อภิญญา อภิญญาใหญ่ คณะตามรอยพระพุทธบาทแก้วมณีโชติ คณะพระธาตุแก้วมณีโชติ
 

กลับไป   อภิญญา อภิญญาใหญ่ คณะตามรอยพระพุทธบาทแก้วมณีโชติ คณะพระธาตุแก้วมณีโชติ พุทธบูชา ธรรมบูชา สังฆบูชา - อภิญญา.คอม : Apinya.com > หมวด > มหาสโมสรพุทธภูมิ

ตอบ
 
LinkBack คำสั่งเพิ่มเติม เรียบเรียงคำตอบ
  #1  
เก่า 22-09-09, 18:01
อภิญญา's Avatar
คณะพระธาตุแก้วมณีโชติ
 
วันที่สมัคร: Apr 2009
ข้อความ: 10,119
จำนวนครั้งที่ได้ร่วมมหาโมทนาบุญ: 6,846
ได้รับการมหาโมทนาบุญ 77,935 ครั้ง ใน 77,935 ข้อความ
พลังบุญ: 56658
อภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished road
Smile ชวนพุทธภูมิเตรียมกันให้พร้อม ไปรับพุทธพยากรณ์ด้วยกันครับ ภาคพิเศษ

อภิญญา-ชวนพุทธภูมิเตรียมกันให้พร้อม ไปรับพุทธพยากรณ์ด้วยกันครับ ภาคพิเศษ-100_4554%5B1%5D-jpg
อภิญญา-ชวนพุทธภูมิเตรียมกันให้พร้อม ไปรับพุทธพยากรณ์ด้วยกันครับ ภาคพิเศษ-100_4582%5B1%5D-jpgอภิญญา-ชวนพุทธภูมิเตรียมกันให้พร้อม ไปรับพุทธพยากรณ์ด้วยกันครับ ภาคพิเศษ-100_1899%5B1%5D-jpg
ชวนพุทธภูมิและสาวกภูมิทุกๆท่าน ฝึกฝนตนสั่งสมบุญบารมีฯช่วยกันเตรียมกันและกันให้พร้อม เพื่อเดินทางไปพบพระฯที่จะทรงมาตรัสในสมัยหน้า และร่วมเดินทางไปรับพุทธพยากรณ์ด้วยกันครับ
ก็คงเป็นเรื่องของการทำบารมีให้เต็มนะครับ โดยเฉพาะในเรื่องของบารมี๑๐,อิทธิบาท๔,ธรรมสโมธาณ๘,อารมณ์พระอริยเจ้าฯที่เราทั้งหลายได้ศึกษากันมานาน มาสู่ภาคปฏิบัติฝึกฝนทดสอบตนเองเพื่อการเตรียมตัวให้พร้อมและจะได้ถือโอกาสช่วยเพื่อนๆพี่ๆน้องๆพุทธภูมิและสาวกภูมิทั้งหมดในการฝึกฝนตนสั่งสมบารมีให้เจริญก้าวหน้าทันพบพระกันทุกๆท่านครับ
ในช่วงแรกนี้ขอทุกๆท่านตรวจดูการบำเพ็ญบารมีของตนที่ผ่านมา,ที่กำลังดำเนินอยู่และจะดำเนินต่อไปมีจุดมุ่งหมายอย่างไร ในการบำเพ็ญบารมีจะให้เต็มในชาตินี้หรือชาติต่อๆไป หรืออย่างไร ขอทุกๆท่านช่วยสรุปและเล่าสู่กันฟังเป็นธรรมทาน เพื่อเป็นแบบอย่างแห่งการปฏิบัติฯกันหน่อยครับ หรือหากขาดตกพร่องสิ่งใดจะได้ช่วยๆกันทำให้เต็มบริบูรณ์ครับ ออกมาช่วยๆกันครับ สร้างกำลังใจให้กันและกัน เป็นกำลังให้กันในการปฏิบัติความดีให้ถึงพร้อมครับ ช่วยกันทำให้เต็มและไปรับพุทธพยากรณ์ด้วยกันครับ
ปล.คิดว่าเป็นธรรมทานในการปฏิบัติเป็นสำคัญนะครับ อย่างอื่นที่ทำให้จิตเป็นอกุศลอย่าไปคิดมัน อธิบายภาพ 1.เป็นภาพบวงสรวงพระธาตุศรีสุราษฎร์ อ.เมือง จ.สุราษฎร์ธานี่2.เป็นภาพบวงสรวงฉลองพระหุ้มด้วยทองคำแท้ทั้งองค์บนเขาคอหงส์ อ.หาดใหญ่ จ.สงขลา 3.เป็นภาพรอยพระบาทประทับลงบนเท้าพระโพธิสัตว์ เขื่อนกระเสียว อ.ด่านช้าง จ.สุพรรณบุรี

Share |
ตอบพร้อมอ้างอิงข้อความเดิม
สมาชิก 17 คน ได้ "ร่วมมหาโมทนาบุญ" กับคุณ อภิญญา ในข้อความนี้
Apinya (26-10-09), Attawat_Rx (07-02-11), พรรณวดี (22-09-09), พุทธรักษา (23-09-09), ก้อนดิน (30-01-12), หญ้าคา221 (14-06-10), ปาริฉัตรมณี (22-09-09), ปาร์ค (27-11-09), นาคน้อย (26-11-09), นำธรรม (06-01-10), นิมมานรดี (22-09-09), เดชะบุญ (23-09-09), FaRuXue (25-09-09), leklek (22-09-09), octavian (14-08-11), Rich (24-01-10), suwaphat (01-10-09)
  #2  
เก่า 22-09-09, 18:17
อภิญญา's Avatar
คณะพระธาตุแก้วมณีโชติ
 
วันที่สมัคร: Apr 2009
ข้อความ: 10,119
จำนวนครั้งที่ได้ร่วมมหาโมทนาบุญ: 6,846
ได้รับการมหาโมทนาบุญ 77,935 ครั้ง ใน 77,935 ข้อความ
พลังบุญ: 56658
อภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished road
Smile ขอร่วมโมทนาบุญทุกอย่าง ถวายเป็นพุทธบูชาฯ

ลิงเขาผลไม้ ลิงเขาผลไม้ จ้า
ก่อนหน้านี้ประมาณ3ปีผมได้เจอกลุ่มคณะทำบุญกลุ่มหนึ่งซึ่งเปลี่ยนชีวิตผมไปทั้งหมดตอนเรียนผมคิดว่าการไหว้บูชาพระผมทำตามพ่อแม่และวัฒนธรรมเท่านั้นหาได้เชื่อพระไม่และคิดว่าท่านคงไม่มีจริงหรอกและก็ไม่เคยสวดมนต์เลยด้วยซ้ำวัดเหรอไม่ต้องพูดถึงไม่เคยแต่แล้วหลังจากโดนหรอกไปทำบุญ(อิอิ)ครั่งเดียวกลับรู้สึกกลัวในบาปกรรมหลายอย่างที่ทำไว้เชื่อพระขึ้นมาเองกลัวตกนรกกลัวไปซะทุกอย่างตอนแรกทำบุญเพื่อหนีบาปแต่หลังๆที่ได้ศึกษามากขึ้นก็เข้าใจหลายอย่างหลายเรื่องเช่นพระโพธิสัตว์พึ่งรู้ว่าพระโพธิสัตว์คืออะไรเป็นไปทำไมแล้วพอดีที่มีพระโพธิในกลุ่มผมด้วยซะงั้นคิดไรไม่รู้เลยบอกพี่เค้า(พระโพธิ)ว่า"ขอตามไปด้วยนะพี่บอกตัวเองว่าอยากเป็นอย่างพระอานนท์"ก็แปลกดีในกลุ่มทุกคนอยากไปพระนิพพานแต่ผมกลับอยากช่วยคนขอไปพระนิพานหลังจากเสร็จกิจล่ะกันก้อผมเลยถึงไปกับพี่เค้า(พระโพธิ)ส่วนการบำเพ็ญหลังจากที่ทำบุญมามากผมก็แอบอธิษฐานในใจหลายที่มีวันหนึ่งได้เปล่งว่าจาครั้งแรกที่พระบาทแม่วะ รู้สึกดีมากแล้วหลังจานั้นก้อได้สร้างพระฯ สร้างวัด วิหาร พระธาตุ พระบรมธาตุ บาทพระบาท ทุกอย่างซึ่งน้อมบูชาหรือสิ่งศักสิทธิ์ที่แทนพระองค์ ส่วนใจก็รักษาศีล5 และภาวนานั่งสมาธิและสะสมบุญมาเรื่อยๆ จนถึงปัจจุบันและผมมีความมั่นใจในคุณพระฯตั้งตนอยู่ในความไม่ประมาทและจะรอพบพระเพื่อรับพุทธพยากรณ์คับสาธุ ..............ลิงเขาผลไม้
(มีอะไรแนะนำบอกเลยนะคับจะขอบคุณมากคราบ)
น้อมถวายบุญทั้งหมดที่บำเพ็ญมาตั้งแต่ต้นจนถึงอนาคตน้อมถวายเป็นพุทธบูชาฯ

จิตว่าง ขอโมทนาก่อนนะค่ะ เดี๋ยวรอว่างๆแล้วจะมาเล้าให้ฟังบ้างค่ะ สาธุค่ะ


นำธรรม การสร้างบุญบารมีได้สั่งสมมาจากอดีต ที่ยาวนาน และมีกรรมที่เคยได้ทำไว้ คงมาส่งผลให้ได้รับความสุข ทุกข์ในปัจจุบัน เมื่อยังเล็ก ๆ อยู่ ได้เกิดมาไม่กี่ปี ก็ต้องป่วยหนักจากโรคเยื่อหุ้มสมองอักเสบ ในตอนนั้นได้รับทุกข์อย่างเป็นที่สุด เพื่อน ๆ ที่ป่วยด้วยโรคเดียวกัน ก็ได้จากไปกันหมด มีเพียงเราที่ต้องอยู่สร้างความดี ได้เริ่มทำทานตั้งแต่เล็ก ๆ ถูกฝึกให้ใส่บาตร ไปวัด และเราก็ชอบในการบุญทั้งหมด มีความรู้สึกดีที่ได้เกิดเป็นคนไทยเชื้อสายจีน ได้มีโอกาสไหว้เจ้า และประเพณีหลายอย่าง รู้สึกผูกพันธ์
เมื่อเริ่มได้เรียนรู้ ได้เห็นสิ่งต่าง และรับรู้ว่าเราเป็นคนเลี้ยงยากแม่จึงต้องไปยกให้พระแม่กวนอิม เป็นลูกหลังจากนั้นความเจ็บป่วยก็หายไป เมื่อชีวิต ดำเนินไปต้อง พลัดพรากจากบิดา ได้รับทุกขเวทนาแสนสาหัสจากชีวิตที่ไม่เที่ยงแท้ แต่ใจก็มีความรู้สึกตั้งแต่เด็กว่าอยากช่วยคนอื่นที่ได้รับทุกข์ คือได้เห็นพระแม่กวนอิมในทีวี และเรื่องราวต่าง ๆ ที่ท่านช่วยสรรพสัตว์โดยยอมสละแม้ร่างกาย และชีวิตเพื่อสร้างบารมี เราคงได้เคยบำเพ็ญบารมีมาแบบเดียวกับท่าน คือปรารถนาให้ผู้อื่นมีสุข พ้นทุกข์ทั้งปวง
แต่ในเวลาปัจจุบันชาติ ชีวิต ได้ทำสิ่งผิดถูกมากมาย จนถึงวาระนึงต้องมารับรู้เรื่องจิตวิญญาน องค์เทพต่าง ๆ แต่ก็ยังไม่เชื่อ คอยศึกษาอยู่ หาเหตุผลต่าง ๆ แต่ก็เริ่มปฏิบัติมากขึ้น ทั้งทาน ศีล ภาวนา
เมื่อถึงเวลาก็ได้ร่วมทำหน้าที่ สร้างบุญตามรอยพระบาทซึ่งไม่มีความรู้เลย ได้มีโอกาสสร้างบุญทุกอย่างในพระศาสนา ได้อธิฐานจิตยังประโยชน์ตนและผู้อื่นให้ได้รับความสุข พ้นจากทุกข์ในปัจจุบันชาติเพื่อพระนิพพานเป็นที่สุด และอธิฐานคอยช่วยเหลือท่านผู้มีคุณและคณะพระธาตุแก้วมณีโชติเพื่อจรรโลงพระศาสนาให้ตั้งมั่นยั่งยืน แลอธิฐานให้พระโพธิสัตว์ทั้งหลายมีบารมีเต็มในฉับพลัน เพื่อได้รับพุทธพยากรณ์ ตรัสรู้เป็นพระพุทธะโปรดโลก และพระสาวกติดตามพระ พระอุปฐาก คณะผู้ตั้งจิตร่วมบารมีทุก ๆ ท่านจงสำเร็จในคำอธิฐานด้วยบารมีแห่งพระสมเด็จองค์ปฐม และพระพุทธเจ้าทั้งปวงตั้งแต่อดีต ปัจจุบัน อนาคต บารมีแห่งพระธรรม พระอริยสงฆ์ เทพพรหมทั้งปวงทั่วแสนโกฎิโลกธาตุจงร่วมในบารมีทุกประการในพระศาสนาสืบไป


สุรโชมัย ควมรู้สึก ตอนที่ 1
เท่าที่ผมจำความได้ ผมเป็นเด็กช่างสงสัย ช่างถามจนผู้ใหญหลายคนบ่นว่าถามนู้นถามนี้ไปอะไรนักหนา บอกไม่ถูกเพราะมันอยากรู้นี่นา ไม่เว้นแม้ว่า เราคือใคร เกิดมาทำอะไร ทำไมต้องเกิด ทำไมต้องตาย แล้วตายแล้วจะเป็นอย่างไรต่อไป ก็ได้แต่คิดเพราะไม่ได้รู้อะไรมากขึ้น และก็เก็บความสงสัยไว้ต่อไป
ส่วนทัศนคติต่อศาสนาในตอนเด็กก็เป็นอะไรที่น่าเบื่อ เดิมๆ ขี้เกียจนั่งฟังพระเทศน์ เพราะไม่รู้เรื่องและไม่ได้อะไร ตอนเรียนวิชาพระพุทธศาสนาก็น่าเบื่อมิใช่น้อย มีแต่คำบาลีที่ไม่รู้ความหมาย ไม่ได้กินใจอะไรเลย ส่วนพุทธประวัติคงแต่งขึ้นมาสอนคนคล้ายๆนิยาย เพราะมีอะไรที่พิศดารมากมาย
ความเชื่อที่มีต่อพุทธศาสนาตอนเด็กนั้นก็ 50 50 แต่เวลากลัวผีจะนึกถึงพระได้มาก ส่วนเรื่องศีลตอนเด็ก ก็เกือบครบ ขาดข้อ 1 เพราะตบยุง มด แต่ถ้าสัตว์ใหญ่กว่านั้นไม่ทำเพราะสงสาร ปกติเหล้า เบียร์ไม่เคยและไม่ชอบดื่มเพราะคิดว่ามันไม่ดี แต่ก็เคยได้ลอง 3 ครั้ง คือ ตอนจบ ม.6 กินไป 5-6 หยด ครั้งที่ 2 ลองดื่มสปาย 1 ขวด เพระเพื่อนปี1ในมหาลัยชวนให้ลอง ครั้งที่ 3 โดนดื่มเหล้าครึ่งแก้ว ในช่วงรับน้องเพราะพี่ว๊ากบังคับ
พอขึ้นปี 2 ได้มีโอกาสเจอรุ่นน้องคนหนึ่ง ซึ่งเขาเป็นเด็กที่เคยเรียนที่โรงเรียนของวัดท่าซุง เขาชวนไปวัดท่าซุงในเดือนมีนา ซึ่งเป็นช่วงของงานประจำปี พอไปถึงวัด ก็โอ้โห วัดอะไรช่างใหญ่ สวย แปลกและคนเยอะมาก หลังจากถวายสังฆทาน ได้รับหนังสือเล่มเล็กๆเล่มหนึ่งชื่อว่า หนีนรก พอได้อ่านหนังสือเล่มนี้ตอนนั่งรถกลับ โลกภายนอกก็ได้หายไปจากหัว มีเฉพาะรายละเอียดในหนังสือเท่านั้น ต่อช่วงหน้าครับ
ความรู้สึกตอนที่ 2
ระหว่างที่อ่านหนังสือ หนีนรกอยู่นั้น ถ้านับจากความรู้สึกในปัจจุบัน อารมณ์ที่ได้ตอนนั้นคงเรียกว่าปิติ หนังสือเล่มนั้นทำให้ผมรู้ว่า เราคือใคร ทำไมต้องเกิด ทำไมต้องตาย สภาพหลังการตายเป็นอย่างไร ความสงสัยหลายๆเรื่องก็ถูกปลดปล่อย รู้สึกมีความสุขที่รู้ว่าชีวิตเป็นสิ่งที่กำหนดได้ด้วยตัวเราเอง ด้วยคำสอนของพระพุทธเจ้าและหลวงพ่อฤาษีลิงดำในหนังสือเล่มนี้ ซึ่งได้อธิบายเหตุและปัจจัยของชีวิต ทำให้ผมได้รู้และเข้าใจ ผมจึงได้ตั้งใจมีศีล 5 นับตั้งแต่อ่านหนังสือเล่มนั้นจบเป็นต้นมา การที่ตั้งใจที่จะมีศีลไม่ได้กลัวที่จะตกนรกแต่เป็นเพราะรู้ความจริงแห่งชีวิต สัจธรรมของธรรมชาติ ผมมีความรู้สึกว่าจิ๊กซอของผมได้ถูกต่อครบ ผมเริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไมตอนเด็กๆเวลามีคนถามว่าโตขึ้นจะเป็นอะไร แล้วผมตอบว่าบวชโดยไม่ทราบสาเหตุ
หลังจากนั้นผมก็ได้อ่านหนังสือแทบทุกเล่มของหลวงพ่อฤาษีลิงดำ จนทำให้เจอจิ๊กซออีกตัวของตัวเอง ซึ่งก็คือ ทำไมพระสอนว่าพระนิพพานคือดินแดนที่หมดทุกข์ ที่มีความสุข และผมก็รู้อย่างเต็มใจแล้วทำไมผมจึงไม่มีจิตที่มุ่งพระนิพพานเหมือนคนอื่น แต่กลับรู้สึกตื่นเต้นสนุกเมื่อรู้ถึงเรื่องพระพุทธเจ้าในอดีต ปัจจุบันและอนาคต เรื่องเหตุแห่งพระพุทธเจ้า การบำเพ็ญบารมี ทุกเรื่องล้วนสนุกน่าติดตาม ทั้งหมดนี้ทำให้ผมทราบว่านอกจากการปฎิบัติเพื่อพระนิพพานในชาติปัจจุบันแล้วก็ยังมีทางแห่งพุทธภูมิอีกเส้นทางหนึ่ง ซึ่งผมรู้สึกมีความสุขกับทางเส้นนี้และคิดที่จะมุ่งไปแม้จะคิดว่าเราบ้าหรือไม่ นอกจากนั้นก็ไม่กล้าบอกใครถึงเรื่องนี้กับใครๆเพราะอายที่ว่าหน้าอย่างนี้ ปฎิบัติแค่นี้หรือที่คิดจะเดินทางเส้นนี้ ต่อตอนจบครับ

รากแห่งธรรม
จะไปนิพพานชาตินี้แล้วครับชาตินี้ชาติสุดท้ายแล้วไม่ต้องการไปพบพระชาติไหนแล้วครับ
__________________
นิพานัง ปรมัง สุขัง นิพานัง ปรมัง สุญญัง
นิพานัง อะระหัง สุคะโต

Peter การที่ได้มีโอกาศพบพระครั้งแรกของผมคือตอนที่ผมเป็นเด็กอยู่ป1. ตอนนั้นผมไม่รู้เรื่องอะไรพ่อให้ห้อยพระเครื่องที่คอครั้งแรก ผมก็นึกว่าผมมีพระอยู่กับผมจริงๆๆ ทุกครั้งที่ผมมีความทุกหรือพยายามทำสิ่งไม่ดี ผมก็จะพบพระองค์นั้นอยู่เสมอท่านเป็นพระแก่ๆรูปร่างสมส่วน ผมคุยกับท่านได้ด้วยนะแต่ตอนหลังพอผมโตขึ้นผมเริ่มรู้สึกว่าทำชั่วไม่ค่อยถนัด.. ผมก็เลยบอกกับท่านว่าผมโตแล้วท่านไม่ต้องมาคอยดูแลผม หลังจากนั้นไม่นานท่านก็ไม่มาให้ผมเห็นอีกเลย .. ผมเพิ่งรู้ทีหลังว่าท่านคือหลวงปู่ทวดวัดช้างให้ สิ่งที่ได้จากการพบพระครั้งแรกของผมคือผมอยากเป็นพระแบบหลวงปู่ที่ท่านมาหาผมบ้างเพราะพระองค์อื่นที่ผมพบไม่สบายใจเหมือนพบท่าน นั่นเป็นครั้งแรกที่ทำให้ผมมีศรัทธาในพระศาสนา..
ผมมาพบท่านครั้งที่สองเวลาผ่านล่วงมาหลายปีมากพบท่านอีกทีตอนที่มาฝึกมโนมยิทธิที่บ้านสายลม ผมเพิ่งทราบว่าอย่างที่ผมเคยเห็นพระตอนเป็นเด็กนั้นคือทิพจักขุญาณหลงโง่อยู่ตั้งนาน ครั้งที่สองที่ผมพบท่านนั้นท่านแต่งตัวเปลี่ยนไปมากท่านแต่งตัวสวยแบบบอกไม่ถูกสวยมากจริงๆๆ..แล้วท่านก็มากับพระพุทธเจ้าด้วยด้วย แต่ที่ผมทราบว่าเป็นหลวงปู่ก็เพราะว่าท่านมาแบบเดิมคือท่านมากันหลายองค์แต่สายตาผมมันจะให้ความสนใจหลวงปู่ท่านเป็นพิเศษเหมือนท่านมองมาที่ผมคนเดียว..เดี๋ยวกลับมาเล่าต่อครับ


leklek สมัยก่อนถ้ามีคนถามว่าเกิดมาเพื่ออะไร คงจะตอบแบบไม่รู้อีโหน่อีเหน่ว่าเกิดมาเพื่อดำเนินชีวิตไปเรื่อยๆ ตามที่มันจะเป็น ทำตามหน้าที่ของตัวเอง ไม่เบียดเบียนใคร
เคยถูกถามว่าเห็นทุกข์บ้างหรือยัง แต่ก่อนหน้าก็ยังไม่เข้าใจว่าทำไมถึงถาม รู้แต่ว่าตอนนี้เราเสียใจ ตอนนี้เราดีใจนะ แต่ไม่ได้มองลงไปว่านี่แหละคือความทุกข์
ดำเนินชีวิตเรื่อยมาจนเรียนจบ ป.ตรีแล้ว ความสว่างเริ่มเกิดขึ้นในช่วงที่กำลังเรียนป.โท ได้พบกัลยาณมิตร (ก่อนหน้านั้นก็มีนะแต่ก็ไม่ได้เข้าไปคลุกคลีเท่าไหร่) จุดเปลี่ยนครั้งยิ่งใหญ่และถือเป็นความโชคดีอันสูงสุดในชีวิตเลยก็ว่าได้
เราได้รู้ว่าทุกข์คืออะไร ทำอย่างไรจึงจะพ้นจากทุกข์ (แต่ปัญญาที่มีก็ยังน้อยนัก) ได้รับคำสอนดีๆ จากผู้มีพระคุณหลายท่าน ได้ยอมรับในไตรสรณคม อย่างไม่มีข้อแม้ใดๆ ได้รู้ว่าถ้าเรารักษาศีล ศีลก็จะรักษาเราด้วย
ปัจจุบันการปฏิบัติตนของข้าพเจ้าในกิจกรรมทั่วๆ ไปก็ยังเหมือนเดิมทั่วไป แตกต่างตรงที่ข้าพเจ้าได้รู้ว่าสิ่งนี้คือทุกข์นะ และพยายามดับทุกข์นั้นไปตามกำลังและปัญญาที่พอจะพึงมี (ส่วนใหญ่จะขอบารมีพระฯช่วย)
ข้าพเจ้าได้ทำบุญเสริมสร้างภูมิคุ้มกันและบารมีให้กับตัวเองมากขึ้นโดย พยายามทำใจให้ผ่องใส โดยอาศัยพรหมวิหาร 4 สวดมนต์อธิษฐาน แผ่เมตตา ภาวนา และทำสมาธิบ้าง (จะพยายามทำนะคะ) ถ้ามีโอกาสได้ออกไปทำบุญตามสถานที่ต่างๆ ก็ไป (ตามที่พี่ๆสอนมา)
ขอบารมีพระฯ และบุญอันข้าพเจ้าได้สั่งสมมาตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันและอนาคตจงเป็นปัจจัยให้ข้าพเจ้าได้เข้าถึงซึ่งพระนิพพานในชาติปัจจุบันนี้เทอญ และขอบุญนี้ช่วยในการบำเพ็ญบารมีแด่พระโพธิสัตวิ์เจ้าและพระสาวกทุกท่านแม้ข้าพเจ้าได้เข้าถึงซึ่งพระนิพพานแล้วก็ตาม


พระยาเดโชชัยมือศึก
ข่าวรวมพล....
ประกาศ " ใครเกิดมาเพื่อมีหน้าที่ต้องสอนอภิญญา ก็เตรียมตัวได้แล้ว "

supitchar เริ่มแรกเดิมทีผมก็เป็นเหมือนคนทั่วไป จะได้ดีอยู่บ้างก็เพราะคำสอนของแม่ที่สอนให้เป็นคนดีที่ไม่เบียดเบียนใคร ให้รักใคร่พี่น้อง เสียสละบ้าง ในสมัยเด็กๆผมเหมือนคนสองศาสนา อยู่ที่โรงเรียนก็บอกนับถือพุทธ สวดมนต์ ไหว้พระ ทำสมาธิ ไปวัด ทำบุญในเวลาที่คนอื่นเขาทำกัน กลับบ้านโต๊ะหมู่บูชาก็มี พระพุทธรูปก็เยอะ
แต่แม่ก็ยังมีที่พึ่งทางใจอีกที่หนึ่งคือตู้พระ(ไดโงะฮนซน) ลักษณะเป็นตู้ไม้ที่งดงาม ภายในประดิษฐานองค์ไดโงะฮนซน ลักษณะเป็นแผ่นม้วนกระดาษที่สวยงามบรรจุอักขระคล้ายภาษาจีนหรือญี่ปุ่นก็ไม่รู้ วิธีการบูชาแบบง่ายก็คือการสวดมนต์ซ้ำๆคล้ายคำภาวนา " นำ เมียว โฮ เร็ง เง เคียว " เป็นเวลาตามแต่จะสะดวก ผมเคยสวดได้นานจำได้ว่าเกือบ 2 ชัวโมงก็เคยมาแล้ว นึกย้อนดูที่หลังก็เหมือนจะเป็นฌานดี(ถ้าสวดเป็น) หลังจากสวดจบก็มาถึงขั้นตอนที่ชอบมากคือการอธิษฐานนั่นเอง อฐิษฐานอะไรก็ได้ให้ตนเองดี มีความสุข เรียนหนังสือเก่ง ร่ำรวย ครอบครัวมีความสุข ทำอย่างนี้ทุกเช้าเย็นเป็นปกติ ตอนเด็กๆยังไม่รู้ว่าคืออะไรก็ทำด้วยความเคารพและเพราะแม่บอกว่าดี
ต่อมาเมื่อโตขึ้นมาอีกหน่อยและอยู่ในช่วงครอบครัวเริ่มมีปัญหาก็เริ่มศึกษามากขึ้นก็เริ่มเข้าใจว่าตัวหนังสือที่อยู่ในตู้พระแทนชื่อของพระพุทธเจ้า พระธรรม พระอริยสงฆ์ พรหม เทพเทวาทั้งหลาย เป็นต้น ซึ่งเป็นศาสนาพุทธแบบมหายาน (เป็นยานใหญ่พาคนไปได้มาก เขาบอกมานะ) และปฏิบัติตนเหมือนพระโพธิสัตว์คอยแนะนำธรรมเพื่อผู้อื่น นอกจากศึกษาแล้วก็ยังมีการออกมาประชุมกับเพื่อนสมาชิกคนอื่นที่นับถือเช่นเดียวกัน มีประชุมกันทุกสัปดาห์ ได้พบเจอะคนหลากหลาย ต่างคนต่างมีปัญหาทุกคนต้องการทางออกต้องการให้โงะฮนซนช่วย มีหลายท่านบอกว่าเข้าลอดพ้นจากปัญหาต่างๆและประสพความสำเร็จได้เพราะสวดมนต์มากเป็นประจำและการบอกต่อให้คนสวดก็เป็นบุญ ดูเป็นสังคมที่ดี เหมือนทุกคนจะมีเจตนาดีต่อกันแต่ใจผมลึกๆก็ยังรู้สึกเกรงและแปลกใจกับการกระทำของแต่ละท่าน(ไม่ใช้เพราะการสวดมนต์นะ)
ไม่ว่ายังไงใจผมตอนนั้นก็ตั้งใจและเคารพในโงะฮนซนมาก สวดมนต์มากด้วยความตั้งใจและศรัทธาจริงๆ ในตอนที่ผมมีความทุกข์ ไม่รู้จะแก้ไขยังไงการได้สวดมนต์ต่อหน้าโงะฮนซนก็ยังคงทำให้ผมร้องไห้ด้วยความปลื้มปิติได้อยู่เสมอและยังทำให้ผมมีกำลังใจและตั้งใจทำกิจต่างๆที่พึ่งควรจะทำได้อย่างเต็มกำลังจริงๆ
แม้ว่าในคำสอนที่ผมได้รับจะน้อยมาก สอนให้ผมตั้งใจสวดมนต์ อธิษฐานและแนะนำการปฏิบัตินี้ให้กับคนอื่นเพื่อให้เขามีความสุข
ผมก็ทำอย่างนี้เรื่อยมา จนเข้ามหาวิทยาลัยก็ยังทำอยู่เป็นปกติ
(ต่อตอนหน้านะจ๊ะ)



O^HO! ร่วมโมทนาบุญทั้งหมดในพระศาสนา ถวายเป็นพุทธบูชาฯ
นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพุทธัสสะฯ
นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพุทธัสสะฯ
นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพุทธัสสะฯ

สัพพัง อะปะราธัง ขะมะถะเม ภันเต อุกาสะ ทะวา รัตตะเยนะกะตัง
สัพพัง อะปะราธัง ขะมะถะเม ภันเต อุกาสะ ขะมามิภันเตฯ
ได้เห็นกระทู้แล้วรู้สึกดีใจที่ท่านทั้งหลายได้พากันมาชุมนุมกันเพื่อแลกเปลี่ยนความคิดทางด้านการปฏิบัติธรรม
สำหรับผมแล้วถือเป็นเรื่องที่สำคัญ เพราะการได้ยินได้ฟังจากผู้ปฏิบัติจริงเป็นของยาก การที่มีกระทู้นี้ถือเป็นสิ่งที่น่ายินดี
ผมขอเป็นอีกแรงในการเชิญชวนท่านทั้งหลายมาสร้างทานบารมี เป็นธรรมทาน เล่าถึงการปฏิบัติของท่านให้ศาสนิกชน พุทธบริษัท
ทั้งหลายได้อ่าน เพื่อเป็นแนวทางในการปฏิบัติตนต่อไป เพื่อถึงเป้าหมายตามที่ผู้ตั้งกระทู้ได้กล่าวมาแล้ว
สำหรับประสบการณ์ของผม เล่าไว้ให้อ่านกันพอสนุก ไม่ถือว่าจะดีเด่อะไร หรือเป็นแบบอย่างได้ เพียงแต่ปฏิบัติบูชาพระพุทธเจ้า
หนีนรกไปวัน ๆ เท่านั้นเอง อย่าถือเป็นสาระเลยนะครับ เพราะที่ทำไม่มีอะไรว่าดีเป็นแต่เพียงหนีบาป ความชั่วโฉดของตัวเองเท่านั้น
การตั้งใจปฏิบัติครั้งแรกที่เดียว ต้องถือเอาตั้งแต่จำความได้ว่า เกิดในครอบครัวที่ฐานะยากจน ลำบากตั้งแต่เด็ก แต่ไม่ถึงกับไม่มีจะกิน
ด้วยวัยที่เด็ก แต่ความคิดมันไม่เด็กก็มีความคิดทะเยอทะยานอยากจะรวย รังเกียจในฐะนะของตน ก็มีความรู้สึกว่าความคิดที่ฟุ้งซ่านออกไป
มันเป็นทุกข์ ตอนเด็กชอบดูหนังจักรๆ วง ๆ ชอบบทบาทพระฤาษีมีสมาธิ มีณาน มีฤทธิ์มาก เป็นผู้วิเศษ เวลาเล่นกับพวกเพื่อนๆ ชอบเล่นเป็นพระฤาษี
มีวันหนึ่งฝนตกหนักมาก ผมอยู่กลางทุ่งนากว้าง รู้สึกหนาวมาก ก็นึกถึงที่พระฤาษีเข้าสมาธิ ก็เลยลองทำตาม ที่แลกก็ภาวนาพุทโธรู้สึกหนัก
ก็เลยไม่นึกถึงอะไรเลยจับความว่างเปล่า เพิกความรู้สึกหนาวออกไป รู้สึกกายเบา จิตเบา ไม่หนาว เหมือนเป็นผู้วิเศษ ผมทำอย่างนี้ได้แต่ไม่บ่อย
นัก ทุกคนคงจะสงสัยว่าผมรู้จักคำภาวนาได้อย่างไร ก็ต้องขอเล่าชีวิตวัยเด็กอีกนิด ผมเติบโตมาจากการเลี้ยงดูของปู่กับย่า พ่อแม่ทำงานที่กรุงเทพฯ
อยู่กับย่าตั้งแต่อายุ 8 เดือน นอนกับย่าจนโต ย่าชอบให้สวดมนต์ก่อนนอน ผมชอบนอนกอดย่าและสวด อิติปิโสฯ จนหลับ ย่าพาไปทำบุญที่วัดทุก
วันพระ วันพระใหญ่จะมีการก่อพระเจดีย์ทราย ผมชอบไป ย่าบอกว่าเป็นการชำระหนี้สงฆ์ ผมถามว่าอย่างไร? ท่านบอกว่าเวลาเราเข้าวัดและกลับไปเรา
เหยียบดินออกจากวัด เราเอาทรายมาคืนท่าน อีกอย่างย่าชอบเล่าเรื่องที่วักไผ่โรงวัว สุพรรณบุรี ที่มีรูปปั้นนรก สวรรค์ ให้ฟัง กับพระนอนที่ใหญ่
คือวัดพระนอนจักรสีห์ สิงห์บุรี เล่าถึงปู่ผมบ้าง ท่านเป็นเหมือนหมอชาวบ้าน ที่มีทั้งวิชารักษาโรค วิชาพ่อมด หมอผี มีคาถาสารพัด คาถาที่ท่านสอนให้
จำมีหลายคาถา ที่จำได้มีคาถาเดียวคือ พุทโธ ที่กล่าวถึงท่านทั้งสองเพราะถือว่าท่านมีส่วนช่วยประคับประคองผมให้อยู่ในกรอบของบุญ ท่านเป็นผู้มีคุณอันประเสริฐ
ชีวิตในวัยโตขึ้นมาอีก ตอนเรียนก็จะมีการสอนให้ทำสมาธิผม็ก็จำมาทำ เจอหนังสือธรรมะเล่มหนึ่งท่านเขียนว่า พ้นทุกข์หมดกิเลสคือพระอรหันต์ คือพระนิพพาน
พอได้อ่านคำว่า พ้นทุกข์ พระนิพพาน รู้สึกวานี่ใช่เลย ที่เราต้องการคือ พ้นทุกข์ นิพพาน จากนั้นก็เริ่มเข้าวัดทำบุญ ชอบฟังเทศน์ อ่านหนังสือธรรมะ อยู่วัดตามโอกาส
เมื่อเข้าเรียนมหาวิทยาลัย ผมรู้จักรุ่นพี่ท่านหนึ่งพาให้รู้จักหลวงพ่อฯ การปฏิบัติยังเป็นการลองผิดลองถูกมาก และโง่อยู่มาก จะเล่าข้ามไปถึงปัจจุบันเลยนะครับ คือทำตามที่หลวงพ่อสอน โดยเริ่มที่อารมณ์พระโสดาบัน ทาน ทำทานโดยไม่หวังผลตอบแทน ให้เพื่อละ ตามที่ท่านสอน ตั้งใจให้ทานไว้โดยเฉพาะเท่านั้น พอคิดอย่างที่ท่านสอนแล้วทำตามรู้สึกสบายใจ
อารมณ์อื่นก็ตามมาเองคือ อิทธิบาท4 พรหมวิหาร4 บารมี10 สังโยช 10 เกิดมาให้ใค่รครวญดูเป็นปกติ นี่ด้วยอำนาจแห่งพุทธบารมีอัมมีคุณหาประมาณมิได้ คุณของหลวงพ่อฯที่ท่านช่วยเคาะความโง่เง่าออกโดยแท้

sravnane ขอร่วมโมทนาบุญทุกอย่าง ถวายเป็นพุทธบูชาฯ
ตอบคุณลิงเขาผลไม้ ก็เป็นเรื่องราวที่น่าสนใจมากนะครับ สำหรับชีวิตวัยรุ่นที่ไม่เคยเข้าวัดมาก่อน ขอโมทนาครับ ขอเป็นกำลังใจให้ในความตั้งใจดี ในการทำความดีตลอดไปครับ อย่างไรก็อย่าประมาทนะครับ สู้ๆครับ
ตอบคุณนำธรรม เรื่องกฏของกรรมมันมีอยู่เป็นธรรมดาโลก จะให้หมดไปก็คงเป็นเรื่องยาก อยู่เพื่อเรียนรู้โลกให้แจ้ง สร้างกำลังใจให้เข้มแข็งทำวันนี้ให้ดีที่สุด มีมืดก็มีสว่าง สุขไม่เที่ยงทุกข์มันก็ไม่เที่ยงเหมือนกัน อะไรที่ไม่แน่นอนมันแน่นอนเสมอหรือก็ไม่ใช่ ยังมีนิพพานครับ ยึดมั่นในคุณพระดำเนินตามรอยท่านไปครับ ไม่ช้าก็จะถึงเองครับ สู้ๆครับ
ปล.เป็นกำลังใจให้เสมอครับ
ตอบคุณรากแห่งธรรม ขอร่วมโมทนาบุญทุกอย่าง ถวายเป็นพุทธบูชาฯ ถ้าชาตินี้เราตายชาติหน้า?ไปอยู่นิพพานได้พบพระตลอดไปก็ดีนะครับ จริงๆก็คือขอพบทุกๆชาตินะครับ หลังๆผมว่าการไปนิพพานนี่ดีที่สุดแล้วครับ แต่ก็ไม่รีบครับตอนนี้ มันถึงเวลาไปเมื่อไหร่ก็ไปครับ ทำหน้าที่และทุกอย่างให้พร้อมให้ดีที่สุดครับ(ดูเหมือนจะทำทิ้งทวน) อะไรจะเกิดมันก็เกิดและดับเป็นธรรมดาเสมอครับ ยึดมั่นในคุณพระฯ ไว้เสมอครับ สู้ๆครับ

PCO โมทนาสาธุกับทุกๆท่านนะครับ

Kim osk119
โมทนากับทุกๆท่านครับ มีเรื่องราวดีๆมาให้อ่านกัน

ส่วนตัวผมเอง ความรู้ ความเข้าใจ และการปฏิบัติน้อยนัก

ขออ่านเรื่องของทุกๆท่านเพื่อประดับความรู้ก่อนแล้วกันครับ
__________________

ทำแล้วทุกข์ . . . . ทำไปทำไม
>>> วัดถ้ำเมืองนะ
nisaau ขอโมทนาบุญทุกอย่าง ถวายเป็นพุทธบูชาฯ
อภิญญา-ชวนพุทธภูมิเตรียมกันให้พร้อม ไปรับพุทธพยากรณ์ด้วยกันครับ ภาคพิเศษ-100_4582%5B1%5D-jpg
ก็เริ่มเข้าวัดทำบุญตั้งแต่เด็กๆแล้วค่ะ ปัจจุบันเลยนะค่ะ ตอนนี้เรียนไปด้วยทำงานไปด้วยค่ะ เหนื่อยเหมือนกันค่ะ แต่ก็มีความสุขไหว้พระสวดมนต์ทำสมาธิไม่ค่อยได้ไปทำบุญที่ไหนค่ะ เพราะไม่ว่างจากงานเลยค่ะ แต่ก็มีกำลังใจจากพี่ๆอยู่เสมอ พวกเค้าชอบไปทำบุญกันมากค่ะ ทำกันทุกวันเราก็เลยได้โอกาสร่วมทำบุญและได้รับฟังเรื่องราวและข้อคิดดีเยอะมากเลยค่ะ ทำให้เรามีกำลังใจในการทำความดี มีความมั่นคงในคุณพระรัตนตรัย พระนิพพานนะหรือค่ะอยากไปมากค่ะ ไม่อยากเกิดแล้วเบื่อ ขอบารมีพระและบุญที่ทำมาให้ได้เข้าถึงธรรมเข้าถึงพระนิพพานในชาติปัจจุบันนี้เลยค่ะ สาธุ

บูรพา ขอโมทนาบุญทุกอย่างนะครับ
ขอโมทนาบุญทุกอย่างครับ อยากไปด้วยคนครับ ต้องทำอย่างไรบ้างครับ
บอกด้วยนะครับ ขอบคุณครับ

GUSS ขอโมทนาครับ

อภิญญา-ชวนพุทธภูมิเตรียมกันให้พร้อม ไปรับพุทธพยากรณ์ด้วยกันครับ ภาคพิเศษ-100_1899%5B1%5D-jpg


ขอโมทนาครับ สนใจภาพนี้มากเลยครับ ช่วยอธิบายราละเอียดหน่อยครับ รอยพระบาทแบบนี้ไม่เคยเห็นมาก่อนเลยครับ แปลกดีและก็เป็นอัศจรรย์มากครับ ที่พระบาทพระสมัยท่านเป็นพระโพธิสัตว์ยังคงอยู่ได้เป็นกัปล์ครับ สาธุ



Share |
ตอบพร้อมอ้างอิงข้อความเดิม
สมาชิก 14 คน ได้ "ร่วมมหาโมทนาบุญ" กับคุณ อภิญญา ในข้อความนี้
พรรณวดี (22-09-09), พุทธรักษา (23-09-09), ก้อนดิน (30-01-12), หญ้าคา221 (14-06-10), ปาริฉัตรมณี (22-09-09), ปาร์ค (27-11-09), นาคน้อย (26-11-09), นิมมานรดี (22-09-09), เดชะบุญ (23-09-09), FaRuXue (25-09-09), leklek (22-09-09), octavian (14-08-11), Rich (29-03-10), suwaphat (01-10-09)
  #3  
เก่า 22-09-09, 18:35
อภิญญา's Avatar
คณะพระธาตุแก้วมณีโชติ
 
วันที่สมัคร: Apr 2009
ข้อความ: 10,119
จำนวนครั้งที่ได้ร่วมมหาโมทนาบุญ: 6,846
ได้รับการมหาโมทนาบุญ 77,935 ครั้ง ใน 77,935 ข้อความ
พลังบุญ: 56658
อภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished road
Smile ขอร่วมโมทนาบุญทุกอย่าง ถวายเป็นพุทธบูชาฯ

ลมหวน โมทนาครับ
โมทนาครับ ขอไปด้วยคนครับ ดีเลยครับชวนกันไปพบพระทำบุญพร้อมๆกันให้หมดเลย แต่ผมอะจิจะไปกับเค้าได้รึเป่า บารมียังเตาะแตะอยู่เลยครับ ท่าจะไม่ไหว อย่างไรก็อย่าทิ้งกันนะครับจะพยามต่อไปเรื่อยๆครับ ส่งกำลังใจมาช่วยด้วยนะครับ(เป็นอันว่าช่วยด้วยละกันครับ ขอบคุณมากๆครับ) สาธุ

sravnane ขอร่วมโมทนาบุญทุกอย่าง ถวายเป็นพุทธบูชาฯ
อภิญญา-ชวนพุทธภูมิเตรียมกันให้พร้อม ไปรับพุทธพยากรณ์ด้วยกันครับ ภาคพิเศษ-sravnane1%2520002%5B1%5D-jpg
ตอบคุณleklek ขอร่วมโมทนาบุญทุกอย่าง ถวายเป็นพุทธบูชาฯ การสั่งสมบุญนำสุขมาให้จริงๆครับ แต่การเป็นมนุษย์ที่ต้องเป็นอยู่และดำเนินทางไปกับโลกก็เป็นธรรมดาที่ต้องมีทุกข์บ้างไม่มากก็น้อย อย่าประมาทในชีวิตเร่งเรียนรู้ตนเองอีกนิดครับ วันเวลาไม่รอใครอย่าให้โอกาสของความทุกข์มันมาเยือน ทำให้เจริญในบุญกุศลบารมีตั้งมั่นในคุณพระฯตลอดไป ตราบเท่าเข้าสู่พระนิพพานเลยครับสู้ๆครับ ตนที่ฝึกดีแล้วเป็นที่พึ่งที่ดีสุดจริงๆครับ
ตอบพระยาเดโชชัยมือศึก ท่านกำลังสอนกันอยู่ครับ ที่สำคัญผ่านมาหลายรุ่นแล้วครับ ตอนนี้กำลังแทรกเข้าไปอยู่ในเมืองกันครับ พวกในเมืองตอนนี้ก็ไม่ธรรมดาครับ เสียดายแต่ศึกพระนครคราวนี้เรารบกันเองหนักกว่าศึกนอกเสียอีก อย่างไรก็ดีลี้พลคราวนี้ก็คงลงไปช่วยเจ้าฟ้าสองแควได้ทันเพลาต้านทัพแขกดำแขกขาวได้พอดีครับ

ธรรมวิวัฒน์
อนุโมทนาครับ ขอให้สมปรารถนาสำเร็จดังคำอธิษฐานทุกคนครับ สาธุ

puckinee ขอร่วมโทนาบุญทุกอย่าง ถวายเป็นพุทธบูชาฯ
ขอร่วมโมทาบุญทุกอย่าง ถวายเป็นพุทธบูชาฯดวยคนค่ะ สาธุ ขอดูตัวอย่างก่อนนะค่ะ แล้วจะโพสด้วยคนค่ะ

WINDS ขอร่วมโมทนาบุญด้วยคนนะครับ
ขอร่วมโมทนาบุญด้วยคนนะครับ พระงามมากเลยครับ เสียดายไม่ได้มีโอกาสถวายปัจจัยร่วมสร้าง คราวหน้าหากมีอะไรดีๆบอกกันบ้างนะครับ สาธุ
ภาพนี้ก็น่าสนใจครับ แสงขาวๆที่เห็นในภาพนี้คืออะไรครับ ตอบที่นะครับอยากรู้มากๆ ขอบคุณครับ

Attawat_Rx อ่า....ดีจัง เอ..... เมื่อไหร่จะถึงวาระของเราหว่า มะเป็นไรครับ เมื่อไหร่ก็เมื่อนั้นแหละ 5555....

__________________

แวะมาเยี่ยมเยียน - ศึกษา - สนทนากันที่เว็บวัดถ้ำเมืองนะกันด้วยนะครับ
www.watthummuangna.com


อานนท ขอโมทนาครับ
ขอโมทนาครับ เอากันง่ายๆแบบนี้ก็ดีครับ ไม่เสียเวลา งั้นขอไปด้วยคนครับ

มารูโกะจัง ขอโมทนาบุญทุกอย่างถวายเป็นพทธบูชาค่ะ
ขอโมทนาบุญทุกอย่างถวายเป็นพุทธบูชาค่ะ ความรู้ของดิฉันก็คงแค่หางอึ่ง ไม่มีอะไรจะเล่ามากหรอกค่ะ แต่ที่แน่ ๆ คือ จากการไม่รู้จักพระฯ เลย ก็รักพระฯมากขึ้นเรื่อย ๆ ยิ่งเห็นครูบาอาจารย์ และท่านผู้มีคุณทั้งหลายปฏิบัติดีปฏิบัติชอบกันขนาดนี้ ก็ยิ่งเห็นความดีงามของพระฯ ยิ่งเห็นความเมตตาของครูบาอาจารย์และท่านผู้มีคุณทั้งหลายที่มีต่อดิฉัน และ คนอื่น ๆ คือเป็นความเมตตาแบบหาประมาณมิได้นั้น ก็ยิ่งทำให้เห็นภาพชัดขึ้นว่า พระฯ ท่านคงมีเมตตามากกว่านี้อีก (คงจะหาคำใดมาพรรณนาไม่ได้) ความรักที่มีต่อพระฯ ยิ่งขึ้นของดิฉันก็นำมาซึ่งความเคารพเชื่อฟัง เริ่มทำตามที่พระฯ และครูบาอาจารย์สอน (แม้จะยังดื้ออยู่มากตามนิสัยเดิม) แต่ชีวิต และจิตใจก็พัฒนาขึ้นตามลำดับ ยิ่งทำตามพระฯ ก็ยิ่งพบความสุข และเห็นว่าสิ่งที่พระฯ สอนล้วนแล้วเป็นความจริงอันนำมาซึ่งความสุขแบบที่ไม่เคยมีมาก่อน แบบที่จะเรียนจากศาสตร์อื่น ๆ (ที่นอกเหนือจากพุทธศาสตร์) ไม่ได้เลย การได้พบกับครูบาอาจารย์ และท่านผู้มีคุณทั้งหลาย ก็ทำให้ดิฉันได้รู้จักกับคำว่า "ดีงาม" อย่างแท้จริง ไม่คิดว่าในโลกนี้จะหาตัวอย่างความดีงามได้แบบนี้ ซึ่งการได้พบท่านทั้งหลายก็เป็นแรงบันดาลใจให้คนเลว ๆ อย่างดิฉัน อยากทำตัวเป็นคนดีกะเขาบ้าง อยากเดินตามรอยพระบาทเข้าสู่พระนิพพานในชาติปัจจุบัน และขอเป็นกองเชียร์สนับสนุนทุกท่านที่รักพระฯ และมีกำลังใจจะช่วยงานพระศาสนาทุกคน ไม่ว่าท่านสาวกภูมิที่จะทำดีทิ้งทวน และท่านพุทธภูมิทั้งหลายที่มีกำลังใจจะเดินต่อ ขอเป็นกำลังใจให้ทุกท่านสู้ ๆ นะคะ อย่าประมาท ทำตามพระท่านสอน แล้วคงจะได้ไปรับพุทธพยากรณ์กันทุกคน ส่วนดิฉันก็คงขอลาไปพบพระฯก่อน บนพระนิพพานในชาติปัจจุบันนี้ค่ะ

thakoon กว่าจะเห็นทางธรรม(ตอน1)
หวัดดีครับ สำหรับเรื่องของผมนั้นไม่รู้เหมือนกันนะครับว่าจาเป็นธรรมทานให้กับทุกท่านได้หรือปล่าว แต่อย่างน้อยก็ถือว่าเป็นการคลายเครียดก็ยังดีนะครับ ตั้งแต่เด็กๆแล้วครับจาเป็นคนที่กลัวผีอย่างรุนแรงเข้าถึงไขกระดูกเลยก้ว่าได้ครับ ผนวกกับการที่เป็นคนที่จิตอ่อน แค่มองเข้าไปในความมืดก็กลัวแล้ว เวลาอาบน้ำขนาดไฟสว่างๆก็ยังต้องให้แม่ยืนเป็นเพื่อนหน้าห้องน้ำด้วย ไม่อย่างนั้นอาบไม่ได้(อาการหนักอย่างแรง) ยายของผมเป็นคนทรงเจ้าครับ โดยปกติก็จานับถือองค์เจ้าที่ยายเป็นคนทรง(แม้จานับถือ แต่ก็ยังกลัวองค์เจ้านะครับไม่อยากเห็นไม่อยากเจอทั้งนั้น..อิอิ) เรื่องของพระถือเป็นเรื่องไกลตัวครับสำหรับผม ที่บอกว่ากลัวผีง่ะ ก้มีคนเยอะแยะนะครับที่บอกว่าให้สวดมนต์ ผีจาได้ไม่มาหลอก แต่ผลก้คือไม่ทำครับ รู้นะครับว่าทำแล้วจาดี แต่ด้วยความที่เป็นคนขี้เกียจ และดื้อมากๆ(ภายนอกอาจจาดุเป็นคนที่เรียบร้อยนะคับ แต่จิงๆแล้วเป็นคนดื้อแพ่งคับ น้อยคนที่จะรู้) เรื่องบุญทานไม่ได้นึกที่จาทำเพราะเป็นเรื่องที่น่าเบื่ออย่างแรง นึกถึงสภาพต้องตื่นตอนเช้ามาใส่บาตรพร้อมแม่(นานน้าน..จามาทำ(ตอนวันเกิดง่ะคับ..แม่บังคับ)) วันพระหรือวันสำคัญทางพระศาสนาต้องหิวของไปทำบุญที่วัดแล้วต้องนั่งปวดหลังปวดขาทนฟังพระเทศน์(อย่าหวังเลยครับที่จาไป เท่าที่จำได้ไปแค่ 2 ครั้ง) เรื่องการรักษาศีลเหรอครับ เลิกคิดไปได้เลย คือเป็นคนที่ฆ่าสัตว์เป็นนิจ(เฉพาะสัตว์เล็กนะครับ) มด ยุง นี่เห็นไม่ได้ครับ เอายามาฉีดตายหมด(ชอบดูหนังที่มีอิทฤทธิ์อ่าครับ เลยเอายาฉีดยุงแทนพลังอ่าครับ...อิอิ ได้ผลนะตายหมดเลย...เง่อ) แล้วอีกอย่างก้คือ พ่อเป้นคนกินเหล้าอ่าครับ กินทุกวัน เราก้เลยแปลกใจว่ามันอร่อยยังไง ผลก้คือ...แอบกินเหล้าของพ่อครับ ก้อร่อยดีนะ ซ่าๆ หวานๆ เราก็เลยแอบกินบ่อยๆ..งิงิ ที่ผิดศีลก็น่าจามีแค่นี้นะครับ อ้อ...มีอีกข้อ คือ แอบจิกตังแม่ครับ บ่อยมาก...อิอิ ชิวิตในช่วงแรกก้จาไม่มีอารัยมากอ่าคับ มีแต่เรื่องผิดศีล เรื่องของการทำบุญนึกถึงหระนั้นไม่มีในสมองเลยครับ(เป็นคนชั่วอยู่เนืองๆครับ) ก้เป็นอย่างนี้เรื่อยมาจนกระทั่ง เรียนปี 1 ครับ ได้มาพบกับกัลยานมิตร ครับ...อืมสำหรับกระทู้นี้มันยาวไปแล้วคับ เดี๋ยวไปต่ออีกอันนึงนะครับ
vimc โมทนาครับ
โมทนาครับ ยังงงไม่รู้จะเริ่มยังไงครับ แต่เพื่อความสามัคคีก็ขอไปด้วยคนครับ สู้ๆนะครับ

sravnane ขอร่วมโมทนาบุญทุกอย่าง ถวายเป็นพุทธบูชาฯ
ตอบคุณO^HO! ขอร่วมโมทนาบุญทุกอย่าง ถวายเป็นพุทธบูชาฯ ขอบารมีพระทุกพระองค์จงปกป้องคุ้มครองท่านให้พ้นจากเคราะห์กรรมทั้งหลายทั้งปวง ได้จำเริญในธรรมยิ่งๆขึ้นไป ตราบเท่าเข้าสู่พระนิพพานเทอญฯ สู้ๆครับอีกนิดเดียวเองมากันไกลแล้วครับ
ตอบคุณProphet ขอร่วมโมทนาบุญทุกอย่าง ถวายเป็นพุทธบูชาฯ ขอให้อดทนเข้มแข็งต่อสู้กับสิ่งที่กำลังเผชิญอยู่อย่าท้อถอย ยึดมั่นในคุณพระฯเจริญในสิ่งที่ควรเจริญต่อไป ให้ถึงจุดหมายคือพระนิพพานตามความปรารถนาเลยนะครับ
ตอบคุณWINDS ขอร่วมโมทนาบุญทุกอย่าง ถวายเป็นพุทธบูชาฯ เข้าใจว่าเป็นภาพพระธาตุรูปดอกลีลาวดีเสด็จมาครับ เพราะก่อนถ่ายได้ถวายดอกลีลาวดีบูชาพระครับ
แล้วก็อธิษฐานบุญนี้เป็นดอกไม้แก้วถวายพระทุกพระองค์ในนิพพานครับ
สถานที่วัดใหญ่ชัยมงคล จ.อยุธยา ครับ เป็นวิหารด้านหลังองค์พระเจดีย์ใหญ่ครับ เวลาประมาณ20:30น.

Attawat_Rx ฮ่า...ต้องมีวาระอะไรแน่เลย พี่ท่านเริ่มประกาศตัวแล้ว.......

สุริยทรงศีล
ขอโมทนาในความตั้งใจและบุญทั้งหมดอันเป็นกุศล

อ่านแล้วรู้สึกว่าเขียนแบบจริงใจดี

ขอให้ท่านน่ารักอย่างนี้ตลอดไป สาธุ

(bb-flower
__________________

ขอโมทนาในบุญทั้งหลายทั้งหมดที่เกิดในพระพุทธศาสนาร่วมกับพระฯ ทุกพระองค์และท่านทั้งหลาย ขออานิสงฆ์จงสำเร็จแก่เราและดวงจิตทั้งหลายให้สมปรารถนาทุกประการตราบเข้าสู่พระนิพพานเทอญ


( ตั้งนโม 3 จบ, ขอขมาพระ, อุทิศส่วนกุศล)


สาธุ สาธุ สาธุ
Jenn ขอตั้งจิตอนุโมทนาบุญร่วมกับทุกท่าน ณ ที่นี้ด้วยครับ
ประสบการณ์ที่ได้สัมผัสและเข้าถึงพระพุทธองค์ของผม เริ่มจริงๆจังๆ เมื่อสมัยมัธยมต้น ตอนนั้นเกิดทุกข์อย่างมาก(ส่วนใหญ่คนเรามักจะเข้าหาพระก็เมื่อเกิดทุกข์ ซึ่งเป็นธรรมดาของโลกนี้) มีความโกรธแค้นเพื่อนคนหนึ่งมากที่ชอบเหยียดหยามและเหยียบย่ำผมเสมอมา และเพื่อนคนนี้ก็เป็นคนที่ได้รับแต่ความสุขสมหวังทั้งเรียนเก่งกว่า, มีคนชื่นชม, มีคนคอยเอาอกเอาใจทุกอย่างและแถมยังมีฐานะร่ำรวย ทำให้ผมเกิดทั้งความโกรธแค้นและอิจฉามาก ผมพยามทำทุกวิธีทางที่จะเอาชนะเขาให้ได้ เมื่อเพื่อนคนนี้รู้ว่าเราต้องการเอาชนะเขา ก็พยามเหยียดหยามและด่าทอเรามากขึ้น ผลคือผมเป็นทุกข์มากจนหาทางออกอะไรไม่ได้แล้วในขณะนั้น โชคดีที่ผมนึกถึงทางออกหนี่งได้คือ วิชาพระพุทธศาสนาที่อาจารย์ได้พยายามเคี่ยวเข็ญให้แก่พวกเรา ทั้งทางทฤษฏีและการฝีกปฏิบัติเช่นไปวัด นั่งสมาธิ สวดมนต์ และเวียนเทียน ผมจึงกลับไปอ่านหาทางดับทุกข์นี้ให้ได้และผมก็ได้พบว่าการแผ่เมตตาจิตแก่สรรพสัตว์ทั้งมวลร่วมถึงเพื่อนคนนั้น(ตอนแรกก็ทำใจยาก)ทำให้ทุกข์ที่หนักอยู่ในใจผมนานนับ 3 ปี หายเป็นปลิดทิ้ง ทำให้ผมศรัทธาและเชื่อมั่นต่อคำสอนของพระศาสดาที่เป็นอกาลิโกจริงๆ เป็นยาที่สามารถรักษาโรคโดยเฉพาะโรคใจที่ดีที่สุด อาจกล่าวได้ว่าผมเข้าถึงพระพุทธองค์ได้จากพระธรรมนั้นเอง หลังจาก ณ วินาทีนั้นผมไม่โกรธและเกลียดเพี่อนคนนั้นอีกเลย และผมยังรู้สึกปล่อยวางและเบาสบายเป็นสุขอย่างมากและชีวิตผมก็เริ่มดีขึ้นมากเรื่อยๆ นับจากวันนั้นผมได้ศึกษาพระธรรมมากขึ้นประกอบกับใช้ประสบการณ์ชีวิตมาช่วยสอนสัจธรรมแก่ชิวิตไปด้วย ยิ่งไปกว่านั้นเมื่อผมได้มีโอกาสมารู้จักกับคุณมารูโกะจังซึ่งมาช่วยไขเรื่องพระธรรมคำสั่งสอนของพระพุทธองค์ให้กระจ่างและเข้าใจแจ่มแจ้งมากขึ้น ทุกครั้งที่ผมได้สนทนาธรรมกับคุณมารูโกะจังจะทำให้ผมรู้สึกมีความสุขโล่งใจเป็นที่สุด และยิ่งได้มาอ่านเรื่องเข็มทิศชิวิตด้วยแล้ว ทำให้ทุกวันนี้ผมรู้สึกมีความสุขทุกวันแม้วันๆนั้นจะมีเรื่องปวดหัวมากเท่าไรก็ตาม

Share |
ตอบพร้อมอ้างอิงข้อความเดิม
สมาชิก 14 คน ได้ "ร่วมมหาโมทนาบุญ" กับคุณ อภิญญา ในข้อความนี้
พรรณวดี (22-09-09), พุทธรักษา (23-09-09), ก้อนดิน (30-01-12), หญ้าคา221 (14-06-10), ปาริฉัตรมณี (22-09-09), ปาร์ค (27-11-09), นาคน้อย (26-11-09), นิมมานรดี (22-09-09), เดชะบุญ (23-09-09), FaRuXue (25-09-09), leklek (22-09-09), octavian (14-08-11), Rich (29-03-10), suwaphat (01-10-09)
  #4  
เก่า 24-09-09, 13:01
อภิญญา's Avatar
คณะพระธาตุแก้วมณีโชติ
 
วันที่สมัคร: Apr 2009
ข้อความ: 10,119
จำนวนครั้งที่ได้ร่วมมหาโมทนาบุญ: 6,846
ได้รับการมหาโมทนาบุญ 77,935 ครั้ง ใน 77,935 ข้อความ
พลังบุญ: 56658
อภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished road
Smile ขอร่วมโมทนาบุญทุกอย่าง ถวายเป็นพุทธบูชาฯ

สักขี โมทนาครับ
โมทนาด้วยคนครับ สาธุ ถ้าว่างจะมาขอแจมด้วยคนครับ

เดินทางไกล โมทนาสาธุครับ กับทุกบทความในการแรกเปลี่ยนการปฎิบัติรรม

jaggrit กว่าจะเป็นนาคน้อย (๑)
อภิญญา-ชวนพุทธภูมิเตรียมกันให้พร้อม ไปรับพุทธพยากรณ์ด้วยกันครับ ภาคพิเศษ-1885-jpg
พุทธบูชา ธรรมบูชา สังฆบูชา
ขอน้อมจิตกราบขอขมาต่อคุณพระฯ อารธนาบารมีแก้วรัตนมณีโชติทั้งสามประการ ข้าพเจ้าขอนำเรื่องราวในการเข้าถึงธรรมของข้าพเจ้า มาเล่าให้แก่ท่านสาธุชนผู้จำเริญทั้งหลาย ได้รับทราบ เผื่อว่าจะนำไปเป็นข้อคิด หรือข้อเตือนใจได้บ้าง เชิญรับชมได้ครับ
กระผมนาคน้อยหรือที่ใคร ๆ รู้จักกันดีในชื่อ "ตัวเล็ก" ครับ ผมขอเริ่มต้น ตั้งแต่ตอนเป็นเด็กเลยนะครับ ผมได้มีโอกาสไปถวายสังฆทานกับแม่บ่อย ๆ ครับ เนื่องจากว่า แม่มักจะฝันเห็นญาติที่ตายไปแล้วมาหาบ่อย ๆ พอรุ่งขึ้นก็จะพากันไปถวายสังฆทานแล้วอุทิศส่วนกุศลให้กับญาติที่มาเข้าฝันทุกครั้งครับ (ขอขอบพระคุณแม่มาก ๆ ครับ) พอเริ่มเรียนชั้น ป.๑ คุณครูที่โรงเรียนก็จะบังคับให้นั่งสมาธิก่อนเรียน เช้า-บ่าย ทุกวัน โดยให้กำหนดลมหายใจเข้าออกแล้วภาวนา พุท โธ พอทำบ่อย ๆ ก็เริ่มชอบ พอว่าง ๆ ก็จะพยายามทำ จนทำได้เกือบทั้งวัน (พอจบ ป.๖ ก็ไม่ได้โดนบังคับ ก็เลยหยุดไป เสียดายมั๊กมากครับ) และทุกเย็นวันศุกร์ก็จะต้องสวดมนต์ทำนองสรพัญญะ ซึ่งผมชอบมากเพราะว่าทำนองไพเราะดี เลยพยายามสวดบ่อย ๆ เพื่อให้ท่องจำบทได้ครับ คิดถึงทีไรก็มีความสุขครับ ยิ้มจนแก้มตอบ ๆ ของผมปริได้เลยล่ะครับ
พอจบ ม.๖ ก็ได้เข้ามาเรียนที่โคราชครับ เดินทางมากับแม่ มาถึงโคราชประมาณตีสอง ก็เลยไปนอนค้างบ้านญาติ คืนนั้นเจอผีอำครับ (ตกใจสุดขีด คิดว่าต้องตายซะแล้ว) แต่เขาบอกว่า เพราะเกิดมาเป็นลูกของแม่คนนี้จะยอมละเว้นให้ (ขอบคุณแม่มาก ๆ อีกครั้งครับ) ตั้งแต่นั้นมา โดนผีอำ อำแล้วอำอีกจนชินครับ บางวันก็มายกขา ยกแขน ทุกครั้งที่โดนกลัวสุด ๆ ครับ (ไม่รู้ว่าคิดไปเองหรือเปล่านะครับ อันนี้ก็ยกเป็นจริตหรืออุปทานของผมไปก็แล้วกัน) จึงได้เข้าหาพระฯ หาบทสวดมนต์ หาวิธีต่าง ๆ นา ๆ เพื่อไม่ให้ผีอำ แต่ก็ถือว่าพอมีบุญอยู่บ้าง ได้เจอเพื่อนกลุ่มหนึ่งมาช่วยแนะนำแนวทางป้องกันผีอำ นำทีมโดยพระโพธิครับ สอนให้ทำสมาธิ อุทิศส่วนกุศลครับ จนผีเลิกอำ (ดีใจมั๊กมาก) และได้รู้จักหลวงพ่อฤาษีลิงดำเป็นครั้งแรกครับ พอทำสมาธิไปสักพักก็เริ่มเห็นภาพครับ ภาพแรกที่เห็นคือภาพศพคนนอนตาย แค่นั้นแหละครับเลิกทำสมาธิทันที พอเลิกทำผีท่านก็กลับมาอำเหมือนเดิม จนเทวดาแถวนั้นสงสาร ต้องมาช่วยแผ่เมตตาให้ (โมทนาบุญอย่างสูงครับ) เพื่อนก็เลยให้ยืมพระมาคล้องคอ วันไหนใส่พระนอนวันนั้นปลอดภัยครับ วันไหนลืมเสร็จครับ ทนทุกข์เพราะผีอำมาจนจบ ป.ตรีครับ มีต่อครับแต่วันหลังนะครับ

thakoon ขอร่วมโมทนาบุญทุกอย่างนะครับ และขอโมทนาในกำลังใจในการประกอบกิจเพื่อดำรงพระศาสนา และช่วยเหลือเพื่อนร่วมเกิดแก่เจ็บตายให้พ้นจากบ่วงกรรมทั้งมวล ได้เข้าถึงซึ่งพระนิพานและได้สร้างพระช่วยพระโพธิสัตว์ได้บำเพ็ญบารมี ขอร่วมโมทนาในกิจทุกอย่างนะครับ
กลับมาต่อนะครับ...พอตอนเข้าปี 1 ช่วงแรกจนถึงช่วงกลางของการเรียนนั้นก้ยังดำเนินชีวิตเหมือนๆเดิมเลยครับ แต่ก้ไม่เลวร้ายเท่าเดิมนะครับ คือ การฆ่าสัตว์นั้นลดลงมาก(ไม่ค่อยได้มีโอกาส)เพราะมดกับยุ่งที่มหาลัยนั้นไม่ค่อยมีเท่าไร ส่วนเหล้านั้นก็ไม่ได้กินเลยเพราะเข็ดจากการเมาครั้งก่อน(เมาตอนเอ็นฯติดง่ะครับ ฉลองซะเมาเกือบตาย)พอได้กินเหล้าแล้วขนลุก ก้เลยไม่กิน ชีวิตของการเรียนในรั้วมหาฯลัยนั้นก้ถือว่าดีมากๆครับ เพราะได้พบกับพี่ๆ(ชมรมแบดมินตัน) ที่ใจดีอย่างมาก ซึ่งพี่ๆเค้าก้มีการปฏิบัติธรรมกันอยู่แล้วอ่าคับ แต่ตอนนั้นเราก้ไม่ได้สนในอารัยมาก รู้แต่ว่าพี่ๆเค้าใจดี โดยปกติเราก็ชวนกันเล่นแบดฯทุกวัน ชีวิตก็จะเป็นประมาณนี้....สำหรับช่วงที่ชีวิตมีการรเปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรงก็คือ ช่วงประมาณปลายเดือนมีนาคม 2546 นี่แหละครับ ไม่รู้ว่าบุญแต่ชาติปางไหนมาให้ผลอ่าคับ(แต่ก้นับว่าดีมากๆเลยอ่าคับ...เข้าถูกช่วงพอดี) วันนั้นพี่ๆชมรมฯเค้ามาชวนไปตามรอยพระบาท เราก้งงตามรอยพระบาทอารัยไม่เข้าใจ แต่เราก้ไปเพราะว่าทุกคนไปหมด เราก้เลยตามไปเฉยๆ พี่เค้าบอกว่าหลวงพี่ชัยวัฒน์มา เราก็ไม่รู้จักหรอกว่าท่านคือใคร วันนั้นไปตามรอยพระบาทกันที่วัดถำมังกรทอง แถว อ.สีคิ้ว จ.โคราช(ถ้าจำไม่ผิดนะครับ) วันนั้นไปก้ไปบางสรวงที่รอยพระนั่ง(ตอนนั้นก้ไม่รู้อ่าคับ เห็นเป็นหลุมๆ) บอกตามตรงตอนนั้นก้ยังไม่เชื่อหรอกคับ ก้ไม่เคยได้ยินนี่คับ ทางหลวงพี่ท่านก้มีการเสียงทายไม้สั้น-ยาว เพื่อพิสูจน์(เราก้ดูท่านไป) หลังจากนั้นท่านก้สำรวจรอยพระอีกพอสมควร ก้กลับ เราก้งงสิครับ ก็ไม่เคยรู้เคยเห็นนี่คับ เคยได้เรียนแต่พุทธประวัติ(ซึ่งสมัยก่อนก้คิดว่าเป็นนิทาน) พอกลับมาถึงห้องก็ถามพี่ๆเค้า ซึ่งก็ไม่ได้รับความกระจ่างสักเท่าใดนัก...แต่ทว่าด้วยความที่คิดว่าคงไม่ได้มีอารัยเป็นสาระสำคัญนั้นเอง...ชีวิตก้มาถึงจุดเปลี่ยน......(วันนี้เวลาหมด เดี๋ยวมาต่อนะครับ)(b-smile)

ao.angsila โมทนาบุญทุกอย่างถวายเป็นพุทธบูชาฯ ครับ
สมัยจำความได้
สมัยทำจำความได้
สมัยเด็ก 8-10ขวบ พ่อผมก่อนนอนต้องสวดมนต์ทำสมาธิเป็นประจำ ตอนนั้นเราได้นอนใกล้พ่อและได้ซึมซับความดีมาหน่อย และไปโรงเรียนพักเที่ยงเสร็จครูจะต้องให้เราทำสมาธิก่อนเข้าห้องเรียน ในการทำสมาธิผมชอบทำมาตั้งแต่เด็กแล้ว(แต่ไม่ชอบสวดมนต์เท่าไร) ชอบดูหนังจีนเห็นเค้าเหาะได้อยากเหาะได้อย่างเค้าบ้าง ชอบดูหนังจักรๆวงศ์ เห็นเค้าแปลงกาย เห็นเค้าได้ของวิเศษ และเค้าฝึกวิชาต่างๆจากพระฤาษีอยากฝึกและทำได้อย่างเค้าบ้าง ชีวิตส่วนมากมีความสุขอยู่ในการจินตนาการ และมีความทุกข์อยู่ในโลกแห่งความเป็นจริงเสมอ สมัยเด็กพระพุทธเจ้าเราเคารพท่านนับถือท่านแต่มีความรู้สึกว่าพระท่านนิพพานแล้วมีแต่บุญและสมาธิเท่านั้นคงไม่มีอิทธิฤทธิ์มากมายเหมือนพระแม่กวนอิมมีความรู้สึกว่ารักพระแม่กวนอิมมากเป็นพิเศษ พระแม่เปรียบเสมือนฮีโร่ก็ว่าได้ มีอะไรก็จะสวดมนต์ถึงพระแม่ก่อนและก็จะขอพระแม่ (นั้นเป็นความคิดในสมัยเด็กๆเท่านั้นนะครับ)
ตอนต่อไปโปรดติดตาม....
เรื่องความทุกข์และการฝึกสมาธิสมัยเด็กโดยไม่รู้ว่านั้นคือมโนยิทธิของฉัน


Wisdom
พุทธัง ชีวิตตัง เม ปูเชมิ
ธัมมัง ชีวิตตัง เม ปูเชมิ
สังฆัง ชีวิตตัง เม ปูเชมิ


นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมา สัมพุทธัสสะ


นะโมพุทธายะ พระพุทธะ ไตรรัตนะญาณ
มณีนพรัตน์ สีสะหัสสะ สุธรรมา
พุทโธ ธัมโม สังโฆ ยะธาพุทโมนะ
พุทธะบูชา ธัมมะบูชา สังฆะบูชา
อัคคีทานัง วะรังคันธัง สีวลี จะมหาเถรัง
อะหังวันทามิ ทูระโต อะหังวันทามิ ธาตุโย
อะหังวันทามิ สัพพะโส
พุทธะ ธัมมะ สังฆะ ปูเชมิ

สัพเพพุทธา สัพเพธัมมา สัพเพสังฆา
พะลัปปัตตา ปัจเจกานัญ จะยังพลัง
อรหันตานัญ จะ เตเชนะรักขัง พันธามิ สัพพะโส




พุทธัง อธิษฐามิ ธัมมัง อธิษฐามิ สังฆัง อธิษฐามิ


พุทธังอนันตัง ธัมมังจักรวาลัง
สังฆังนิพพานะปัจจะโยโหตุ

----------------------------
อ่านกระทุ้นี้แล้วใจเบิกบานในบุญมาก
ขอโมทนาทุกๆท่านอย่างยิ่งส่วนตัวขอเล่าพอสังเขป

ตัวผมนั้นได้สนใจหันมาปฎิบัติธรรมหลังจาก
ได้เดินทางจากประเทศเธอแลนด์มาเรียนที่เมืองไทย
เนื่องจากแรงดลใจบางอย่างและนับแต่นั้นได้
ออกเสาะแสวงหาครูบาอาจารย์ในช่วงปิดภาคเรียน
ตามลำพังแรกเริ่มได้ไปปฎิบัติธรรมที่วัดป่าบ้านตาด
ของท่านพระอาจารย์หลวงตามหาบัวแต่หลังจากที่
ปฎิบัติไปก็ทราบขึ้นว่าตนยังไม่ต้องการหลุดพ้นเพราะ
กระแสพุทธภูมิเข้าจึงได้ขออนุญาตท่านพ่อและท่านแม่
ออกเดินทางช่วงปี2548ไปทั่วประเทศเพือตามหาแนวทาง
ที่ถูกจริตกับตนและครูบาอาจารย์ที่สอนแนวพุทธภูมิได้ถูกจริต

ชีวิตในช่วงนั้นทำให้ได้พบเจออะไรหลายๆอย่าง(ทุกรสชาติ)
ได้ลองไปศึกษากรรมฐานหลายๆสำนัก(ทั้งดำและขาว)
และการอยู่กินค่อนข้างลำบากคือนอนตามวัด
และเดินทางไปเรื่อยๆไม่มี
จุดหมายปลายทางว่าจะไปเจออะไรบ้าง

โดยเดินทางตั้งแต่อุดรธานีลงมาจนถึงภาคกลางตอนล่าง
วันหนึงก่อนอายุ 17ปี ไม่นานก่อนที่จะได้ไปขึ้นกรรมฐาน
ที่วัดประดู่ทรงธรรม จ.อยุธยานั้นได้มีโอกาสรู้จักกับกัลยาณิมิตร
ท่านหนึงที่มีพระคุณต่อผมมากซึ่งในตอนนั้นได้อาสาพาไป
นมัสการปฎิบัติธรรมวัดต่างๆจนมาถึง จ.สมุทรสงคราม
ซึ่งจัดพิธีพุทธาพิเศกในวันนั้นโดยบังเอิญหลวงตาม้าท่าน
ก็มาเป็นประธานในงานโดยเดินทางมากับคณะลูกศิษย์
แวบแรกที่ผมได้เห็นท่านก็ได้มีความรู้สึกปิติเกิดขึ้นเหมือน
ท่านเป็นคนที่ผมรอมานานแสนนานจึงได้เข้าไปกราบท่าน
และสอบถามแนวทางการปฎิบัติกับท่านตามนิสัยความกระหาย
ในรสพระธรรมอันเป็นนิสัยที่แก้ไม่หายแล้วของผมโดยท่าน
ได้แนะนำกรรมฐานหลวงปู่ดู่บางอย่างให้ผมซึ่งตรงกับจริตผม
เข้าอย่างจังและต่อยอดกับการปฎิบัติเดิมของผม



สองสามวันหลังจากที่ได้ไปฝึกกรรมฐาน
ที่วัดประดู่ทรงธรรมจึงได้เดินทางตามท่านขึ้นไปเชียงใหม่
และฝากตัวถวายชีวิตเป็นลูกศิษย์พระรัตนตรัยหลวงปู่ทวดหลวงปู่ดู่
และหลวงตาม้าโดยท่านได้สอนกรรมฐานในแบบต่างๆให้เรื่อยมา
โดยในปัจจุบันหากหาเวลาว่างได้หรือเป็นวันหยุดจากการเรียน
ก็มักจะเดินทางขึ้นไปหาท่านเสมอๆโดยเมื่อเมษายน49ที่ผ่านมา
ก็ได้บวชในช่วงปิดภาคฤดูร้อนที่จ.อยุธยา วัดโปรดสัตว์
และได้เดินทางขึ้นไปปฎิบัติธรรมกับท่านหลวงตาที่เชียงใหม่
โดยในครั้งนั้นได้ติดตามท่านหลวงตาไป
หลายๆจังหวัดเหมือนพร้อมกับคณะลูกศิษย์ของท่านทำให้
ได้ประสปการ์ณหลายๆอย่างเพิ่มขึ้นอย่างมากมายรวม
ถึงสูตรการเพ็ญแบบเปิดโลกของหลวงปู่ดู่ซึ่งน้อมนำมา
เป็นหลักในการสร้างบารมี
ปัจจุบันนี้เฉลี่ยจะขึ้นไปหาท่าน1-2เดือนครั้ง
เมื่อหาเวลาว่างได้จากการเรียนหนังสือและเตรียมเอนท์
เพื่อไปรับคำชี้แนะสั่งสอนใหม่ๆรายงานผลการปฎิบัติ
แก่ท่านและสอบอารมณ์จิตทั้งยังเพื่อรายงานท่าน
เกี่ยวกับโครงการบุญต่างๆที่ผมรับผิดชอบ
นอกนั้นก็เดินทางไปทำบุญหรือปฎิบัติธรรม
ตามแต่วาระอยู่เนืองๆกับคณะต่างๆบ้าง
ญาติธรรมบ้างตามสถานที่ต่างๆ
และชอบเข้าหาครูบาอาจารย์ท่านต่างๆ
เพื่อเจริญธรรมแก่จิตตน
โมทนาบุญทุกท่านเป็นพุทธบูชา ธรรมบูชา สังฆบูชา
และเป็นปัจจัยให้ข้าพเจ้าสำเร็จ
เป็นพระพุทธเจ้าพระองค์หนึง
ได้บรรลุซึ่งพระสัพพัญญูญานเทิอญ...
ธรรมรักษาครับ

ao.angsila
ขอโมทนาบุญทุกอย่างถวายเป็นพุทธบูชาฯครับ
(verygood)
นาคน้อย ตัว เล็กๆ...
ขอโมทนาบุญทุกอย่างถวายเป็นพุทธบูชาฯ ครับ
ขอโมทนาบุญในการที่ท่านตั้งมั่นอย่างแรง.........
ได้อ่านแล้วรู้ว่ามีความมั่นคงเป็นอย่างมาก
ขอบารมีพระฯ และบุญที่เราได้ทำบูชาพระแล้ว ช่วยให้คำอธิฐานของท่านได้เป็นจริงทุกประการครับ
นิพพานังปรมัง สุขขัง(verygood) สู้สู้.

sravnane ขอร่วมโมทนาบุญทุกอย่าง ถวายเป็นพุทธบูชาฯ
ขอร่วมโมทนาบุญทุกอย่าง ถวายเป็นพุทธบูชาฯ มากันถึงขนาดนี้แล้วคงถอยอีกไม่ได้ยังไงก็คงต้องสู้ต่อนะครับ พยายามนึกถึงพระทำสมาธิอุทิศส่วนกุศลแผ่เมตตาให้บ่อยๆครับ ทุกอย่างคงดีขึ้นในไม่ช้าครับ สู้ๆครับ

จิตรเบญญา ขอน้อมจิตโมทนาบุญทุกท่านด้วยนะคะ ไม่ว่าจะเป็นพุทธภูมิ หรือสาวกภูมิ ขอให้ท่านทั้งหลายจงสำเร็จ สมหวังด้วยเถิดค่ะ ส่วนของดิฉัน ถ้าเรียบเรียงเสร็จแล้ว จะเอามาโพสเป็นธรรมทานด้วยนะคะ เดินตามพระ

sravnane ขอร่วมโมทนาบุญทุกอย่าง ถวายเป็นพุทธบูชาฯ
ตอบคุณAttawat_Rx ขอร่วมโมทนาบุญทุกอย่าง ถวายเป็นพุทธบูชาฯ ไม่มีวาระอะไรครับ เป็นวาระปกติทุกอย่าง ที่ในเวลานี้เราควรทำความรู้จักคุ้นเคยกัน สามัคคีกันรวบรวมกันเข้าไว้ให้เป็นหนึ่งเพื่องานของพระฯ ให้พระพุทธศาสนาเจริญรุ่งเรืองตั้งมั่นตลอดกาลนานเทอญฯ ตามที่ทุกท่านได้ตั้งมโนปณิธาณไว้เสมอมาขอรับ

จิตรเบญญา ขอนอบน้อมบุญทั้งหมดไม่ว่าชาติก่อนก็ดี ชาตินี้ก็ดี อันมีบุญบารมีพระพุทธ พระธรรม พระอริยสงฆ์ ครูบาอาจารย์ทั้งหลายสืบๆกันมา มีหลวงพ่อปานและหลวงพ่อฤาษีลิงดำเป็นที่สุด และขอโมทนาบุญท่านทั้งหลายทั้งหมด ขอจงดลบันดาลให้ท่านพุทธภูมิและสาวกภูมิทุกท่าน ได้ประสบกันความสมหวัง สมความปราถนาทุกประการ ขอให้อุปสรรค ภยันอันตรายทั้งหลาย อกุศลกรรมทั้งหลาย จงแหลกละเอียดไปเป็นผุยผง ให้มีกำลังใจกล้าแกร่งแม้ในยามที่รู้สึกท้อถอย ให้ท่านทั้งหลายได้เดินทางไปสู่ทางของตนด้วยความสวัสดิภาพและมีคุณพระนำทางตลอดไปด้วยเทอญ

sravnane ขอร่วมโมทนาบุญทุกอย่าง ถวายเป็นพุทธบูชาฯ
ตอบคุณJenn ขอร่วมโมทนาบุญทุกอย่าง ถวายเป็นพุทธบูชาฯ โชคดีมากเลยนะครับที่หาทางออกจากทุกข์ได้ด้วยตัวเองได้ คงเป็นเพราะบารมีพระและบุญเก่าที่ได้สั่งสมมากอปรกับมีกัลยาณมิตรคอยแนะนำช่วยกันประคับคองให้ชีวิตผ่านเรื่องราวหนักๆมาได้ครับ สู้ๆครับ ค่อยๆทำไปครับการสั่งสมบุญนำสุขมาให้ครับ

pannusa นิยายน้ำเน่า
จากคำเชิญชวนให้เขียนประสบการณ์ที่ได้เข้ามามีศรัทธา และการปฏิบัติในพระศาสนา ซึ่งหากมีส่วนใดเป็นคุณและเป็นกุศลขอถวายความดีทั้งหมดแก่พระพุทธเจ้าทุกๆๆพระองค์ พระปัจเจกกพุทธเจ้าทุกๆๆพระองค์ พระธรรมและพระอริยสงฆ์ บิดามารดา ครูบาอาจารย์ด้วยเทอญ และหากเป็นการล่วงเกินขออโหสิกรรมทุกๆๆท่านด้วยจ้าขอเป็นกำลังใจในการทำความดีและการจรรโลงพระศาสนากับทุกๆๆท่านด้วยคะบางส่วนในเสี้ยวชีวิตในวัยเด็ก(นิยายน้ำเน่า) ข้าพเจ้าเกิดมาดูโลกพร้อมกับความทุกข์ของหลายๆๆคนเป็นกรรมของแต่ละคนที่เข้ามาผูกพันกัน ครอบครัวของข้าพเจ้าเป็นครัวที่2ซึ่งไม่ได้รับการยอมรับนอกจากคุณพ่อจึงมีการกระทบกระทั่งซึ่งเป็นเหตุของความทุกข์ตลอดมา ขอย้อนไปถึงตอนที่ข้าพเจ้าเกิดแม่เล่าให้ฟังว่าฝันว่ามีคนเอาพระเลื่ยมทองมาให้แม่รับไว้ แม่จึงคิดว่าได้ลูกผู้ชาย แต่กลายเป็นลูกหญิงซึ่งห้าวๆเหมือนชายไป ด้วยเหตุนี้มั้งเลยทำให้แม่เย็นชากับลูก และถูกแม่ตีมากๆๆจนคิดว่าเป็นลูกเลี้ยง (ด้วยเพราะยังเด็กและไม่รู้สถานะการณ์ของผู้ใหญ่) ตั้งแต่จำความได้พ่อเป็นผู้มีความรู้และมีหน้าที่การงานดี เนื่องจากคุณพ่อได้เคยบวชตั้งแต่ยังเด็กๆๆ เป็นเณรจนกระทั่งเป็นพระสอบได้นักธรรมชั้นเอกเปรียญ-3หรือ 6 ไม่แน่ใจจ้า ซึ่งมีไม่กี่คนในสมัยนั้น กรรมเก่าชักพาให้ต้องสึกขาลาเพศมามีครอบครัวและพบกับความทุกข์ต่างๆ(ไม่งั้นเป็นเจ้าอาวาสแล้ว) พ่อสอนให้ถือศีล5ให้เคร่งครัด สวดมนต์และทำสมาธิ ทำให้ข้าพเจ้าได้ศึกพระไตรปิฏกจากคุณพ่อทุกครั้งที่ท่านมาหา โดยท่านจะเล่าเรื่องในชาดกตอนต่างให้ฟังซึ่งข้าพเจ้าจะชอบมาก รู้สึกซาบซึ้ง อีกทั้งพ่อก็จะเอาพระต่างๆที่ท่านสะสมและบอกว่าเป็นครูบาอาจารย์มาให้(ของฝากของพ่อแปลกเนอะ) ที่สำคัญอย่างยิ่งก็คือ ท่านได้ให้หนังสือมาเล่มหนึ่ง เป็นหนังสือสวดมนต์พิธี ตอนหลังมารู้ว่าหนังสือเล่มนั้นเป็นหนังสือที่คนจะบวชพระต้องท่องจำ แต่ข้าพเข้าก็ชอบท่องและสวดมนต์ตามที่พ่อบอกได้หมดในหนังสือเล่มนั้น โดยที่รู้สึกว่าชอบสวดมนต์มาก และต้องสวดเสียงดังๆๆเพื่อพระพทธเจ้าจะๆได้ยิน(คิดแบบเด็กๆๆ) อธิษฐานแต่เด็กว่าขอให้เสียงสวดมนต์ดังไปทั้ง3 โลก เลยทำให้สวดมนต์ในใจไม่มีสมาธิเท่าไร พอถึงบทอุทิศส่วนกุศลในหนังสือบอกว่าขอให้ถึงพระนิพพานในอนาคตกาลโน้นเทอญ (เอ๊ะไม่ใช่สิ) เราไม่ต้องการไปเบื้องหน้าเราต้องการชาตินี้ ทั้งๆที่ก็ไม่รู้ว่านิพพานเป็นอย่างไรแต่รักและอยากไปนิพพานในชาติปัจจุบันนี้เลยเปลี่ยนคำอุทิศตรงนี้ตั้งแต่เด็ก (ขัดกับแม่อีกละ) เค้าเชื่อตามหนังสือ พ่อสอนให้ไม่โกรธเกลียดมุ่งร้ายอาฆาตพยาบาทใครโดยเฉพาะพี่น้อง ให้มีความเมตตาสงสารคนอื่น ยอมรับกรรมแต่ปางก่อน และตั้งมั่นในการทำความดี ไม่รู้ว่าพ่อสอนเรื่องพรหมวิหารให้แล้ว(แต่ก็สามารถกดสิ่งร้ายๆๆในตนเองไว้ได้ อิอิ) ในตอนนั้นจะมีภาพพระพุทธเจ้าที่รักมาก แม่ไว้บนหิ้งอยู่ที่หัวนอน เป็นภาพวาดพระพุทธเจ้านั่งอยู่ที่โคนต้นพระศรีมหาโพธิ์พระพักตร์แบบแขกขาวสวยและมีแต่รอยยิ้ม พระรัศมีชัดเจน งดงามมาก เมื่อเวลามีความทุกข์จามาเล่าความทุกข์ให้ท่านฟัง (จึงมีที่พึ่งทางใจมาตลอดคะ) รู้สึกว่าจาใช้เนื้อที่โพสแยะแล้ววันนี้
จึงขอจบเพียงเท่านี้หากยังมีผู้สนใจ ติดตามตอนต่อไปก็แจ้งมานะคะ จะเอานิยายมานำเสนอต่อไป
ขออนุโมทนาบุญกับทุกท่านโดยเฉพาะผู้ตั้งกระทู้และคณะแก้วมณีโชติให้ข้าพเจ้าได้มีส่วนในบุญทุกอย่างด้วยคะ
มารูโกะจัง ขอโมทนาบุญทุกอย่างถวายเป็นพุทธบูชา
โอ้โฮ ! อ่านเรื่องของคุณ wisdom แล้วทำให้นึกถึงภาพตอนที่สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านเดินทางออกศึกษาหาครูบาอาจารย์สำนักต่าง ๆ เลยค่ะ ก็ขอโมทนาในความมุ่งมั่นตั้งใจจริงอย่างยิ่งของคุณนะคะ บุญใดที่ดิฉันทำมาแต่ต้นก็ขอให้มีส่วนช่วยให้คุณ wisdom ได้บรรลุพระโพธิญาณ เป็นพระโปรดโลกได้ในเร็ววันด้วยเทอญ

รากแห่งธรรม
อ้างอิง:
"เราพระมหาวีระ มีพระราชานามว่า ภูมิพล
เป็นผู้อุปถัมภ์ ร่วมด้วยพุทธศาสนิกชนส่วนใหญ่ สร้างวัดนี้เป็นพุทธบูชา เมื่อศักราชล่วงไปแล้ว ๒๗๐๐ปีปลายจะมีพระเจ้าธรรมิกราชนามว่า ศิริธรรมราชา สืบเชื้อสายมาจากเชียงแสนและสุโขทัย ร่วมกับพระอรหันต์จะมาบูรณวัดนี้สืบพระศาสนาต่อไป คณะของเราขอโมทนา แต่อยู่ช่วยไม่ได้ เพราะไปนิพพานหมดแล้ว"


สาธุ สาธุ สาธุ ช่ายคับเพราะคณะที่ติดตามหลวงปู่ท่านมาเตรียมตัวเข้านิพพานเสียหมดแล้วรวมทั้งตัวผมที่ถือเป็นชั้นหลานเพราะเกิดไม่ทันท่านเลยนับเป็นหลานท่านก้อได้ลาพุทธภูมิเป็นปราถนาเข้านิพพานชาตินี้เหมือนกันคับ
__________________
นิพานัง ปรมัง สุขัง นิพานัง ปรมัง สุญญัง
นิพานัง อะระหัง สุคะโต

sasiwimon
เริ่มจำความได้ ย่าท่านเล่าให้ฟังว่า เป็นเด็กเลี้ยงยากไม่สบายบ่อยมาก จนย่าต้องเอาไปฝากเป็นลูกพระพุทธชินราชฯ พ่อและแม่ชอบพาไปทำบุญที่วัดทุกวันอาทิตย์ และรู้สึกเป็นสุขใจเมื่อได้เข้าวัดไปทำบุญ ฟังเทศน์ โดยเฉพาะเรื่องราวของพระพุทธองค์ฯ และมีความเชื่อมั่นในคุณพระฯ และบาปบุญคุณโทษ
ตอนประถม-มัธยมต้น เคยรู้สึกว่า ที่ที่เราอยู่นี้ไม่ใช่ที่ที่เราควรอยู่ อยากไปอยู่ในที่ที่ไม่มีความวุ่นวาย ไม่มีความทุกข์ อยากไปพระนิพพาน ทั้งที่ยังไม่เข้าใจว่า พระนิพพานคืออะไร รู้แต่ว่าที่นั้นจะทำให้เราพบความสุขที่แท้จริง
พอโตมาช่วงมัธยมปลาย-ป.ตรีจนเริ่มทำงาน ก็เริ่มห่างวัด ความรู้สึกที่เคยอยากไปพระนิพพานก็หายไป จากชีวิตวัยเด็กที่มีแต่ความสุขสงบก็หายไป พบผู้คนมากมายหลายแบบ พบความทุกข์-สุข ความอิจฉาริษยา การแย่งชิงแข่งขัน ทำให้เริ่มเหนื่อยหน่ายกับชีวิต
จนกระทั่งเมื่อ 2-3ปีก่อน ได้มาเข้ากลุ่มทำบุญกับคณะแก้วมณีโชติ ได้ไปทำบุญที่วัดอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ไม่เหมือนกับสมัยเด็กๆ เป็นการทำบุญที่เมื่อไปครั้งใดจะกลับมาพร้อมกับความสุขสงบและความศรัทธาในพระที่เพิ่มมากขึ้น และทำให้ความรู้สึกที่อยากไปพระนิพพานเมื่อวัยเด็กกลับมา
โชคดีที่ได้เกิดมาพบพระและพระท่านได้สงเคราะห์ ขอขอบคุณพี่ๆ-น้องในกลุ่มคณะแก้วมณีโชติฯไว้ ณ ที่นี้ด้วย ( 3 )

Share |
ตอบพร้อมอ้างอิงข้อความเดิม
สมาชิก 14 คน ได้ "ร่วมมหาโมทนาบุญ" กับคุณ อภิญญา ในข้อความนี้
Apinya (26-10-09), พรรณวดี (28-09-09), พุทธรักษา (29-09-09), หญ้าคา221 (14-06-10), ปาริฉัตรมณี (24-09-09), ปาร์ค (27-11-09), นาคน้อย (26-11-09), นิมมานรดี (24-09-09), เดชะบุญ (21-10-09), FaRuXue (25-09-09), leklek (18-10-09), octavian (14-08-11), Rich (29-03-10), suwaphat (01-10-09)
  #5  
เก่า 01-10-09, 19:46
อภิญญา's Avatar
คณะพระธาตุแก้วมณีโชติ
 
วันที่สมัคร: Apr 2009
ข้อความ: 10,119
จำนวนครั้งที่ได้ร่วมมหาโมทนาบุญ: 6,846
ได้รับการมหาโมทนาบุญ 77,935 ครั้ง ใน 77,935 ข้อความ
พลังบุญ: 56658
อภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished road
Smile ขอร่วมโมทนาบุญทุกอย่าง ถวายเป็นพุทธบุชาฯ

kratium
สาธุ อนุโมทนากับทุกบ่อบุญค่ะ กรรมใดที่เป็นกุศล ขอให้สำเร็จโดยง่ายทุกเมื่อค่ะ

Nutte'
สวัสดีคับทุกคน ลองมาฟังเรื่องราวของคนขี้เกียจทำความดีกันบ้างนะคับ เริ่มตั้งแต่สมัยเด็ก ๆ สมัยประถม-ม.ต้น ผมชอบเข้าห้องสมุด อ่านหนังสือเกี่ยวกับนรกสวรรค์ เพื่อน ๆ มักจะว่าบ้า งมงาย แต่ชอบนี่คับ ได้รู้เรื่องคนทำดีแล้วได้อะไร ทำบาปแล้วไปไหน อ่านจนหมดห้องสมุดเลยคับ (จิง ๆ หมดแค่หมวดเดียว) จนครูบรรณารักษ์บอกว่า เด็กคนนี้ต้องบวชแน่ ๆ (5 5 ดูผิดแล้วครูเอ๋ย !) ชอบดูหนัง ละครเกี่ยวกับอิทธิฤทธิ์ปาฎิหารย์คับ แล้วชอบเก็บมาฝันว่าเหาะเหิรเดินอากาศได้ พอเหาะได้บ่อย ๆ เข้า หลัง ๆ เริ่มรู้สึกว่าบังคับได้ และคิดว่าจะเหาะไปไหนดี พอจะเหาะขึ้นฟ้า ขึ้นสวรรค์ ก็ตกลงมาทุกที ไม่รู้ทำไมเหมือนกันนะ เหาะแต่ในโลกมนุษย์ก็ได้ฟะ ! ชีวิตก่อนจะฝันนะคับ ผมชอบนั่งสมาธิตั้งแต่เด็ก ๆ และชอบตามแม่ไปวัด เพราะวัดที่ไปจะมีบ่อน้ำร้อนและลำธาร (จริงๆ แล้วจะไปเล่นน้ำมากกว่า อิ อิ) ได้เข้ารับการอบรมการทำสมาธิสมัยม.1และได้รับเลือกให้เป็นหัวหน้ารุ่นด้วยนะคับ (อวดอีกละ) เคยทำสมาธิจนรู้สึกว่าอีกกายนึงหลุดออกจากร่าง เป็นอย่างนี้ 3 - 4 ครั้ง รู้สึกกลัวมาก เพราะเห็นร่างตัวเองนอนอยู่ จึงรีบนอนลงที่เดิม (กลัวตาย) และยังไม่อยากจากแม่ไป... และแล้วความชั่วร้ายที่เติบโตมาพร้อมกับอายุ ก็ค่อย ๆ คลอบงำชีวิตอันบริสุทธิ์ทีละน้อย ๆ จากที่ไม่เคยลองก็ได้ลอง (หลาย ๆ อย่าง) จากที่ไม่เคยทำผิดก็ได้ทำผิดเรื่อย ๆ ความรู้สึกผิดค่อย ๆ หายไป รู้สึกสนุกกับมัน โดยเฉพาะ เมื่อเข้ามหา'ลัย จนได้ฉายาว่า 'อาตี๋ขี้เมา' ศีลมีกี่ข้อ แหกได้ทุกข้อเลย (เก่งจัง) จนใกล้วันเกณฑ์ทหาร รู้สึกกลัวว่าต้องไปตกระกำลำบาก จึงได้งดเหล้าเข้าพรรษาพักนึง และได้อธิฐานขอพรจากเจ้าแม่กวนอิมเรื่องนี้ บอกว่าจะเป็นเด็กดีและไม่กินเนื้อวัวตลอดชีวิต (อุอุ) จับได้ใบดำจิง ๆ (แย่แร้ววววว อดกินเนื้อวัวที่แสนโปรดปราน +_+ ' ) จึงเลิกกินเนื้อมาจนถึงทุกวันนี้ ส่วนเรื่องเป็นเด็กดี ส่วนใหญ่ก็เป็นอยู่นี่คับ !?!?!? ลืมเล่าเรื่องตราบาป ที่ไอ้แบล็กมันฝากไว้ (black lable) ตอนปี 3 (ช่วงปิดเทอม) ได้ไปเที่ยวเกาะพีพี นอนอาบแดดอย่างกับนักท่องเที่ยวเกาหลี อุอุ ไม่ได้ใช้กันแดดคับ กลับมาถึงภูเก็ตผิวหนังลอกตกสะเก็ดอย่างกะจิ้งจกปิ้งไม่สุก !? แต่ไม่วาย ต้องเที่ยวให้หนำก่อน ไปเที่ยวกับเพื่อน ๆ จนเมา (อีกเระ) ขี่มอ'ไซด์ของเพื่อนกลับบ้าน ขณะที่เพื่อนหลับอยู่ข้างหลัง รู้สึกว่า ทำไมต้องเอาเปรียบกันด้วยฟะ ตรูก็ง่วงนะเฟ้ย แล้วก็เคลิ้มคับ สายลมเย็น ๆ ปะทะหน้า สายตาเริ่มพร่ามัว คึ่ก ๆ ๆ ๆ เฮ้ย ไรฟะ นี่มันข้างทางนี่หว่า ข้างหน้าเป็นเหว เววววววว อ๊ากกกกกก !!!!!!
แต่ เอ๊ะ ! ตรูเหาะได้ เหมือนซูเปอร์แมนเล้ย (อย่างกะในฝัน 3 วิ) landing คับ ทั้งหน้าทั้งตัว แถก ๆ แถ ๆ ไปกับพื้นมอตอย อย่างกะปลาไหลหลุดกาละมัง เคราะห์ซ้ำกำซัด เพื่อนเวง มันลอยมาแล้วคับ ใกล้แล้วคับ โห ตัวยังกะถังข้าวสาร ทามมายต้องมาทับตรูด้วยฟะ เหวอะซิคับ เละเลย ยังมีหน้ามาถามว่าเป็นไรหรือป่าว ? ให้ตอบไงดีนี่ เลือดอาบขนาดนี้ เห็นเป็นเฮลบลูบอยรึไง ว่าแล้ว สลบดีฝ่า ......
ตั้งแต่นั้นมาคับป๋มเป็งเด็กดีจิง ๆ แย้วคับท่านผู้ชม (3 เดือน...ออกไปเที่ยวไหนไม่ได้เล้ย !) ตั้งใจว่าจะทำแต่ความดี รักษาศีล 5 ได้สวดมนต์ไหว้พระ ทำสมาธิ จนความรู้สึกเก่า ๆ เริ่มคืนมาคับ รู้สึกจิตใจสงบเยือกเย็นแสนสบายยยย (สุข ๆ แสบ ๆ หรอยแรง ! ) แต่ตอนไปล้างแผลที่โรงพยาบาลนี่ซิคับ(ต้องไปทุกวัน) ขณะที่พยาบาลขูดเสก็ด+ล้างแผลอยู่ กะลังชักดิ้นชักงอด้วยความเจ็บปวดและเมามันส์ ก็มีพวกเด็กม.5 ที่จะสอบแพทย์ชนบทเข้ามาดูงานคับ นี่นึกว่าตรูเป็นไส้เดือนเล่นขี้เถ้ารึไง ขำอยู่ได้ ไม่ใช่ชะชะช่านะเฟ้ย !


แต่ที่สำคัญนะคับแม่ชีเคยสอนตั้งแต่เด็กว่า ถ้าเจ็บตรงไหน ปวดตรงไหน ให้เอาจิตไปจับตรงนั้น แล้วภาวนา จะหายปวด จริงคับ ไม่เชื่อลองพิสูจน์ดูนะคับ (จิง ๆ วีรกรรมในวัยเด็กมีอีกเยอะคับ แต่จบภาคแรกก่อนนะ เมื่อยมือแล้วค้าบ...)


มารูโกะจัง[color=black] แฉ ตอน 1 : คนหูหนาปัญญาทึบ
มีคนบอกว่าดิฉันควรเล่าอะไรเพิ่มเติมมากกว่า 1 ตอน ดิฉันก็มานั่งนึก ๆ ดูว่า ถ้าจะเล่าอะไรที่เป็นธรรมทานก็คงจะมีน้อย แต่ถ้าจะเล่าแนวแฉ เนี่ย ก็ดูจะเป็นเรื่องถนัด ก็ถือว่าอ่านขำ ๆ แล้วกันนะคะ ส่วนถ้าจะเป็นธรรมทานได้บ้าง ก็คงจะดี ตอนนี้มีชื่อตอนว่าคนหูหนาปัญญาทึบค่ะ เป็นการแฉตัวเองก่อนนะคะ ตอนต่อ ๆ ไปจะแฉคนอื่น (อิอิ)
ขอเล่าประวัติโดยสังเขปก่อนนะคะ ดิฉันเติบโตมาในครอบครัวที่ยากจน แต่มีกินมีใช้ไม่อดอยาก คือไม่สามารถหรูหราได้ แต่ถ้าอยู่อย่างประหยัดก็ไม่ถือว่าลำบากอะไร ดิฉันได้ความรักจากพ่อแม่เป็นอย่างดี ยกเว้นกับน้องชายที่จะเป็นไม้เบื่อไม้เมากันมาตลอด (ก็รักกันดี ไม่ได้เกลียดกัน แต่อยู่ด้วยกันนาน ๆ ไม่ได้ จะต้องมีเรื่องทะเลาะกันแน่นอน) ชีวิตก็มีความสุข ราบรื่นดี ตั้งแต่เด็ก (เสียอย่างเดียวเป็นคนขี้โรค แต่ก็ไม่ได้คิดมากอะไร) ประสบความสำเร็จทั้งเรื่องการเรียน และมีเพื่อนมาก เห็นเพื่อนคนอื่นเขามีความทุกข์กัน ร้องไห้กัน เอ...ทำไมเราไม่เห็นจะมีความทุกข์อย่างนั้นเลย (ยังไม่เข้าใจทุกข์) มีแต่ความสนุกและความมันส์ ในวัยเด็ก
แม่ชอบฟังเทศน์จากวิทยุ เราก็ได้ฟังได้ซึมซับว่าการเป็นคนดีต้องทำอย่างไร จำได้ว่าเราเริ่มถือศีล 5 ตอนที่คุณครูชั้นประถมบอกให้ถือ(แบบไม่เข้าใจอะไรมากนักหรอก) แม่ไม่ชอบไปวัดแถวบ้าน (อยู่จังหวัดขอนแก่น) เพราะแม่ไม่ประทับใจพระแถวนั้น เราก็เลยได้ไปวัดเฉพาะวันสำคัญจริง ๆ ซึ่งเราก็ไปงั้น ๆ แหละ ไม่ได้ประทับใจอะไร ส่วนเรื่องนิมิตเห็นภาพพระ หรือปาฏิหารย์ ต่าง ๆ แบบคนอื่นเขานี่ก็ไม่เค้ย ไม่เคย แต่เอ... ก็น่าแปลกมากที่เราได้ใกล้ชิดกับเพื่อน ๆ ที่เป็นเด็กชมรมพุทธตั้งแต่สมัยมัธยม เราก็ไม่เคยสนใจว่าเขาทำอะไรกัน เราเคยไปเรียนโรงเรียนพุทธศาสนาวันอาทิตย์ เพราะแม่ส่งไป เราก็ยังไม่เข้าใจธรรมะ อะไรมากมาย ประทับใจเฉพาะตอนเรียนพุทธประวัติ แต่ก็ไม่ได้สนใจจะศึกษาอะไรมากไปกว่านี้ ขนาดว่าเราได้เป็นตัวแทนของวัดมาประกวดสวดมนต์ทำนองสรภัญญะหมู่ในกรุงเทพฯ เลยเชียวนะ แต่ก็ยังหูหนาตาเร่อ ไม่เข้าใจพระพุทธศาสนาที่แท้จริง
ตอนปริญญาตรีก็เข้ามาเรียนในกรุงเทพฯ เจอรูมเมทคนแรก เขาธรรมะธรรมโมสุด ๆ คือเขาสวดมนต์ทุกวันมีพระเต็มห้อง เราก็ไม่ขัดเขาแต่เราก็คิดว่าเขาแปลก ๆ ดีแฮะ จนเขาเรียนกับเราได้แค่ 1 เทอมแล้วก็ลาไปบวชชี ตอนนั้นเราก็ว่าเขาแปลกดี แต่ก็ไม่เคยได้ศึกษาพระธรรมอะไรเลยจากเขา (ใกล้เกลือกินด่างชัด ๆ) พอมาเจอรูมเมทคนที่สอง เขาก็เป็นเด็กชมรมพุทธเหมือนกัน เขาพาเราไปชมรมพุทธของมหา




Peter
การที่ได้มีโอกาศพบพระครั้งที่สองของผมนี้สิ่งที่เปลี่ยนไปจากการพบพระท่านครั้งแรกนั้นมีอยู่มากโดยเฉพาะการที่ได้มีโอกาศได้รู้เรื่องราวต่างๆ ในพระศาสนา แต่นั่นหาใช่สิ่งสำคัญไม่เพราะเรื่องราวต่างๆที่ผมรู้นั้นมันเป็นแต่เพียงการรู้ในตำราไม่ได้มีเรื่องของใจอยู่เลย แล้ววันนึงความจริงต่างๆก็ปรากฏนั่นคือวันที่ผมหนีออกจากบ้านเพื่อออกบวชผมตัดสินใจแน่วแน่แล้วว่าการบวชคราวนี้ผมจะต้องบรรลุมรรคผลให้ได้ ผมจึงเรื่มลาท่านที่เป็นผู้ใหญ่ที่ผมเคารพนับถือเริ่มลาท่านมาเรื่อยๆ ทุกท่านก็โมทนาด้วยหมดแต่แล้วเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น!!! เมื่อผมมาลาผู้ใหญท่านสุดท้าย ผมยังจำคำแรกที่ท่านถามผมได้อยู่เสมอและไม่มีวันลืม ท่านถามว่าเธอบวชทำไม..! แล้วความเป็นพระเริ่มต้นที่ไหน..! ผมอึ้งอยู่นานเพราะพอท่านถามเสร็จสิ่งแรกที่ผุดขึ้นในหัวผมคือภาพเด็กคนนึงที่มีปัญหาหนีออกจากบ้านมาเพราะอยากหนีปัญหาทุกอย่าง
สิ่งที่เคยคิดมาแต่ก่อนว่าจะบวชเพื่อบรรลุมรรคผลมลายหายสิ้น. และที่หนักไปกว่านั้นก็คือตัวผมนั้นไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าความเป็นพระนั้นเริ่มที่ไหน เมื่อก่อนผมคิดว่าความเป็นพระนั้นอยู่ที่การได้ออกบวชแล้วตั้งใจปฏิบัติธรรม วันนั้นทำให้ผมได้รู้ว่าสิ่งที่ผมรู้มาก่อนหน้านี้นั้นผิดหมด ความเป็นพระแท้นั้นเริ่มต้นที่พระโสดาปฏิมรรคทุกสิ่งทุกอย่างมันสำคัญที่ใจไม่ใช่สิ่งที่เห็นภายนอก
หลังจากเหตุการณ์วันนี้นทำให้ผมได้เรียนรู้สิ่งต่างๆมากมายส่วนได้เรียนรู้เรื่องอะไรนั้นขอเก็บไว้เป็นความลับแต่มีอยู่สิ่งหนึ่ง
ที่ผมได้เรียนรู้และเป็นสิ่งที่ผมไม่สามารถเก็บไว้เป็นความลับได้ก็คือผมมันยังโง่อยู่มากนั่นเอง..ไว้เดี๋ยวมาเล่าต่อครับครวหน้าตอนจบแล้วครับ

[size=4][font=Times New Roman]มารูโกะจัง แฉ ตอน 2 : กรรมหนอกรรม
ต่อจากตอนที่แล้วนะคะ จากคนที่ไม่เคยทุกข์ร้อนในวัยเด็ก ก็เริ่มรับรู้ความทุกข์เข้าจังๆ เนื่องจากตอนเรียนจบพ่อของเราก็เกษียณก่อนอายุ ได้เงินมาก้อนหนึ่งซึ่งกำลังจะหมดไปในไม่ช้า แน่ล่ะ จะมีเราที่จะต้องเป็นเสาหลักของบ้านคนเดียว ความคิดตอนนั้นก็คือเป็นภาระหนักเอาการ กับเด็กที่เพิ่งจบใหม่และมีเงินเดือนเพียง 1 หมื่นบาท กับค่าเช่าหอ ค่าเดินทาง ค่ากินในกรุงเทพฯ ก็เรียกได้ว่าเดือนชนเดือนอยู่แล้ว คิดไม่ออกเลยว่าจะส่งเงินช่วยพ่อ แม่ได้อย่างไร เพราะพ่อแม่ไม่มีอาชีพอะไรเลย ส่วนน้องก็ยังเรียนอยู่ ตอนนั้นก็เลยไปทำธุรกิจขายตรงลงทุนไปมากมาย แต่เนื่องจากเป็นช่วงเศรษฐกิจตกก็ต้องเลิกทำ พร้อมหนี้ของที่บ้านและหนี้เราเองที่เราจะต้องช่วยใช้เป็นเงิน 3 แสนบาท ตอนนั้นมันก็หน้ามืด น่ะค่ะ เราทำงานหามรุ่งหามค่ำ 7 วันต่อสัปดาห์เพื่อใช้หนี้และส่งที่บ้าน กลับบ้านก็ประมาณเที่ยงคืนมาตั้งแต่เรียนจบ เพื่อนฝูงแทบไม่ได้เจอ ทีวีไม่ได้ดู กินข้าวได้ไม่เกินมื้อละ 20 บาท ต้องกินน้ำแข็งเปล่าเท่านั้น เราประหยัดมากเพราะไม่มีเงินพอใช้หนี้ จะว่าไปมันก็ไม่ได้ทุกข์เท่ากับรายการวงเวียนชีวิตหรอกนะ แต่ตอนนั้นก็ทุกข์แบบพูดไม่ออก กินข้าวไม่ลงไปเป็นปีเลยล่ะ เดชะบุญก็คือเราได้เงินเดือนเยอะมาก ๆ หลังจากเลิกทำธุรกิจขายตรง แต่เดชะบาปก็คือ ได้เงินเดือนมาเท่าไหร่ ต้องจ่ายออกเท่านั้น เพราะมันจะมีอุบัติเหตุชีวิตให้ต้องใช้เงินจนหมดตลอด แต่ตอนนั้นเราก็บอกกับตนเองเสมอว่าเราทำเพื่อที่บ้าน สักวันหนี่งมันคงจะดีขึ้น แต่ยิ่งทำก็ยิ่งไม่มีอะไรดีขึ้น มีปัญหาใหม่ ๆ ให้เราต้องได้เสียเงินไปเสมอ เราชักจะทนไม่ไหวแล้ว เพราะเราทำงานหนักสุด ๆ แต่ไม่เคยได้ใช้เงินเลย แถมมีแต่หนี้ เงินเดือนเราก็เยอะกว่าใครอีกหลายคนแต่เรียกได้ว่าจะไปกิน MK ซักมื้อเนี่ยก็ต้องคิดกันนานเลย ความทุกข์ที่ประดังเข้ามาอีกคือความทุกข์จากการผิดหวังจากความรัก ตอนนั้นไม่รู้จะทำอย่างไรกับชีวิตแล้ว มันมีความรู้สึกอย่างเดียวว่าอยากไปอยู่วัด อยากไปอยู่ใกล้พระ ฯ ทั้ง ๆ ที่ไม่เคยไปอยู่วัดถือศีลแปดอะไรมาก่อนเลย


ต้องขอเล่าย้อนว่าก่อนหน้านั้นดิฉันได้เจอกับคุณแอดัมส์ (นามสมมติ) คุณแอดัมส์ได้แนะนำเรื่องพุทธศาสนามิติใหม่ที่ดิฉันไม่เคยได้ยินมาจากไหนเลย คุณแอดัมส์มีความรู้มากเล่าเรื่องนรก สวรรค์ พรหมมีกี่ชั้น คุณแอดัมส์เล่าได้เป็นฉาก ๆ โอโห ! อะเมซิ่งจริง ๆ แล้วคุณแอดัมส์ก็ให้หนังสือประวัติหลวงปู่ปานมาอ่าน ดิฉันอ่านแล้วชอบมากและอยากรู้ว่ายังมีพระสงฆ์ดี ๆ และมีอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์แบบนี้อยู่อีกหรือ


จากความทุกข์ทุกอย่างที่ประดังประเดเข้ามา ดิฉันก็เลยโทรหาคุณแอดัมส์ให้ช่วยแนะนำวัดให้ดิฉันไปถือศีลแปดหน่อย คุณแอดัมส์ แนะนำให้ดิฉันไปถามน้องจอร์จ (นามสมมติ) น้องจอร์จซึ่งตอนนั้นอยู่สงขลาก็แนะนำให้ไปวัดแห่งหนึ่งที่ระยอง โดยน้องจอร์จ และน้องปีเตอร์ (นามสมมติ)ได้ไปด้วยและดูแลดิฉันเป็นอย่างดี น้อง ๆ เขารู้ธรรมมะกันมากสอนดิฉันได้เยอะ หลวงพ่อวัดนั้นสอนให้ไปนิพพาน ดิฉันก็ขอไปกับเขาด้วย (ก็ยังไม่ค่อยเข้าใจอะไรนักหรอก) แต่สิ่งมหัศจรรย์ที่เกิดขี้นกับชีวิตก็คือหลังจากถือศีลแปดได้ 4 วันตอนนั้น ดิฉันก็คลายทุกข์ไปได้มาก อธิษฐานอะไรก็ได้สมปรารถนาทันทีหลังออกมาจากวัด ดิฉันงงมาก แต่เริ่มเชื่อในการทำบุญ เริ่มหันมาสนใจศึกษาพระพุทธศาสนาอย่างจริงจัง เริ่มเชื่อในกฏของกรรม และเริ่มคลุกคลีกับน้อง ๆ กลุ่มโคราชมากขึ้นจนตัดสินใจไปเรียนต่อโทที่โคราชซะเลย ตามคำแนะนำของพี่ซาร่า (นามสมมติ) ซึ่งเป็นผู้มีพระคุณอย่างยิ่งในชีวิตของดิฉัน และดิฉันยกให้เป็นครูบาอาจารย์ของดิฉันเลยนะคะ จะเล่าเรื่องที่ท่านสอนให้ฟังในตอนต่อ ๆไปนะคะ

sravnane ขอโมทนาบุญทุกอย่าง ถวายเป็นพุทธบูชาฯ
ตอบคุณWisdom ขอร่วมโมทนาบุญทุกอย่าง ถวายเป็นพุทธบูชาฯ การเดินทางอันยาวไกลของท่านมามากกว่าครึ่งทางแล้ว อิทธิบาทสี่,บารมีสิบฯอันเป็นปัจจัยให้ท่านเข้าถึงพระโพธิญาณท่านก็ขวนขวายดำเนินอยู่เป็นปกติแล้ว ความพอจักทำให้ท่านเข้าถึงความเต็มได้ ขอให้อดทนสู้ๆต่อไปนะครับ ผมและคณะจะอยู่ช่วยต่อไปแม้ไม่มีใครเกิดแล้ว

มารูโกะจัง แฉ ตอน 3 : อิทธิปาฏิหารย์ กับ การปฏิบัติเพื่อมรรคผล
ต่อจากตอนที่แล้วที่ดิฉันได้หันมาสนใจศึกษาธรรมะ คืออ่านหนังสือประวัติหลวงปู่ปานเขียนโดยหลวงพ่อฤาษี ฯ แล้ว ดิฉันก็รู้สึกสนใจในเรื่องอิทธิปาฏิหารย์มาก ๆ ดิฉันไม่เคยสัมผัสกับเรื่องพวกนี้แต่ก็ชอบเรื่องลี้ลับทุกประเภทอยู่แล้ว พออ่าน ๆ ไปว่าพระหลาย ๆ ท่าน ท่านก็ไปดูนรกสวรรค์กันได้ ก็เป็นเรื่องน่าตื่นเต้นสำหรับดิฉันมาก ท่านบอกว่าพระบางท่านก็ขอให้ฝนหยุดได้เพราะท่านจะไปบิณฑบาตรไม่สะดวก ดิฉันก็ตื่นเต้นมาก คือไม่อยากจะเชื่อว่ายุคสมัยปัจจุบันจะยังมีเรื่องแบบนี้อยู่อีก พอมาที่วัดที่ดิฉันไปถือศีลแปดมา ดิฉันก็ได้เห็นกับตาแบบจะจะ ท่านแม่ชีอธิษฐานต่อหน้าต่อตาดิฉันให้ฝนหยุดตกเพราะมีผ้าตากอยู่มากมาย ภายในไม่เกินหนึ่งนาทีฝนก็หยุดตก โอโห ! อเมซซิ่งสุด ๆ ยิ่งน้อง ๆ กลุ่มโคราชหลายคนก็มีสัมผัสที่หก คือเห็นผีกันเป็นเรื่องปกติ ไปวัดที่ไม่เคยไป ด้วยกัน เขาก็บอกว่าเขาเคยเห็นวัดนี้ในฝันแล้ว ดิฉันก็เลยคิดว่าเราต้องปฏิบัติตามน้อง ๆ กลุ่มนี้แหละ เพราะเขาดูเหมือนจะมีของเก่า มีอิทธิปาฎิหารย์ที่มันอะเมซซิ่งสำหรับดิฉันมาก ๆ (ตอนนั้นมันไม่รู้อะไรจริง ๆ คิดว่าอิทธิปาฏิหารย์คือหลักสำคัญ คำสอนของพระฯ อย่างอื่นไม่ค่อยจะสนใจเท่าไหร่)
พอได้เจอกับท่านพี่ซาร่า(นามสมมติ) ซึ่งท่านมาแปลก ท่านสอนน้อง ๆ โคราชที่ดูแล้วจะมีทฤษฏีแน่นแปร๊ะไม่เป็นรองใคร แต่อาจจะยังไม่เข้าใจการปฏิบัติที่ตรงทางนัก ท่านสอนให้น้อง ๆ เหล่านั้น (รวมทั้งดิฉันด้วย) ได้รู้จักกับการทำบุญ ท่านเน้นเรื่องการรักษาศีล และเน้นให้สวดมนต์ไหว้พระ ทำสมาธิให้เป็นปกติ ท่านยังสอนอารมณ์ของพระโสดาบันอีกด้วย หลังจากที่ดิฉันศึกษาธรรมะจากเกจิอาจารย์ทั้งหลายมาก ๆ ก็ได้ตระหนักว่าท่านพี่ซาร่าสอนสิ่งที่ตรงทางอย่างยิ่งเพื่อให้เข้าสู่อริยมรรค อริยผล อันมีพระนิพพานเป็นที่สุด ท่านสอนสิ่งที่เราควรปฏิบัติทำให้พวกเราไม่ปฏิบัติแบบสะเปะสะปะเหมือนก่อนหน้าที่ยังไม่เจอท่าน (ก็ลองคิดดูเถอะค่ะว่าพวกเราถือศีลแปดกัน ทั้งๆ ที่ยังไม่เข้าใจศีล 5 กันเลย) ดิฉันมาเข้าใจตอนหลังอีกด้วยว่าแม้แต่ท่านที่เป็นพุทธภูมิขั้นปรมัตถ์ก็ยังต้องมีอารมณ์เทียบเท่ากับพระโสดาบันเลย ท่านสอนทั้งคนที่ต้องการมรรคผลนิพพานและคนที่ปรารถนาพระโพธิญาณได้ น่าทึ่งจริง ๆ
ตั้งแต่นั้นมาดิฉันก็แยกแยะออกว่าผู้ทรงฌานและคนที่ทำอิทธิปาฏิหารย์ได้ก็ยังไม่พ้นนรกเลย (เป็นคำสอนที่หลวงพ่อฤาษี ฯ กล่าวไว้ ) ดังนั้นการรักษาศีลจึงเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งเพราะจะเป็นปัจจัยให้สมาธิทรงตัว เมื่อสมาธิทรงตัวก็ทำให้เกิดปัญญาที่จะสามารถบรรลุธรรมได้ และยังเป็นการกันไม่ให้เราตกไปในอบายภูมิอีกด้วย (เอาคำสอนมาจากหลวงปู่หลวงพ่อและครูบาอาจารย์ทั้งหลาย) ผุ้ที่มีอิทธิปาฏิหารย์แต่ไม่มีศีลก็ยังอยู่ในเขตที่น่ากลัวและก็อาจจะยังปฏิบัติไม่ตรงทางนัก แต่หลวงปู่หลวงพ่อท่านก็บอกไว้อีกด้วยว่าการมีทิพจักขุญาณหรืออิทธิวิเศษอื่นๆ ถ้าปฏิบัติให้ตรงทางแล้ว ก็จะยิ่งมีคุณประโยชน์ในการบรรลุมรรคผลและช่วยเหลือผู้อื่นได้มากนะคะ ดีใจจริง ๆ ที่ดิฉันหายโง่ไปอีกหนึ่งเรื่อง ตอนนี้ก็จะพยายามรักษาศีลและปฏิบัติตามที่ท่านพี่ซาร่าและครูบาอาจารย์สอนไว้ให้ดีที่สุดค่ะ (แม้จะยังปฏิบัติได้บ้างไม่ได้บ้างก็จะพยายามค่ะ)
ก่อนจบตอนนี้ก็ต้องขอขมาฯ หากกล่าวสิ่งใดที่เป็นการปรามาสคุณพระศรีรัตนตรัย คุณครูบาอาจารย์ และเพื่อนพี่น้องทุกคนนะคะ

Attawat_Rx ตอนนี้เร่งเตรียมตัว และมีโครงการใหญ่มากเกี่ยวกับเพื่อนพุทธภูมิด้วยกัน ขอเวลาแอบดำเนินการสักปีนะ แล้วจะมาเฉลยให้ฟัง ช่วงนี้ก็ระลึกคำอธิษฐานก่อนลงมาให้ออกแล้วรีบทำกิจให้เสร็จนะครับ เหล่าโพธิญานเอ๋ย.....

สุริยทรงศีล บุตรแห่งความแปรปรวน : ปฐมบทแห่งขันธ์ทั้ง ๕
ภายในความมืดมิดดั่งรัตติกาลที่ไร้แสงจันทร์
บังเกิดสิ่งที่แตกต่างจากความมืดมิดคือแสงสว่างอันไม่เคยปรากฎมาก่อน
เด็กคนนึงได้ลืมตาตื่นขึ้นมองโลก ที่พร้อมจะถูกแต่งแต้มไปตามการดำเนินชีวิตในภายภาคหน้า
ผมได้ตื่นขึ้นมาถูกเลี้ยงดูและใช้ชีวิตท่ามกลางญาติพี่น้องโดยปราศจากพ่อและแม่ ผมจะได้ยินคนแถวนั้นพูดให้ฟังเสมอว่าผมไม่มีพ่อและแม่ แต่ผมก็ไม่ได้สนใจ จนกระทั่งแม่ผมกลับมาเยี่ยมบ้าน ผมจึงบอกทุกคนว่าผมมีพ่อแม่นะ แต่จะมีคำพุดใหม่ๆ มาพูดให้ผมฟัง คือ นั่นไม่ใช่พ่อแก ผมก็ไม่สนใจอีก กระทั่งพ่อกะแม่มีน้องด้วยกัน พ่อที่ผมเรียกนั้นก็เปลี่ยนไป ไม่สนใจไม่มองไม่ถามไถ่ถึงผมอีกเลย ผมจึงรู้ว่าการมีและไม่มี พ่อแม่ มันต่างกันยังไง และ ไม่แตกต่างกันยังไง..
บ้านผมอยู่ในสวน พระท่านจึงลำบากที่จะเข้าไปบิณฑบาตร ทุกครั้งที่อยากทำบุญจึงต้องไปวัดเท่านั้น(แต่ก่อนคิดว่าทำบุญต้องใส่บาตร หรือไปวัดเท่านั้น) พักไว้ก่อน*
ผมเป็นเด็กที่เอาแต่ใจ แต่ไม่มีใครตามใจ จึงเกิดปัญหาขึ้นกับสภาพจิตใจ
ทำให้รู้สึกว่าขาดความอบอุ่น และด้วยการเลี้ยงดูที่โตมาพร้อมกับบรรดาพี่สาว น้องสาว ที่ถูกเอาใจ ก็เลยคิดว่านี่อาจเป็นสาเหตุทำให้ผมกลายเป็นเด็กผู้หญิง(ที่น่ารัก ! ) ไปตลอดกาล แม้นว่าขันธ์ทั้ง ๕ จะไม่เปลี่ยนแปลงก็ตาม
ผมเติบโตขึ้นโดยที่ไม่รู้ว่าการเปลี่ยนแปลงในครั้งนั้น จะเป็นหนึ่งในเหตุแห่งทุกข์ของผม ไปอีกนานตามเส้นทางที่เรียกว่า ความรักของผม
*ตอนเด็กนั้น แม้จะเป็นเด็กผู้หญิงที่ซุกซน เล่นสนุกกินหัวชาวบ้านไปวันๆ แต่ก็มีสิ่งที่ไม่เข้าใจกับชีวิตของตน อยู่หลายอย่าง เช่น เวลาที่อะไรไม่ได้ดังใจคิด ไม่สมหวัง ทำไมมันรู้สึกเจ็บที่หน้าอก ทำยังไงก็ไม่หาย แต่พอไม่สนใจหรือลืมมันแล้ว อาการนั้นก็หายเป็นปลิดทิ้ง การรักษาอย่างถูกวิธีนี่มันทำยังไงกันนะ อีกอย่างคือ เอะ ทำไมเราตัวเล็ก พ่อแม่ตัวใหญ่ทำไม่ไม่เท่ากัน ตรงสำคัญคือตอนยายตาย เอะ ยายเป็นไร ทำไมต้องเผากันด้วย เอายายชั้นออกมานะ ก็เลยได้ยินคำว่าตาย เป็นครั้งแรก หลังจากนั้นยิ่งไปกันใหญ่ เมื่อดูละครเป็น เห็นการตายบ่อยๆ แต่อีตรงสำคัญคือ ละครจักรๆ วงศ์ๆ ตอนเช้าที่ตายแล้ว ทำไมมันไม่ตายอ่ะ กลับมาคุยก็ได้ ไปไหนด้วยกันได้ เอ๊ะ ยังไง บางคนเก่งกว่าเดิมอีก ท่าทางดีกว่าอยู่ เลยถามผุ้ใหญ่บางคน ได้คำตอบว่า บ้างก็เป็นเหมือนละคร บ้างก็บอกว่าตายแล้วตายไปหายไปเลย ซึ่งไม่เข้าใจ และกลัวมากๆ จนเป็นเรื่องฝังอยู่ในความคิด ที่ไม่ได้คำตอบสักที***
__________________

ขอโมทนาในบุญทั้งหลายทั้งหมดที่เกิดในพระพุทธศาสนาร่วมกับพระฯ ทุกพระองค์และท่านทั้งหลาย ขออานิสงฆ์จงสำเร็จแก่เราและดวงจิตทั้งหลายให้สมปรารถนาทุกประการตราบเข้าสู่พระนิพพานเทอญ

นำธรรมขอบารมีแห่งพระพุทธะ ทั้งหลาย จงคุ้มครองกาย วาจา ใจของท่านให้ตั้งมั่นในคำอธิฐาน บุญแห่งการบำเพ็ญเพื่อตรัสรู้เป็นพระพุทธะอันงามยิ่ง ขอน้อมบุญทั้งหมดบูชาพระรัตนตรัย โมทนาในการบำเพ็ญทุกประการ เพื่อสุขแห่งสรรพสัตว์ มีพระนิพพานเป็นที่สุดเทอญฯ

sravnane ชวนพุทธภูมิเตรียมกันและกันให้พร้อม ไปรับพุทธพยากรณ์ด้วยกันครับ(2)

อภิญญา-ชวนพุทธภูมิเตรียมกันให้พร้อม ไปรับพุทธพยากรณ์ด้วยกันครับ ภาคพิเศษ-img0075a%5B1%5D-jpg

อภิญญา-ชวนพุทธภูมิเตรียมกันให้พร้อม ไปรับพุทธพยากรณ์ด้วยกันครับ ภาคพิเศษ-100_3344%5B1%5D-jpgอภิญญา-ชวนพุทธภูมิเตรียมกันให้พร้อม ไปรับพุทธพยากรณ์ด้วยกันครับ ภาคพิเศษ-img0150a%5B1%5D-jpg

หลังจากที่ทุกท่านได้แนะนำตัวกันและก็รู้จักกันบ้างคร่าวๆแล้วนะครับ ช่วงที่สองนี้ก็จะเป็นเรื่องราวของการเดินทางไปพบพระกันแล้วนะครับ และก็เป็นการบังเอิญอีกเหมือนกันนะครับ ที่กระทู้ของผมแลคณะฯทั้งหมดนั้นได้ถูกวางไว้ให้จบลงอย่างสมบูรณ์แบบจริงๆเลยครับ ก็ขอย่อๆก่อนนะครับ โดยเราจะเริ่มจากการบำเพ็ญบารมีโดยอาศัยพุทธบารมีเป็นหลักในการก้าวเดินครับ ต่อด้วยการประกอบบุญกุศลบารมีให้มีความเกี่ยวพันเกี่ยวเนื่องกับพระฯ,พระโพธิสัตว์ฯ และก็จบลงตรงสถานที่ที่พระองค์ข้างหน้าจักทรงเสด็จไปกันตามพุทธประเพณีนะครับฯ เพื่อจะได้เตรียมตัวกันให้ทัน ท่านใดมีข้อเสนอแนะเพิ่มเติมดีๆก็โพสกันเข้ามานะครับ ยินดีรับฟังทุกความคิดเห็นนะครับ

ตอบคุณsasiwimon ขอร่วมโมทนาบุญทุกอย่าง ถวายเป็นพทธบูชาฯ ค่อยๆเรียนรู้ค่อยๆทำไปครับ โลกนี้ก็มีธรรมดาเป็นแบบนี้ครับ ถ้าเกิดอีกก็ต้องเจอแบบนี้อีกครับ ความสุขทั้งหลายในโลกสุขมากเท่าไรก็ทุกข์มากเท่านั้นครับ มันเป็นของคู่กัน ค่อยๆทำความเข้าใจในความเป็นจริง จิตมันก็จะวางทุกอย่างลงไปเอง และถึงพระนิพพานได้ในที่สุดครับ ที่สำคัญอย่าทิ้งพระนั่นเป็นสิ่งที่ถูกต้องแล้วครับ



JIP77
เหตุเกิดในห้องเรียน ชั้นประถม 2/1
จำความได้อย่างสนิทใจว่า ตอนนั้นนั่งเรียนอยู่ดี ๆ จู่ ๆ ก็เกิดความสงสัยใคร่รู้ขึ้นมาตามประสาเด็ก ๆ ว่า " ตายแล้วจะไปไหน " " แต่ถ้าอยากรู้ก็คงต้องลองตายดู " " แล้วจะตายวิธีไหนดี " คิดกระบวนท่าในการตายหลากหลายวิธี..คิดจนฟุ้งซ่าน " สวรรค์-นรกจะหน้าตาเป็นแบบในหนังสือรึเปล่า " นั่งคิดสงสัยอยู่คนเดียวจนเหนื่อย และ เซ็ง เพราะว่าหาคำตอบเองไม่ได้ซะที แต่อยู่ ๆ ความคิดนึงก็แล่นเข้ามาในหัว " ถ้าตายแล้วไม่ต้องกลับมาเกิดอีกก็คงดี " แปลกที่ตอนนั้นรู้สึกเชื่อว่าที่ตรงนั้นต้องมีอยู่จริง ถึงแม้จะยังสงสัยอยู่บ้างว่าที่ ๆ ไม่ต้องกลับมาเกิดอีกจะมีจริงไหมก็ตาม แต่ใจก็ปักลงไปแล้วว่าสิ่งนี้แหละทีเราปรารถนา. . .
( แต่สงสัยจะปักลึกไปหน่อย นานเลยกว่าความรู้สึกนี้จะกลับมาอีกครั้ง )
ถัดมา ประถม 3-4
เริ่มรู้สึกอยากจะบวช และ ไม่สึกไปตลอดชีวิต เห็นป้ายประกาศเชิญชวนให้เด็ก ๆ ไปบวชเณรภาคฤดูร้อนช่วงปิดเทอมแล้วอยากบวชบ้าง ไม่รู้ว่าตอนนั้นคิดว่าบวชเณรแล้วสบายไม่ต้องทำงานรึเปล่า จึงทำให้อยากบวช แต่ด้วยความที่เกิดมาเป็นผู้หญิง จึงได้แต่เก็บความรู้สึกนี้ไว้ในใจ แอบนอนร้องไห้น้อยใจในโชคชะตาที่เกิดมาเป็นผู้หญิงคนเดียวเงียบ ๆ
( แต่ไม่รู้ว่าโชคดี หรือ โชคร้ายที่บ้านอยู่ใกล้วัด จึงทำให้วัดกลายเป็นสนามเด็กเล่นไปพักใหญ่ ฮา )
พอขึ้น ป. 5 - มัธยมต้น
ย้ายบ้านมาอยู่ใกล้วัดอีกวัดนึง นั่งรถไป-กลับโรงเรียนทุกวันจะต้องผ่านวัด และ จะมองเห็นวิหารพระฯที่สร้างไม่เสร็จอยู่เป็นประจำ ตอนนั้นจึงบอกกับตัวเองเสมอว่า โตขึ้นถ้ารวยเมื่อไรจะกลับมาช่วยวัด ถึงคนอื่น ๆ จะปล่อยให้วัดเป็นแบบนี้..แต่เราจะไม่ปล่อยให้วัดเป็นแบบนี้ต่อไปแน่นอน
( และนั่นก็เป็นสัญญาใจครั้งสุดท้ายก่อนที่ชีวิตจะหันเหมาทำผิดศีลเป็นอาจิน ฮ่าๆๆ )
มัธยม 4 - มหาลัยปี 4
ละเลยต่อทางธรรมเกือบทุกอย่าง เที่ยวเล่นสนุกตามเพื่อนฝูงไปวัน ๆ บุญนาน ๆ ทำที อะไรคือนิพพานไม่รู้จัก! ทั้งชอบรังแกสัตว์ ทั้งขโมยตังค์แม่บ้าง ข้อสามนี่ก็ผิด โกหกก็เป็นประจำ เหล้ากินกันทุกอาทิตย์ ฮ่าๆๆๆ สรุปคือศีล 5 ขาดสะบั้น ! โชคยังพอจะดีบ้าง ที่ครอบครัวชอบพาไปทำบุญกับพระสงฆ์ชื่อดังหลาย ๆ ท่าน ผลบุญจึงส่งผลทำให้มาเจอควาทุกข์จากเรื่องของความรัก..พอทุกข์หนักเข้า คุณพี่ชายผู้ชักนำเข้าสู่วงการก็โผล่ขึ้นมาช่วยได้จังหวะพอดีเด๊ะยังกะเตรียมบทไว้ ฮา คุณพี่ก็อธิบายไป เราเองก็ถามสิ่งที่อยากรู้ไป ปรามาสพระไปก็เยอะ -*- เพราะความเขลาของข้าพเจ้าเอง พอเริ่มสนใจในพระศาสนาฯ ก็เริ่มหาหนังสือของหลวงพ่อมาอ่าน ได้รู้อะไรต่อมิอะไรอย่างตื่นตาตื่นใจ ฝึกมโนมยิทธิครั้งแรกก็คุณพี่เจ้าเก่าฝึกให้ที่บ้าน ก็ไปแบบกระท่อนกระแท่นเพราะยังลังเลสงสัยอยู่เยอะ พอมาฝึกที่สายลมกลับกลายเป็นว่าแล่นฉิว แฮปปี้อย่างบอกไม่ถูก และรู้สึกรักพระฯมาก ๆ พออ่านหนังสือเกี่ยวกับเรื่อง "อภิญญา" ก็เริ่มสนใจเป็นพิเศษ
( และที่ ๆ ที่ปรารถนาจะไปเมื่อตอนเด็ก ๆ ก็มีอยู่จริง )
แล้ววันนึงก็ได้มาทำบุญร่วมกับกลุ่ม " พระธาตุแก้วมณีโชติ " หลังจากวันนั้นความรู้สึกที่บอกว่า " ใช่ " ก็ผุดเข้ามาในใจดวงนี้ตลอด เหมือนเจอคนที่ใช่..แล้วเราจะทำตัวดี ๆ เพื่อเขายังไงยังงั้น
ความรู้สึกรักพระฯ ก็มากขึ้นจนหมดใจ อยากที่จะช่วยพระศาสนาฯ และ อยากจำทำปรารถนานั้นให้เป็นจริงขึ้นในชาติปัจจุบันนี้ให้ได้
( แต่ว่าทำไมมารที่ชื่อ "ขี้เกียจ" มันเยอะเหลือเกิน ฮ่าๆๆ )



sasiwimon ขอร่วมโมทนาบุญ ถวายเป็นพุทธบูชาฯ
ขอร่วมโมทนาบุญทุกอย่างกับนาคน้อย ตัวเล็กๆ ถวายเป็นพุทธบูชาฯ
ตัวเล็กจริงๆนะคะ อิอิ(b-deejai)



thakoon กว่าจะเห็นทางธรรม(ภาคอัพเดท...เห็นทางจิงๆ)
หวัดดีกันอีกรอบครับ ช่วงหลังนี้เข้ามาอ่านกระทู้แล้วรู้สึกว่า ได้พบเจอผู้ที่มีอิทฤทธิ์เยอะมากๆ ซึ่งผมก้ขอร่วมโมทนาด้วยนะครับ ขอพาดพิงกระทู้ของคุณมารุโกะ หน่อยนะครับ คือรู้สึกว่าจะเป็นกระทู้ที่ทำให้ผ้คนฮือฮากันอย่างมาก ด้วยชื่อของกระทู้ "แฉ" ซึ่งโดยส่วนตัวของผมนั้นรู้สึกประทับใจเธอผู้นี้มาก ที่สามารถตั้งชื่อกระทู้ ได้กระชากใจเช่นนี้ ขอยกย่องไว้ ณ ที่นี้ด้วยครับผม



เอาหละ...กลับมาเรื่องของผมบ้าง หลังจากที่ถูกหลอกไปตามรอยพระบาทเป็นที่เรียบร้อยแล้ว พอตอนหัวค่ำ(ถ้าจำไม่ผิด วันนั้นไม่ได้ไปเล่นแบดครับ) ด้วยความที่บุญคงจาให้ผลอ่าคับ(ให้ผลเร็วมากๆ) พี่ๆเค้าคุยกันเรื่องทำบุญนี่แหละแล้วก้คุยกันเรื่องของกรรมฐาน เรื่องชีวิตไม่เที่ยง แล้วก้ดูรูปคนตายซึ่งภาพมันน่าสยดสยอง(เป็นภาพของตนตายที่ประสบอุบัติเหตุ) เราก้ดูไปเรื่อย ก้ไม่ได้คิดอารัย มาสะดุดเอาภาพสุดท้าย คือภาพที่หลวงพ่อ(ฤาษีลิงดำ)ท่านนอนมรณะภาพอย่างสงบ ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมพอเห็นภาพท่านแล้ว ภายในใจมันรู้สึกปั่นป่วนไปหมด มันเหมือนมีอารัยมาบีบที่หัวใจ แล้วก้เหมือนหัวใจเราถูกจับเหวี่ยง มันทั้งอึดอัดแล้วก้หวิวๆในเวลาเดียวกัน ตอนนั้นเหมือนใจมันจะหลุดอากจากร่างกาย(แต่ตอนนั้นคงไม่มีใครรู้หรอกเพราะไม่แสดงอาการ แบบว่า...อาย อ่าคับ)พอเห็นภาพหลวงพอก้เลยถามเรื่องหลวงพ่อกับพี่ๆ ให้เค้าเล่าให้ฟังพอสังเขป(คือว่าเคยได้ยินชื่อของหลวงพอครั้งนึง ตอน ม.3 แต่ก้ไม่ได้สนใจอารัย นึกว่าท่านเป็นฤาษี ก้เลยไม่ค่อยอยากรู้เรื่องท่านเท่าไรนัก) จากนั้นพี่ๆเค้าก้สอน มโนมยิทธิ ให้อ่าครับ ซึ่งภาพที่เห็นก้ชัดเจนแจ่มใสดี เห็นพระจุฬามณี แล้วก้พระนิพพานด้วย ตอนนั้นดีใจมากๆ ครับ หลังจากวันนั้นมาก้ได้มีโอกาสทำบุญเรื่อยมา แล้วก้ได้พบกับพี่ นักแบดมินตันคนนึง ซึ่งดูภายนอกก้สุดแสนจาธรรมดา ดูแล้วก้ไม่น่าจาเล่นแบดเก่งเท่าไร รวมทั้งเรื่องของการปฏิบัติธรรมก้ไม่น่าจามีอารัยมากนัก และแล้วเมื่อเวลาผ่านไป กระผมก้พบว่าสิ่งที่ได้คิดไว้แล้วข้างต้นนั้น มันเป็นสิ่งที่ผิดอย่างแรง(ที่ว่าแรงเนี่ย แรงขนาดที่ว่าเกิดมาจนอายุ 19 (ในตอนนั้น)ยังไม่เคยคิดอารัยผิดเท่านี้มาก่อน) สิ่งที่คิดไว้กลับกลายเป็นตรงกันข้ามโดยสิ้นเชิง ครับ หลังจากที่รู้ว่าตัวเองคิดผิดไป ก้เริ่มปรับปรุงความคิดเสียใหม่ ซึ่งพี่(นักแบดฯ) เค้าก้ช่วยแนะนำเรื่องการทำบุญ ทำสมาธิ และการปฆิบัติธรรมทุกอย่างเท่าที่ผมพอจารับได้ นอกจากนี้พี่เค้ายังช่วยแนะนำเรื่องของการใช้ชีวิต เรื่องเรียน ฯลฯ และตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ผมก้เริ่มรักษาศีล ๕ อย่างจิงจังมากขึ้น ได้ติดตามพี่เค้าไปประกอบบุญกุศลมากขึ้น และได้รับรู้และเข้าใจในธรรมมะของพระพุทธเจ้ามากขึ้น แล้วชีวิตของผมก้ได้เปลี่ยนไปเป็นคนละคน(เป็นคนดีขึ้น ครับ) พูดได้ว่าหลังจากที่ได้มาเจอพี่เค้า ผมได้ทำบุญมากที่สุดในชีวิตแล้วคับ ไม่เคยได้ทำบุญเยอะขนาดนี้มาก่อน ได้เรียนรู้ที่จะให้ ในทุกๆอย่างที่พึงจะให้ได้ ณ ตอนนี้ผมก้พยายามที่จะต้งตนอยู่ในความไม่ประมาท เรียนรู้การอยู่บนโลกนี้ให้ได้โดยที่ไม่สร้างการเบียดเบียนให้กับผู้อื่น(เท่าที่ทำได้นะครับ) แล้วก้พระพยายามปฏิบัติตามคำสอนของหลวงพ่อและของพระ และจาอยู่ช่วยพระศาสนา ตามกำลังที่พึงมี และท้ายสุดก้คงตามไปอยู่กับหลวงพ่อ เพราะตอนนี้คิดถึงท่านมาก นึดถึงท่านทีไรน้ำตามันก้จาไหลทุกที และท้ายนี้ก้ขอเป็นกำลังใจให้ทุกท่านที่กำลังปฏิบัติเพื่อพ้นทุกข์ ขอบารมีพระและผลบุญทั้งหลาย ในพระศาสนา ได้โปรดบันดาลดลให้ความปรารถนาของทุกท่านจงเป็นผลสำเร็จ เป็นกำลังใหญ่แห่งพระศาสนา ตราบสิ้นกาลนาน....สาธุ



จิตรเบญญา
นะโม ตัสสะ ภควะโต อะระหะโต สัมมา สัมพุทธัสสะ
นะโม ตัสสะ ภควะโต อะระหะโต สัมมา สัมพุทธัสสะ
นะโม ตัสสะ ภควะโต อะระหะโต สัมมา สัมพุทธัสสะ
สัพพัง อะปะราทัง ขะมะถะเม ภันเต
อุกาสะ ทะวา รัตตะเยนะ กะตัว
สัพพัง อะปะราทัง ขะมะถะเม ภันเต
อุกาสะ ขะมา มิภันเตฯ
หากกล่าวคำว่า กรรมนั้นซื่อสัตย์ที่สุด ก็คงจะจริง เพราะได้พิสูทธ์มาแล้วเกินครึ่งชีวิต การพบพระก็เป็นเรื่องยากอยู่เหมือนกัน เพราะมีแต่อกุศลกรรมให้ผลอยู่เกือบตลอดเวลา รอยยิ้มจึงไม่มีให้เห็นบ่อยนักสำหรับเด็กในวัยเดียวกัน แต่ทั้งหมดทั้งมวลแล้ว ไม่มีอะไร กรรมมันก็แค่ทำหน้าที่ของมันเท่านั้น และก็เป็นข้อดีด้วย ทำให้เราได้เห็นทุกข์ชัดเจนขึ้นซะอีก
หนังสือชื่อปกว่า ประวัติหลวงปู่ปาน เป็นหนังสือเล่มแรกในชีวิตที่เคยได้อ่าน ปกติเป็นคนอ่านหนังสือนานไม่เป็นเพราะสมาธิสั้นมาก และขี้หงุดหงิดง่าย จึงไม่ค่อยใช้เวลาลงทุนในการอ่านหนังสือเพื่อให้ได้ความรู้กลับมาซักเท่าไหร่ แต่ครั้งแรกที่อ่านหนังสือเล่มนี้ ก็รู้สึกสนุกสนาน อ่านไปเรื่อย จนจบเล่ม (แต่ใช้เวลาสองวันเพราะอ่านได้ครึ่งเล่มก็มืดซะแล้วต้องออกจากห้องพระก่อน เพราะเป็นโรคเดียวกับคนอื่นๆ คือโรคกลัวผีเป็นชีวิตจิตใจ) และก็เริ่มชอบอ่านหนังสือธรรมะตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
หลังจากนั้นก็ใช้ชีวิตวัยรุ่นตามปกติ มีทุกข์มีสุขบ้างปนๆกันไป จนกระทั่งตอนเรียนอยู่ ปวส. ได้พบกับพี่สองคน ที่เป็นกัลยาณพี่จริงๆ ได้พาไปทำบุญกับกลุ่มพระธาตุแก้วมณีโชคตามสถานที่ต่างๆ ไปตามรอยพระบาท พระบรมธาตุ ไปวัดต่างๆ ทำบุญเยอะมาก บางทีก็ถึงกับทำบุญอย่างไม่คิดชีวิตกันเลยทีเดียว แรกๆก็ไม่เข้าใจ แต่พอระยะเวลาผ่านไป ก็ได้เห็นและเข้าใจอะไรหลายๆอย่างมากขึ้นด้วยบารมีพระอันประมาณไม่ได้นั่นเอง
หลังจากได้ทำบุญกับคณะพระธาตุแก้วมณีโชคมาระยะหนึ่งและบารมีพระอันไม่มีประมาณนั้นเอง ก็ทำให้ได้เห็นความเลวของตัวเองอย่างชัดเจนขึ้น ไม่ว่าจะเป็น ความโลภโกรธ และ หลง และอีกหลายๆอย่าง พี่ๆในกลุ่มก็เมตตาสั่งสอนธรรมะให้ โดยให้ดำรงอยู่ใน ทาน ศีล ภาวนา เคารพพระรัตนตรัยด้วยความจริงใจ และเข้าใจความธรรมดาของโลกที่เกิดขึ้นอย่างเป็นปกติ (อาจไม่เป็นตามหัวข้อธรรมะ เพราะเรียบเรียงจากหัวสมองน้อยๆของตัวเอง) และข้าพเจ้าจะตั้งใจปฏิบัติธรรมะที่กล่าวมานี้ เพื่อถวายเป็นพุทธบูชาฯ และขอขอบคุณพี่ๆคณะพระธาตุแก้วมณีโชติมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ และขอโมทนาแนวทางการปฏิบัติเพื่อการพ้นทุกข์ของทุกท่าน ถวายเป็นพุทธบูชาฯ ขอผลบุญทั้งหลายจงเป็นผลให้ทุกท่านจงสำเร็จๆๆด้วยเทอญ สาธุ



เดินตามพระ






ao.angsila ความทุกข์ มโนยิทธิ และความปรารถนาพุทธภูมิโดยไม่รู้ต้ว
ในการฝึกสมาธิของผมนั้นใช้ พุท-โธ ครับ พอนั่งสักพักจิตก็หลุดไป เหาะไปโนนไปนี่ ตลอดเวลา (ผมคิดว่าเป็นการจินตนาการ)
และในการนอนของผมนั้นใช้เวลาหลับนานมากครับ ก่อนที่จะหลับ เราก็เหาะไปโนนทีไปนี่ที (ไปหลายที่ครับขี้เกลียดพิมพ์อิอิ)
แต่เรื่องที่ผมจะพิมพ์ให้อ่านนั้นมันเป็นความฝันครับ ฝันติดต่อกัน3-4 วัน โดยสถานที่นี้เป็นชาดหาดครับ ตอนกลางคืนพระจันทร์หน้าจะเต็มดวงเพราะมันเห็นเหมือนพระจันทร์เต็มดวงครับ เราได้ไปนั่งในกลุ่มเด็กหมู่มากไม่รู้จักใครเลย น้ำขึ้นเต็มเลย หลังจากนั้นผมได้เห็นเรือโบราณเก่าเลยมา(เป็นเรือผีสิงครับ)น่ากลัวมาก มีโรงศพอยู่ในเรือด้วยมันลอยผ่านหน้าผมเร็วมากพร้อมลมดูดผมไปในเรือ แต่เพื่อนที่นั้งอยู่ในนั้นช่วยจับดึงไว้ ผมกลัวมากครับ มันจะเอาผมไป หลังจากนั้นผมเจ็บหัวมากครับ ที่เจ็บนั้นผมดันเอาหัวไปโขกกับผนังปูนข้างๆที่ผมนอนอยู่อย่างแรงเสียงดังมากครับ(ผมตื่นแล้วนะครับ) ก็ตกใจเนี่ยครับมันจะดูดไปอยู่กับมัน ฝันมาซ้ำๆจนวันที่4 (สุดท้าย) ผมก็โดนมันดูดไปในเรือ แต่แล้วเรือจีนสวยงามมากมาช่วยผม มีเทพเจ้าจีนดึงผมกลับมาอยู่ในเรือจีน เทพเจ้าองค์นั้นแต่งชุดขุนนางจีนในชุดสีเหลืองทองอร่ามเลยครับสวยมากองค์ท่านอ้วนท้วมสมส่วนครับ ท่านได้ช่วยผมและได้ให้ของวิเศษ (ไม่รู้ว่าอะไรจำไม่ได้)และคัมภีมาเล่มหนึ่ง ท่านบอกว่าไม่ต้องกลัวแล้วนะ แล้วอะไรอีกก็ไม่รู้จำไม่ได้แล้ว นับจากนั้นมาไม่เคยฝันเรื่องนี้อีกเลย แต่มีพี่ท่านหนึ่งในคณะพระธาตุแก้วฯ ผมเล่าความฝันนี้ให้พี่เค้าฟัง พี่ท่านบอกว่าพี่ก็ฝันเหมือนกันและพี่ก็อยู่ในกลุ่มที่นั่งอยู่ชายหาดด้วย มัน10กว่าปีที่ผ่านมาแล้วไม่คิดเลยว่าจะได้เจอคนที่นั่งอยู่ที่นั้นด้วย ทั้งที่เป็นในฝันแท้ๆ
ตอนนี้ขอตัดมาเรื่องสมาธินะครับสมัยเด็กผมว่างไม่ได้เลยเดินนอนนั่งไปไหนใช้ พุทโธ อยากได้อะไรนึกถึงพระแม่เห็นพระแม่มายืนอยู่บนฟ้า ผมก็เอาตัวผมนี้ไปกราบท่านและขอพร อยากได้อะไรส่วนมากท่านให้หมด (เรื่องสมาธิทั้งหมดนี้ผมไม่รู้เลยว่านั้นคือมโนยิทธิ โดยมารู้จริงๆไม่กี่ปีที่ผ่านมานี้เอง
เรื่องความทุกข์ของผมมันมีมากกกกกกมาย ตั้งแต่จำความได้แล้ว โดยคิดว่าเกิดมาทำไม ไม่รู้ว่าจะตายแล้วไปไหน คิดว่านิพพานไปอยากมาก และก็คิดว่าผมคงอยู่ไม่ถึงอายุ 15 ปีหรอก อยากตายมากกว่าอยู่แต่ไม่กล้าฆ่าตัวตายนะ รอเวลาตายคิดเท่านี้ เพราะความรู้สึกว่าผมทุกข์มากแล้วไม่อยากอยู่บนโลกนี้
แต่ในขณะที่รอความตายได้เอาหนังสือธรรมะมาอ่านบ้าง ประวัติพระพุทธเจ้าเล็กๆน้อยๆ เห็นแล้วอยากเป็นอยากท่านจัง(ตอนนี้เริ่มโตขึ้นแล้ว)ท่านเก่งนะทำอะไรได้ตั้งหลายอย่าง อยากจะโปรดช่วยเหลือคน เริ่มเห็นท่านเป็นฮีโล่ซะแล้วเรา แต่มีความคิดที่ผิดๆอยู่ในตอนนี้ คิดว่าอยากตายให้เร็ซที่สุดอธิฐานขอพระแม่ตลอด ไม่รู้ว่าจะตายแล้วไปไหนดิ เลยคิดอีกว่า ขอถวายบุญทั้งหมดที่ทำมาให้พระแม่ทั้งหมดเลยส่วนความชั่วนั้นผมรับคนเดียว (ความรู้สึกในตอนนั้นไม่รู้ว่ายิ่งให้บุญเท่าไรยิ่งได้มาก แต่กลับคิดว่าถ้าถวายบุญผมแล้วเราจะไม่มีบุญเหลืออยู่เลย และเราจะมีแต่ความชั่วอย่างเดียว ให้พระแม่ได้บุญให้หมดท่านจะได้เอาไปช่วยเหลือคน ส่วนเราลงนรก นึกแล้วขำอยู่แล้ว สมัยนั้นไม่กลัวนรก คิดจะลงนรกอย่างเดียว แต่ตอนนี้คิดใหม่แล้วครับ ดีนะที่ไม่แม่ไม่ให้ตายตามที่ขอไว้แม่งั้นลงนรกแน่เลย
ผมมีเรื่องวรีกรรมวีระมารเยอะมากนะ อยากจะพิมพ์ให้อ่านกัน แต่ก็ไม่รู้จะพิมพ์อย่างไงดีมันเยอะเกินไปมั้ง ฮาๆๆ ถ้าอ่านแล้วไม่ปะติดปะต่อกันต้องขอโทษมานะที่นี้เล้วครับ พอดีนึกตอนไหนได้ก็พิมพ์ ง่วงมากแล้ว แล้วพบกันตอนต่อไปครับ(bb-flower

sravnane ขอร่วมโมทนาบุญทุกอย่าง ถวายเป็นพุทธบูชาฯ
ตอบคุณJIP77 ขอร่วมโมทนาบุญทุกอย่าง ถวายเป็นพุทธบูชาฯ ชีวิตโลดโผนดีจังครับ น่าอิจฉารึเปล่าเนี๊ยะ ขอให้อดทนกับมารในใจให้มากๆนะครับ เพราะสิ่งที่หวัง ธรรมที่จะบรรลุก็อาศัยความเพียรนี่และครับเป็นตัวสำคัญ ขอให้ใจอยู่กับพระตลอดไปนะครับ ค่อยๆทำไปครับ สู้ๆครับ

WINDS ขอโมทนาครับ
ขอโมทนาครับ มาช่วยกันประกาศตัวกันเยอะๆก็ดีครับ จะได้ช่วยกันทำงานให้เสร็จเร็วๆครับ สาธุ ผมจะได้รู้อะไรดีๆอีกเยอะเลย 555 ( 4 )

Share |
ตอบพร้อมอ้างอิงข้อความเดิม
สมาชิก 14 คน ได้ "ร่วมมหาโมทนาบุญ" กับคุณ อภิญญา ในข้อความนี้
Apinya (26-10-09), พรรณวดี (01-10-09), พุทธรักษา (19-10-09), ก้อนดิน (30-01-12), ศิษย์โมคคัลลานะ (17-10-09), หญ้าคา221 (14-06-10), ปาริฉัตรมณี (30-11-09), ปาร์ค (27-11-09), นาคน้อย (26-11-09), นิมมานรดี (08-10-09), เดชะบุญ (21-10-09), leklek (18-10-09), octavian (14-08-11), suwaphat (01-10-09)
  #6  
เก่า 17-10-09, 15:37
อภิญญา's Avatar
คณะพระธาตุแก้วมณีโชติ
 
วันที่สมัคร: Apr 2009
ข้อความ: 10,119
จำนวนครั้งที่ได้ร่วมมหาโมทนาบุญ: 6,846
ได้รับการมหาโมทนาบุญ 77,935 ครั้ง ใน 77,935 ข้อความ
พลังบุญ: 56658
อภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished road
Smile ขอร่วมโมทนาบุญทุกอย่าง ถวายเป็นพุทธบูชาฯ ( 5 )

tumromeo RoMeO
ตอนที่ 1 เด็กน้อยกับฝันร้าย

เมื่อย้อนไปในอดีต ตั้งแต่ที่ผมยังจำความได้ เมื่อตอนนั้น ผมอายุราวๆประมาณ 4 ขวบกว่าๆตอนนั้นผมเป็นเด็กที่ซนมากๆ ชอบถามโน้น ถามนี้เป็นประจำ ตอนเด็ก พ่อ แม่ พี่ ป้า น้า อา ท่านชอบไปทำบุญที่วัดเป็นประจำทุกงวด ของก่อนวันหวยออก (คงไม่บอกก็รู้ว่า ครอบครัวผมเป็นยังไง) ตอนนั้นครอบครัวผมชอบไปขอหวย ชอบหาเลขเด็ดอยู่เป็นประจำที่วัดหลายที่มาก ตอนนั้นผมเป็นเด็ก ผมก็ตามครอบครัวผมไปทำบุญเป็นประจำ ผมไปมาหลายวัดมาก จำไม่ได้แล้ววัดอะไรบ้าง ทั้งในจังหวัดและต่างจังหวัด ตอนนั้นครอบครัวผมอยู่ที่ กทม. อยู่แถวบางขุนเทียน มีวันหนึ่งวัดหนึ่ง ผมได้ไปวัดที่นั้น ที่ไหนสักแห่งแต่ผมจำชื่อวัดไม่ได้แล้วว่าวัดอะไร ผมเห็นภาพ นรกกับสวรรค์ ในวัดแห่งหนึ่ง ตาม ภาษาเด็ก ก็เดินดูไปเรื่อยๆๆตามบริเวณวัด แห่งนั้น ก็ไม่เข้าใจเหมือนเป็นเพราะอะไร ผมจำภาพนั้นติดตามา จนถึงบ้าน ผม ตอนนั้นผมเริ่มมีอาการไม่สบาย พอแม่ให้กินยาผมก็หลับไป ตอนกลับนะสิมันไม่ธรรมดาซะแล้ว !!!!
ผมฝันครับ!!! ไม่ใช่ฝันดีซะด้วยฝันแบบที่น่ากลัวมาก ผมได้ฝันว่า ผมเดินไปในที่แห่งหนึ่งไม่รู้ว่าที่ไหน อยู่ดีๆ ผมก็ตกลงไป ในหลุม หลุมนั้นมันมืดสนิทมาก มองไม่เห็นแม้แต่ แสงเล็กน้อยยังไม่มีเลย ตามภาษาเด็ก เมื่อไม่เจอใคร เมื่อไม่คุ้น+ความมึด (ลองคิดดูว่า ถ้าคุณอยู่ในที่มืดๆมองไม่เห็นอะไรเลย คุณจะทำอย่างไร )ที่จะร้องไห้ ผมก็ร้องไห้ พร้อมกับพูดว่า ผมอยู่ที่ไหน ใครก็ได้ ช่วยผมทีผมอยากกลับบ้าน ผมก็ตะโกนไปเรื่อยๆ เหมือนมันจะศูนย์เปล่า ไม่มีใครตอบผมกลับมาเลย อีกสักพัก ผมก็เดินไปเรื่อยๆ ผมก็ตกหลุมอีกแล้ว หลุมนั้น มันเหมือนเดิมกับหลุมแรกเลย เหมือนกันทุกอย่าง ผมก็ร้องไห้ ไม่หยุดแต่ ตอนนั้นผมรู้สึกทรมารมาก มันเริ่ม หายใจไม่ออก มันทุรนทุรายมากเลย เหมือนกำลังจะตาย เลยทีเดียว แต่พอสักพักเหมือนมีแสงอะไร ผ่านมาจากข้างบน มันเป็นแสงสีขาวๆ และความมืดก็ค่อยๆ หายไป หายไป จนเหลือแต่แสงสว่าง จากนั้น ผมก็ตกใจ ตื่นขึ้นมา ผมค่อยๆลืมตา ผมเห็นแม่ผม นั่งอยู่ข้างๆผมแล้วก็บอกว่า ตั้มเป็นอะไร เห็นร้องๆไห้ไม่หลุดเลย ผมไม่พูดอะไรเลยกระโดนเข้าไปกอดแม่ แล้วก็พูดออกมาว่า ผมกลัว ครับ ผมกลัว กลัวอะไร ไม่รุ้มันมึดไปหมดหายใจก็ไม่ออกเหมือนกำลังจะตาย แม่ผมก็เลย ว่าผมว่าไม่มีอะไรหรอกฝันร้ายจะกลายเป็นดี หลังจากที่ฝันเห็นความฝันนั้นแล้ว ผมกลับป่วย แม่ต้องพาไป หาหมอ!!!
หลังจากนั้นผมก็ฝันเห็นความฝันนี้มา โดยตลอด จนอายุ ประมาณ 10 ขวบ (เหตุการณ์ระหว่าง 4 - 10 ขวบจะเล่าให้ฟังเป็นตอนที่ 2 แล้วกันนะครับ )

เอกา ขอโมทนาครับ
ขอโมทนาครับ ขอบารมีพระให้เป็นไปตามประสงค์ทุกประการครับ

ahantharik


มารูโกะจังแฉ ตอน 4 : จะหาครูบาอาจารย์แบบนี้ได้ที่ไหนอีก ?

[color=black]ความเดิมจากตอนที่แล้วก็คือดิฉันได้มาพบท่านพี่ซาร่า (นามสมมติ) ซึ่งดิฉันยกให้เป็นครูบาอาจารย์ของดิฉันเลยแหละ ท่านสอนให้รู้จักการทำบุญ รักษาศีล สวดมนต์ไหว้พระ ทำสมาธิเป็นปกติ แต่จริง ๆ ก็ไม่เป็นปกติหรอกค่ะ (หมายถึงตัวดิฉันเอง) ที่ว่าไม่เป็นปกตินั้นคือ เริ่มแรกท่านก็สอนอย่างนี้แหละ แต่ดิฉันก็ไม่ทำหรอก (ทำบ้างไม่ทำบ้าง) แต่ที่ทำไม่ขาดคือการไปทริปทำบุญตามรอยพระบาท เพราะเหมือนเป็นการไปเที่ยว ได้ท่องเที่ยวไปในที่แปลก ๆ ไม่เคยไป การทำบุญก็ลุยดี แถมได้ไปเข้าแก๊งค์กับพวกเด็ก ๆ มันก็คล้าย ๆ ไปเที่ยวนั่นแหละ เรียกว่าเน้นสนุกและมันส์เป็นหลัก การไปตามรอยพระบาทจึงเป็นสิ่งดึงดูดใจของดิฉันให้ทำได้สม่ำเสมออยู่อย่างเดียว นอกนั้นก็ไม่ค่อยจะทำหรอก
[font=Browallia New]รอยพระบาทและวัดต่าง ๆ ที่ไป พอเห็นบ่อย ๆ เข้าก็กลายเป็นของชิน ๆ (ขอขมาพระ ฯ ไว้นะที่นี้)ไม่ซาบซึ้งกินใจเท่าไหร่ (ตามประสาคนโง่อย่างดิฉัน) บางครั้งเหนื่อย ๆ ก็คิดว่าอย่างนี้ทำบุญที่วัดแถวบ้านดีกว่า ไม่เห็นต้องเหนื่อยอย่างนี้เลย ทำไมท่านพี่ต้องเน้นเหนื่อย ๆ ด้วยนะ ? จนได้มาทราบเอาทีหลังจากคณะเมืองชลที่ติดตามท่านพี่ซาร่ามานานและจากน้องจอร์จ(นามสมมติ) ซึ่งแลดูจะเป็นคนที่เข้าใจอะไรมาก ๆ คนหนึ่ง ว่า สถานที่แต่ละที่ที่ท่านพี่ซาร่าไปนั้นส่วนใหญ่ล้วนแล้วแต่เป็นที่ที่สำคัญทั้งนั้น เช่น เป็นที่ๆพระพุทธเจ้าเคยเสด็จมา ซึ่งสถานที่เหล่านี้จะเร่งให้การทำบุญของเรามีผลมาก บารมีก็มีสิทธิจะเต็มได้เร็วขึ้น ข้อนี้ดิฉันมาทราบเพิ่มเติมจากท่านพี่ซาร่าอีกภายหลังว่า เหตุที่พระพุทธเจ้าทั้งหลายโดยเฉพาะองค์ปัจจุบันได้ทิ้งรอยพระบาทไว้(ก็มีหลายสาเหตุ) เหตุหนึ่งก็คือท่านมุ่งหวังจะโปรดเรา ๆ ท่าน ๆ ทั้งหลายนั่นแหละ การได้กราบไหว้บูชาพระบรมธาตุ หรือพระพุทธบาทนั้นก็เปรียบได้กับการได้อุปฐากพระพุทธเจ้าองค์จริงเลยทีเดียว ( เชิญอ่านอานิสงส์ของการกราบไหว้รอยพระบาทและพระธาตุโดยละเอียด โดยคุณ pannusa ได้นำมาโพสต์ไว้ได้ในกระทู้ที่ 20 ของ link นี้ค่ะ http://www.palungjit.com/board/showt...t=28057&page=2 ขออนุโมทนากับคุณ pannusa ด้วยนะคะ) โดยเฉพาะพระพุทธเจ้าองค์ปัจจุบันที่ทรงมีระยะเวลาการโปรดเวไนยสัตว์เพียง 45 พรรษานั้น ท่านต้องเร่งทำงานเช้าค่ำ ฟังจากที่ท่านพี่ซาร่าเล่าแล้ว ดิฉันก็งงเหมือนกันว่าพระองค์ท่านจะมีเวลานอนสักเท่าไหร่ในหนึ่งวัน (เชิญอ่านพุทธกิจประจำวันได้ในกระทู้ที่ 2291ที่ link นี้จ้ะ http://www.palungjit.com/board/showt...292#post531292)

ในเมื่อพระองค์ท่านทรงทราบว่าเวลาในการโปรดหมู่สัตว์นั้นมีน้อยนัก จึงได้พยายามทิ้งรอยพระพุทธบาทไว้แทนองค์ท่าน ผู้ใดเกิดไม่ทันพระองค์ ก็จักได้กราบไหว้บูชารอยพระบาทแทน ผู้ใดมีบารมียังไม่มากนัก เป็นต้นว่าต้องใช้เวลาอีกหลายปีแสง (ท่านพี่ซาร่าเทียบให้ดูเป็นปีแสงแสดงว่านานมั้ก ๆ) กว่าจะบารมีเต็มเพื่อเข้านิพพาน หรือเพื่อพระโพธิญาณ เมื่อท่านได้กราบไหว้รอยพระพุทธบาทแล้ว บารมีก็จะลัดตัดตอนให้ท่านสุด ๆ ท่านอาจจะบารมีเต็มได้อย่างรวดเร็ว (ลัดได้หลายปีแสง) โอ้โห ! ตั้งแต่นั้นมาดิฉันก็เห็นคุณของครูบาอาจารย์ทั้งหลาย (อันมีพระพุทธเจ้าเป็นที่สุด) ขึ้นมาอีกอย่างมาก ท่านสู้อุตส่าห์เตรียมอะไรไว้ให้เราทุกอย่าง ต้องเหนื่อยยากกันทุกพระองค์ ตั้งแต่องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ไล่มายังครูบาอาจารย์ทั้งหลาย จนถึงท่านพี่ซาร่า (หมายรวมถึงครูบาอาจารย์ท่านอื่น ๆ ที่พาเราทำบุญในลักษณะอื่น ๆ ด้วยนะคะ) ท่านอาจจะทำอะไรที่เราอาจจะไม่เข้าใจหลายเรื่อง แต่ล้วนแล้วมีเหตุผลทั้งสิ้น และเป็นเหตุผลอันกอปรด้วยความเมตตาต่อพวกเรา ๆ ท่าน ๆ ทั้งหลายเสียด้วยซิคะ ดิฉันทำบุญกับท่านพี่ซาร่าเช่นนี้มาได้ประมาณ 5 ปีแล้ว ก็เริ่มเข้าใจว่าบุญที่ทำ ๆ ไปนั้นมีอานิสงส์มากจริง ๆ ทำให้ดิฉันรักพระ ฯ มากขึ้น ความอยากสวดมนต์ไหว้พระ ทำสมาธิมันจะตามมาเอง (ครูบาอาจารย์ท่านฉลาด ท่านรู้ว่าพูดให้ปากเปียกปากแฉะยังไง ลูกศิษย์หัวดื้อบางคนก็ไม่ทำสมาธิ สวดมนต์ไหว้พระกันหรอก ต้องพาไปทำบุญ พอบุญของพวกลูกศิษย์มีมากพอแล้วเดี๋ยวก็คงจะมาทำสมาธิ สวดมนต์ไหว้พระ เห็นคุณของพระ ฯ กันเองนั่นแหละ) พอเห็นคุณของพระฯ และรักพระขนาดนี้ก็ทำให้การทำบุญที่ไหน ๆ ก็นำใจให้เราถึงพระฯได้เช่นเดียวกัน ก็เรารักพระ ฯ เสียแล้วนี่คะ ขอบคุณครูบาอาจารย์ทั้งหลายจริง ๆ ที่ทำให้ดิฉัน ได้รู้จัก กับคำว่า





sravnane ขอร่วมโมทนาบุญทุกอย่าง ถวายเป็นพุทธบูชาฯ
[size=4]ตอบคุณAttawat_Rx หมวดเตรียมนานไปรึเปล่าครับ มีอะไรเอามาให้ช่วยทำเลยอย่าช้า พวกว่างๆยังมีอยู่อีกเยอะไม่ต้องแอบไปทำคนเดียว เดี๋ยวได้บุญคนเดียวเพื่อนๆจะเซ็งเอา เอิ๊กๆๆ



มารูโกะจัง แฉ ตอน 5 : ครูบาอาจารย์ทรมานกิเลสลูกศิษย์ (จบซีรีแฉแล้วจ้า)
ต่อจากตอนที่แล้วนะคะ ผู้อ่านในที่นี้หลายคนคงจะสรรเสริญท่านพี่ซาร่า (นามสมมติ) ที่ดิฉันยกให้เป็นครูบาอาจารย์ของดิฉัน แต่ก็อาจจะมีบางคนที่ยังไม่เข้าใจอะไรหลายอย่าง
เป็นต้นว่าบางคนคิดว่าทำไมท่านพี่ซาร่าจึงดูเหมือนจะทุ่มเทให้คนบางคนมากกว่า ข้อนี้น้องจอร์จ(นามสมมติ) ก็มาไขขานให้ดิฉันทราบว่า คงเป็นไปได้หลายสาเหตุ เช่น ท่านพี่ทำไปตามจริตนิสัยของลูกศิษย์ ลูกศิษย์บางคนเชื่อท่านสุด ๆ ไม่ดื้อ ท่านก็เข้าไปสั่งการหลายเรื่องในชีวิต ลูกศิษย์บางคนดื้อเหลือหลายหรือมีความเป็นตัวของตัวเองสูง หรือยังไม่ค่อยจะเชื่อในตัวท่านนัก ท่านก็ต้องวางอุเบกขา และดูแลอีกแบบนึง บางครั้งก็ต้องเข้าไปดูแลหรือสอนบางคนก่อนเพราะเขาเจอกับสถานการณ์ที่คับขันหรือเร่งด่วนกว่าเรา
บางคนโดนท่านสั่งห้ามอะไรหลายอย่างจนอาจจะเกิดการขุ่นเคืองต่อท่านบ้าง (แต่ท่านก็มีเหตุผลบางอย่างแน่นอน) บางคนก็โดนล้อซะจนหงุดหงิด ดิฉันก็เคยโดนล้อ มีความรู้สึกว่า ถ้าท่านพี่ไม่ล้อ ชีวิตก็คงจะสงบสุขกว่านี้ แต่มาทราบจากน้องจอร์จว่า ถ้าท่านล้ออะไร หรือพูดอะไรก็ตาม ไม่ว่าจะเป็นมุขตลก หรือต่อว่าเราตรง ๆ หรือต่อว่าแบบทีเล่นทีจริง หรือแม้แต่การต่อว่าคนอื่นต่อหน้าเรา จงสังเกตทุกคำพูด ทุกคำพูดของท่านพี่ซาร่ามีจุดมุ่งหมายที่จะสอน หรือทรมานกิเลสลูกศิษย์ ให้ลูกศิษย์ได้ดีทั้งหมด น้องจอร์จบอกว่า ท่านไม่ได้ด่าเรา แต่ท่านตั้งใจด่ากิเลสของเรา สังเกตว่าท่านล้ออะไรบางอย่างมานั้นหนะ ดิฉันแทบน้ำตาตกเลยก็มี มันเป็นจุดอ่อนในใจ ทั้ง ๆ ที่ท่านพี่ซาร่าก็รู้อยู่ว่าถ้าท่านพูดอย่างนี้ เราจะต้องเสียใจแน่ ๆ แล้วท่านจะพูดทำไมเนี่ย ? พูดแล้วพูดอีกอยู่นั่นแหละ ( แหะ ๆ ขอขมาท่านพี่ด้วยเพราะตอนนั้นมันยังไม่เข้าใจ)
พอเราเริ่มจับไต๋ท่านพี่ซาร่าได้ เราก็สังเกตใจตัวเองทุกครั้งที่โดนล้อ และมาไตร่ตรองกับตัวเองเสมอว่า เอ๊ะ ! นี่เรายังไม่เข้าใจอะไรอีกหรือ เรายังวางอารมณ์ไม่ถูกใช่มั้ย และ พยายามทำตัวทำใจใหม่ พอโดนล้ออีก ถ้าเราไม่ร้องไห้ หรือไม่โกรธ แสดงว่าเราเริ่มวางอารมณ์ได้ถูก หรือทำใจต่อเรื่องนั้น ๆ ได้แล้ว ต่อเมื่อเราวางอารมณ์ได้ถูกนั่นแหละ ท่านก็จะมาพูดย้ำความมั่นใจให้เราอีกทีว่าเราคิดถูกแล้ว และท่านก็จะเลิกล้อเรื่องนั้นไปเลย
เฮ้อ ! จะให้พรรณนาคุณงามความดีของท่านพี่ซาร่าเนี่ย คุยยังไงก็คงไม่จบ (ดิฉันไม่ใช่หน้าม้าของท่านพี่ซาร่านะ วันที่ดิฉันบอกว่าจะแฉพี่ซาร่านั้น ท่านยังทำท่าร้อน ๆ หนาว ๆ อยู่เลย) แต่ดิฉันคงต้องรีบจบซีรีแฉนี้ไว้ก่อน แฉมาก ๆ ก็เสียวเหมือนกันนะ เอาเป็นว่าถ้าโอกาสอำนวยดิฉันก็จะตั้งกระทู้แฉทุกคนเลยก็แล้วกันนะคะ (อิอิ..)

Phophet แอบเข้ามาอ่านเรื่องราวที่ท่านแฉเอาไว้ รู้สึกหนาว ๆ ร้อน ๆ แฮ๊ะ เรื่องที่ผ่าน ๆ มาของเราจะถูกนำมาแฉมั่งอ๊ะ เปล่านะ (ไม่มีทางหรอก คุณเธอไม่มีโอกาสรู้ว่าเราเป็นใคร) เราก็ได้แต่อ่านบทความที่ท่านแฉเอาไว้ ได้เข้าใจแนวคิด ในการทำบุญ เข้าถึงพุทธศาสนาเราจะได้ปฎิบัติตามท่านผู้รู้ทั้งหลายบ้าง เราก็อยากพ้นทุกข์ เหมือนกันนะ
สาธุ


jaggrit กว่าจะเป็นนาคน้อย ตอนที่ ๒
พุทธบูชา ธรรมบูชา สังฆบูชา
ขอน้อมจิตกราบขอขมาต่อคุณพระรัตนตรัย น้อมใจอารธนาบารมีพระแก้วรัตนามา ณ ที่นี้ กราบโมนาบุญกุศลเพื่อสะสมกำลังและบารมี ให้จบควบถ้วนที มีพระนิพพานเป็นที่ไป
จากความตอนที่แล้ว ประวัติของกระผมนาคน้อย หรือที่ใคร ๆ ชอบเรียกกันว่า "ตัวเล็ก" ได้เล่าเรื่องในวัยเด็ก จนกระทั้งจบ ป.ตรี เสร็จสิ้นแล้ว ต่อไปในกาลนี้จะได้เล่าเรื่องราวของนาคน้อยต่อเลยนะครับ
ผมได้มีโอกาสไปฝึกงานที่จังหวัดกาฬสินธุ์ ขณะนั้นอยู่ปีสี่ครับ ต้องไปเผชิญกับโลกภายนอกมหาวิทยาลัยเป็นครั้งแรก ด้วยกระแสแห่งบุญและกรรมก็ได้มีเพื่อนสนิทต่างวัย รวมกลุ่มกัน ๓ คนครับ ซึ่งเป็นกลุ่มที่ชอบดูดวงมั๊กมากครับ ที่ไหนมีหมอดู ไม่พลาดครับ ดูแหลก จนเวลาผ่านไปสักหนึ่งเดือน ก็มาเจอหมอดูที่แปลกๆ แตกต่างจากที่เคยพบเจอมา ได้ยินกิติศัพท์ว่า สามารถรู้อดีตชาติได้ และที่สำคัญมาก ๆ ท่านบอกว่า ท่านเคยเกิดเป็นพญานาค (ป๊าด ใช่เลย หามานานแล้ว) แต่ท่านไม่ค่อยอยู่บ้าน ต้องนัดเวลา เพราะท่านกำลังสร้างวัดอยู่เขาภูพาน จ.สกลนคร พอได้เจอกันครั้งแรก กลัวมั๊กมากครับ เหมือนโยคีเลยครับ พวกเราจะเรียกท่านว่า "ปู่" ครับ ท่านพูดอะไรผมเชื่อหมด จนปู่ต้องบอกว่า อย่าพึ่งเชื่อปู่นะให้พิจารณาดูก่อน แต่สำหรับผมไม่จำเป็นต้องพิจารณาครับเชื่อแหลกไว้ก่อนครับ ท่านพูดอะไร ให้ทำอะไร ทำหมดครับ ปู่ชอบสอนเรื่องวิธีการฝึกกสิน เล่าเรื่องการมีญาณสามารถอ่านจิตใจของผู้อื่นได้ รู้อดีตชาติได้ มีตาทิพย์ (ว้าว ๆ) นอกจากนั้น ก็พูดถึงการรักษาโรคด้วยสมุนไพร และที่ตื่นเต้นมาก ๆ ก็คือการเข้าทรงครับ ขององค์พรหม และของเหล่าพญานาคผู้มีฤทธิ์ทั้งหลาย ท่านทั้งหลายเหล่านั้นก็จะมาสอนวิธีการฝึกสมาธิ มาตรวจดูจิตของเราว่ายังขาดตกบกพร่องตรงไหน และแนะแนวทางที่ถูกต้องให้ครับ บางท่านก็เคยเกิดเป็นเพื่อนกับผมก็เลยพูดทักทาย (แต่ส่วนใหญ่จะพูดภาษาลาว ตอนนั้นยังไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ครับ ต้องถามเพื่อน ๆ เอาครับ) มีความสุขอย่างแรง เพราะคิดว่าคงจะได้มีโอกาสเห็นพญานาคตัวจริง ๆ เข้าสักวัน (ร่าเริงแจ่มใสมากครับช่วงนั้น)



พอนาน ๆ ไป ปู่เริ่มสอนเรื่องสมาธิมากขึ้น ก็เลยคิดว่า เราควรจะหาเวลาไปฝึกสมาธิที่วัดบนเขาภูพานให้เป็นจริงเป็นจังไปเลยดีกว่า หลายคนอาจจะรู้จักวัดนั้นแล้วนะครับ คือวัดถ้ำฟื้มนั่นเอง ผมก็เลยวางแผนว่าฝึกงานเสร็จเมื่อไรจะกลับไปช่วยปู่สร้างวัดและฝึกสมาธิที่นั่นครับ ไปวัดบ่อยขึ้นเรื่อย ๆ ครับ จนไปอาทิตย์ละหนึ่งครั้ง เดินทางไกลจากโคราช-สกลนคร อยู่เป็นนิจ ได้รู้เรื่องราวเกี่ยวอดีตชาติของตน ความผูกพันเกี่ยวกับวัดถ้ำฟื้ม และอะไรอีกมากมาย แต่จุดประสงค์หลัก ๆ ก็คือ สักวันเราก็คงได้มีโอกาสเห็นพญานาคจริง ๆ (หุหุ ๆ)
วันนี้คงต้องพอแค่นี้ก่อนนะครับ วันหลังจะมาโม้ให้ฟังใหม่นะครับ หวังว่าท่านสาธุชนผู้จำเริญทั้งหลาย คงจะได้รับประโยชน์จากบทความของนาคน้อย ไม่มากก็น้อยนะครับ แต่อยากจะให้นึกถึงพระ สนใจในเรื่องการฝึกสมาธิกันเยอะ ๆ นะครับ ด้วยพุทธนาภาพขององค์สมเด็จพระทศพล ของจงให้เราท่านทั้งหลาย กอบกิจอันเป็นกุศลได้สำเร็จทุกประการเทอญ สาธุ... สาธุ... สาธุ...
"นิพพานัง ปรมัง สุขขัง = นิพพานเป็นสุขอย่างยิ่ง"
สหธรรมิก โมทนาครับ
อภิญญา-ชวนพุทธภูมิเตรียมกันให้พร้อม ไปรับพุทธพยากรณ์ด้วยกันครับ ภาคพิเศษ-100_4582%5B1%5D-jpg
ขอร่วมโมทนาบุญด้วยคนครับ สาธุ

nisaau ขอร่วมโมทนาบุญทุกอย่าง ถวายเป็นพุทธบูชาฯ
อภิญญา-ชวนพุทธภูมิเตรียมกันให้พร้อม ไปรับพุทธพยากรณ์ด้วยกันครับ ภาคพิเศษ-100_4554%5B1%5D-jpg
ขอร่วมโมทนาบุญทุกอย่าง ถวายเป็นพุทธบูชาฯ เรื่องเล่าเรียบง่ายจริงใจดีนะค่ะ(ขำๆดีค่ะ) สู้ๆค่ะ

WORLD ขอร่วมโมทนาบุญทุกอย่างนะค่ะ

ขอร่วมโมทนาบุญทุกอย่างด้วยคนนะค่ะ ขอโมทนาและก็ขอไปด้วยคนค่ะ สาธุ

จิตว่าง ขอร่วมโทนาบุญทุกอย่าง ถวายเป็นพุทธบูชาฯ
อภิญญา-ชวนพุทธภูมิเตรียมกันให้พร้อม ไปรับพุทธพยากรณ์ด้วยกันครับ ภาคพิเศษ-100_1899%5B1%5D-jpg
ชอบตั้งกระทู้มาหลอกให้โพสอีกแระ มันโดนใจดีจัง อยากไปด้วยคนค่ะ คงไม่ยากเกินไปนะค่ะ ทุกวันนี้ก็ยังปฏิบัติแต่น้อยมากเรยค่ะ ไม่ค่อยมีเวลาว่างแต่ก็จะพยายามต่อไปค่ะ รอกันด้วยนะค่ะ



สีทันดร โมทนาครับ
ขอร่วมโมทนาบุญด้วยคนครับ สาธุ ดีครับออกๆมาช่วยกัน และมาเป็นกำลังใจให้กันในการปฏิบัติความดีครับ ช่วยกันเผยแผ่พระศาสนาให้เจริญรุ่งเรืองตั้งมั่นกันครับ


munee
โมทนาด้วยครับ สาธุ

WINDS โมทาครับ
โมทนาครับ ธรรมโอสถจริงๆเลยนะครับ สาธุ สู้ๆครับ


zino โมทนาครับ
โมทนาครับ ขอบคุณครับสำหรับเรื่องราวดีๆที่นำมาเล่าสู่กันฟัง

ภพภูมิ ขอโมทนาครับ
ขอร่วมโมทนาด้วยคนครับ สาธุ

tamsak (verygood) (verygood) (verygood)

ARTE ขอโมทนาครับ
ขอโมทนาครับ ขอบคุณนะครับสำหรับกำลังใจดีๆที่มีให้เสมอมาครับ จะขอสู้ต่อไปเรื่อยๆเลยครับ สู้ๆครับทุกคน ใครไปไกลแล้วรอด้วยอย่าทิ้งกันนะครับ สาธุ

อานนท ขอโมทนาบุญทุกอย่างครับ
ขอโมทนาบุญทุกอย่างครับ สาธุ

Share |
ตอบพร้อมอ้างอิงข้อความเดิม
สมาชิก 12 คน ได้ "ร่วมมหาโมทนาบุญ" กับคุณ อภิญญา ในข้อความนี้
  #7  
เก่า 26-11-09, 12:10
อภิญญา's Avatar
คณะพระธาตุแก้วมณีโชติ
 
วันที่สมัคร: Apr 2009
ข้อความ: 10,119
จำนวนครั้งที่ได้ร่วมมหาโมทนาบุญ: 6,846
ได้รับการมหาโมทนาบุญ 77,935 ครั้ง ใน 77,935 ข้อความ
พลังบุญ: 56658
อภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished road
Smile ขอร่วมโมทนาบุญทุกอย่าง ถวายเป็นพุทธบูชาฯ ( 6 )

ยายผีป่า
ยายผีป่าเป็นสาวกฯ หรือพุทธ ฯ ?
อันที่จริงยายไม่รู้จริงๆ นะ และบอกใครไม่ได้ด้วยว่าใครเป็นอะไร อย่างไร
ยายรู้แต่ว่ายายผีป่าคนนี้รักการทำอะไรก็ได้ที่มันมีประโยชน์ ไม่ว่าต่อตัวเอง เพื่อนพ้อง และสังคม รวมทั้งประเทศชาติ อ้าว...ทั้งโลกเลยก็ว่าได้ถ้าทำได้
แต่ยายเบื่อหน่ายการเวียนว่ายตายเกิด
ยายไปเหมือนที่พวกคุณๆ ไปไม่เป็น ยายชอบฉายเดี๋ยว ยายเลยไปรอรับพุทธพยากรณ์แบบกลุ่มแบบที่พวกคุณไปกันได้ ไม่ได้!
ใครทำนายยายผีป่าได้ช่วยทำนายให้หน่อยค่ะ ขอร้องนะคะ ยายอยากรู้จริงๆ จ้า ไม่ได้ลองภูมิ
__________________
บูชาพระขรรค์-พระแสงขรรค์สลีศรีกัณไชย บรรจุคตปรอทหิน-ชมพูนุชและมวลสารพันแปด
จุดนัดพบศิษย์กรรมฐานแพงสายเลือดที่ ๔ สายตรง "ผู้ครอบครูรับดวงธรรม"

ยายผีป่า
เออ...เห็นสมาชิกดึงอ้างอิงมาแล้วโพสเสริมแต่ว่า ขออนุโมทนาครับ อย่างนี้ยายว่านะคะ ช่วยประหยัดพลังงานและถนอมเชริฟเวอร์ด้วยการคลิกที่กล่อง อนุโมทนาดีกว่าค่ะ ถ้าจะคุยตอบเป็นเรื่องเป็นราวที่นอกเหนือจากคำว่า อนุโมทนานะคะ ตอบเลย เล่าเลยค่ะ
ปล. ยุคนี้ยุคประหยัด รักษ์โลกค๊า อิอิ อนุโมทนาจ้า

Tomura
ขอร่วมโมทธนาในความดีทุกความดี ในกระทู้ทุกกระทู้นะครับ เพื่อเป็นพุทธบูชา แก่พระศาสนาต่อไป
เรื่องของผม คงเริ่มจาก
ครอบครัวผมก็พอมีพอใช้ครับ พ่อผมชอบบูชาพระเครื่องไปตามวัดต่างๆ ผมก็ได้ติดตามไปด้วยแต่ตอนเด็กก็ไม่ค่อยรู้เรื่องอะไร ตอนป4-6 เรียนวิชาพระพุทธกับพระโดยตรงเลยแต่ก็ไม่ค่อยเข้าใจอะไรมาก ได้เข้าค่ายจริยธรรม พระมาสอน ท่านจะสอนเรื่องเกี่ยวกับพลังจิต ตั้งแต่นั้นมาผมก็เริ่มสนใจมากขึ้น ชีวิตผมส่วนใหญ่จะผูกพันกับวัดกับพระศาสนา โดย อธิบายไม่ได้ เช่น ตอนเรียน ม. ต้น ก็ถูกมัดมือชก ให้เข้าชมรมพุทธศาสนา (เพราะชมรมอื่นเต็มหมด) ตอนเรียน ม.ต้น ทุกวันศุกร์ก็ต้องไปสวดมนต์ นั่งสมาธิ ก่อนจบ ม3 ก็ต้องไป เข้าค่ายที่วัด ถือศีล 8 สนุกมากครับตอนนั้น ต่อมา เป็นความบังเอิญมาก เปิดวิทยุ เจอคลื่นที่มีดีเจ จะคุยเรื่องของพระพุทธเจ้า เล่าเรื่องต่างๆของพระองค์ให้ฟัง ผมชอบมาเลย และฟังมาเรี่ยๆ และก็เริ่ม อ่านพระไตร แต่ อ่านไม่รู้เรื่องเลยภาษาพระเยอะ ตอนนั้นเริ่มนั่งสมาธิ แล้ว แต่ไม่รู้ วิธี การทำพระกรรมฐาน ได้แต่นั่ง พุทธ โธ ไปเรี่ยๆ ไม่เข้าใจเท่าไร ช่วงนั่นรู้สึกมีสิ่งผิดปกติเกิดขึ้นกะผม เช่น ฝันเห็นพระองค์ใหญ่ๆ เราบังคับให้ท่าองค์เล็กก็ได้ ใหญ๋ก็ได้ ฝันถึงเหตุการณ์ต่างแม่นขึ้นเหมือนมีนิมิตร บางที่อากาศร้อน อยากให้ฝนตก ฝนก็ตก อยากให้ฝนหยุดฝนก็หยุด บางที่รถติดไฟแดง ผมก็เพ่งจิตไปให้ไฟเขียว ได้มั่งไม่ได้มั่งเลยไม่เข้าใจตัวเอง และเป็นอะไรที่ผมชอบเรื่องด้านพระศาสนามาก จนกระทั่งไปเจอกับ เพื่อนรุ่นพี่ คุยกันเรื่องนี้ถูกคอถูกใจเขาเป็นศิษย์หลวงพ่อฤาษี เขาก็แนะนำอะไรที่ผมไม่รู้เยอะมาก เช่น การทำสมาธิ เข้าสู่ ปฐมญาณ ซึ่งผมได้มาตั้งแต่เด็กแต่เรียกไม่ถูกไม่รู้ว่าเรียกอย่างไร จน เขาพาไปหา ศิษย์หลวงพ่อคนนึง เขาดูให้ว่าผมเป็นพุทธภูมิ และเขาบอกว่า พระท่านไม่ให้ลา ซึ่งผมไม่ค่อยเข้าใจ ผมก็ถามว่าผมเกิดมาเพื่อทำอะไร
เขาบอกว่าพระท่านบอกว่า มาเพื่อช่วยคน แต่ผมก็ไม่เข้าใจว่าช่วยยังไง ผมอยากไปถามท่านโดยตรงเลย ถ้ามีโอกาส ตอนนี้ เลยได้ฝึกมโนที่บ้านสายลม อยู่ ซึ่งเป็นครั้งแรกเมื่อเดือนที่ผ่านมา ได้ไปและได้ฝึก ได้พบพระท่าน แต่ไม่ได้ยินเสียงของท่านเลย เห็นแต่ภาพท่าน ยังไงก็จะพยามยามต่อไป
ทุกวันนี้ ฝึกจับลมหายใจเข้าออก ให้ได้ทุกเวลา มีเวลาก็จะนั่งสมาธิ นอนทำบางจนหลับไปเลย
ปล. สุดท้ายนี้ เห็น ผู้ที่ปฏิบัติเก่งๆเขาบอกว่า ให้ฝึกไปเรี่ยๆเด๋วจะมีครูที่ไม่มีร่างกายมาสอนเอง ผมก็รออยู่เมื่อไรท่านจะมาสงเคราะผมซะที
สุดท้าย หากอ่านยากหรือพิมพ์ผิดยังไงก็ขออภัย ณ ที่นี้ด้วย
ขออาราธนาบารมีพระพุทธเจ้าโปรดคุ้มครองผู้ที่ทำความดีทุกคนให้ประสบความสำเร็จทุกประการ สาธุ สาธุ สาธุ

ตอบคุณthakoon ขอร่วมโมทนาบุญทุกอย่าง ถวายเป็นพุทธบูชาฯ
ขอร่วมโมทนาบุญทุกอย่าง ถวายเป็นพุทธบูชาฯ ก็เป็นช่วงเวลาและจังหวะของชีวิตที่ได้ดำเนินมาพบกันครับ ขอให้อดทนพยามยามพากเพียรในความดีต่อไปนะครับ อย่าทิ้งพระ สู้ๆครับ

ตอบคุณยายผีป่า ขอร่วมโมทนาบุญทกอย่าง ถวายเป็นพุทธบูชาฯ
ถึง คุณยายผีป่า
ขอร่วมโมทนาบุญทุกอย่าง ถวายเป็นพุทธบูชาฯ เรื่องที่คุณยายประสงค์จะรู้คุณยายคงรู้หมดแล้ว เพราะมันเป็นเรื่องเฉพาะตน แต่ฟังจากที่คุณยายเล่ามา คุณยายคงบำเพ็ญบารมีแบบพุทธภูมิตามมามาก เมื่อหัวไปนิพพานแล้ว คุณยายก็คงจะไปนิพพานด้วยเหมือนกันครับ เนื่องจากคุณยายเบื่อการเกิด และก็สั่งสมบุญที่จะไม่เกิด หากคุณยายตายคราวนี้ คุณยายก็ไม่สมควรที่จะเกิดอีก เพราะการเกิดนำมาซึ่งความทุกข์จริงๆครับ

ยายผีป่า
ขอบคุณค่ะที่ช่วยตอบ
ยายรู้แต่ว่า ตอนที่ขอมาเกิด(หรือเขาถีบส่งมา เพื่อไม่ให้นรกแตก) อธิษฐานว่าจะมาบำเพ็ญเพื่อนิพพานเป็นที่สุด
เพื่อนๆ ตามไล่ๆ กันมา เขาทำได้ดีนะ แต่ยายมีกรรมที่ทำมากมายมันก็อย่างว่าล่ะ มันเจอหลายๆ อย่างที่เราปล่อยให้เพื่อนๆ นำลิ่ว
ข้างบนท่านด่ามาว่า
เองเปนพี่เขา จะพากันลงมาเอานิพพาน แต่พอลงดันพากันแหก
เช่นนี้เองเล่าที่ยายคงต้องเจอเพื่อนพ้องก่อนเก่าที่รอการกลับไปป่วนนรกแตกของยายผีป่าอีกหลายภพหลายชาติทีเดียว

นาคน้อยภาค ๓
พุทธบูชา ธรรมบูชา สังฆบูชา
ขอน้อมขอขมาต่อคุณพระศรีรัตนตรัยอันไม่มีประมาณ หากการกระทำใดๆของข้าพระพุทธเจ้าได้ล่วงเกินต่อพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ อันประเสริฐยิ่ง ขอพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ ได้โปรดอดโทษให้แก่ข้าพพระพุทธเจ้าตั้งแต่บัดนี้ ตราบเท่าเข้าสู่พระนิพพานในชาติปัจจุบัน
ในกาลบัดนี้ข้าพพระพุทธเจ้าจะขอเล่าเรื่องราวของนาคน้อย (หรือตัวเล็ก) ให้ท่านทั้งหลายได้รับทราบอีกวาระหนึ่ง ซึ่งถือว่าเป็นวาระที่สามแล้ว หวังว่าท่านทั้งหลายคงจะได้รับข้อคิด หรือคติเตือนใจไม่มากก็น้อยจากเรื่องนี้นะครับ
หลังจากที่นาคน้อยได้เข้าไปฝึกสมาธิที่ถ้ำฟื้มกับปู่ ก็ได้มีโอกาสได้ตามรอยพระพุทธบาทกับคณะของหลวงพี่ชัยวัฒน์ที่วัดป่าเชตุวัน และได้เจอกับเจ้าสำนักคณะพระธาตุแก้วมณีโชติ ตั้งแต่วันนั้น ชีวิตของข้าพพระพุทธเจ้าก็ได้เปลี่ยนไป พลิกผันไปจะหน้ามือเป็นหลังมือ ทางคณะฯ ได้พาข้าพเจ้าไปทำบุญ มากขึ้น มากขึ้น และมากขึ้น ทำให้ข้าพพระพุทธเจ้าได้มีโอกาสฝึกมโนมยิทธิครึ่งกำลัง ได้รู้จักหลวงพ่อฤาษีลิงดำ รู้จักองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าองค์ปฐม และอะไรอีกมากมาย ทำให้ข้าพเจ้ามีกำลังใจฝึกสมาธิมากขึ้น
นอกจากนั้นแล้ว ทางคณะได้ร่วมกันสร้างและบูรณะวัดถ้ำฟื้มร่วมกับปู่ ทุกอย่างได้มีความเจริญก้าวหน้าไปเรื่อย ๆ แต่ด้วยบุญและกรรมที่ได้กระทำมาแต่อดีต ก็มีอกุศลกรรมหรือกรรมอันไม่น่ารักที่ได้กระทำไว้ในอดีตมาตัดรอน ให้ต้องหนี และหนี จากคณะพระธาตุแก้วมณีโชติไประยะหนึ่ง แต่เจ้าสำนักยังอยู่ช่วย ตามกลับมาจนได้ เกิดเหตุการณ์อย่างนี้ขึ้นบ่อยครั้ง (เนื่องจากนาคน้อยชอบหนีปัญหา จนเป็นนิสัย) ทำให้นาคน้อยรู้ว่าความอดทน สู้กับปัญหา เป็นเรื่องที่เราต้องทำ เพราะเราไม่สามารถหนีได้ตลอด จะหนีไปที่แห่งใด ก็ไม่อาจหนีพ้นใจของเราได้ จึงต้องกลับมาสู้กับใจของตน เพื่อหวังว่าสักวันจะสามารถสู้กับทุกปัญหาได้ลุล่วงไปได้
มีเรื่องราวหน้าประทับใจมากมายในการเดินทางไปร่วมทำบุญกุศลกับทางคณะฯ ได้เรียนรู้วิชาต่าง ๆ จนตัดใจขอตามหลวงพ่อฤาษีลิงดำไปอยู่ที่พระนิพพานในชาติปัจจุบัน โดยเดินทางไปพร้อม ๆ กับทางคณะฯ ตามคำอธิษฐานที่ได้ตั้งใจไว้ โดยเริ่มฝึกจากการพยายามทรงอารมณ์พระโสดาบัน ทุกวันนี้นาคน้อยได้พยายามฝึกฝนกาย และใจให้ตั้งมั่นในอารมณ์พระโสดาบัน แต่ก็รู้ตัวดีว่ายังต้องเดินทางอีกไกล กว่าจะเข้าถึงความเป็นพระอันประเสริฐยิ่งนั้น แต่ก็มีกำลังใจต่อสู้ครับ ถึงบางครั้งจะท้อ แต่ก็ขอบารมีพระท่านช่วยให้เราได้ทำตามคำอธิษฐานได้สำเร็จสักวัน ก็ขอโมทนาบุญกุศลของท่านทั้งหลายผู้จำเริญได้ส่งบารมีมาช่วยข้าพเจ้าให้สามารถทำตามคำอธิษฐานที่ตั้งไว้ดีแล้วด้วยเถิด
ครั้งหน้าคงจะเป็นตอนจบของนาคน้อย Return นะครับ โปรดติดตามตอนต่อไป สาธุ... สาธุ... สาธุ...

ศิษย์โมคคัลลานะ พุทธบูชา ธรรมบูชา สังฆบูชา
สมัยเด็กๆแรกเริ่มเดิมทีเป็นคนอารมย์ร้อนมากๆ แบบว่ามีอะไรมากระทบหน่อยก็จะมีอารมย์แบบว่าจี๊ดขึ้นมาทันที แต่ถึงจะอารมย์ร้อนมากๆแต่ก็สามารถควบคุมไว้ได้ ชาตินี้ยังไม่เคยได้ชกต่อยกับใครซักที พอโกรธขึ้นมาก็คิดจะทำร้ายเค้านั้นแหละ ก็จะเห็นภาพที่เราทำร้ายคนขึ้นมาโดยมีกระบวนท่าและกลยุทธเด็ดขาด แบบว่าที่เหยื่อของเรานั้นไม่สามารถฟื้นขึ้นมาได้อีกต่อไป ก็คงจะไปนิพพานเลยนั้นแหละคิคิ เราก็เลยไม่กล้าทำร้ายใครเพราะกลัวเขาจะตาย อืม...
ความโกรธ อาฆาตพยาบาทไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้นเลย มีแต่จะทำให้เลวร้ายลงไปมากกว่าเดิม ถ้ามันมีดีเราก็คงต้องมาฝึกอารมย์โกรธ อาฆาตพยาบาทกัน เอาให้คล่อง จะได้ใช้ได้ทันการเอาให้ได้ฌานได้วสีกันเลยน่าจะดี ล้อเล่นนะอย่าไปฝึกกันจริงๆละ - -" ผมถึงกับเคยทะเลาะกับพ่อถึงขั้นแตกหักมาแล้วเพราะเพียงสาเหตุเล็กๆน้อยๆเท่านั้น เพียงความอวดเก่งของผมด้วยวิชาความรู้ที่ผมได้เรียนมา เพียงคิดว่าพ่อไม่ได้เรียนจะมารู้ดีกว่าผมได้อย่างไร เป็นการดูถูกพ่อ ก็เท่านั้นแหละเป็นเรื่อง - -
เด็กๆปกติเป็นคนเรียบร้อย(ไม่ได้พูดเองนะคนอื่นเค้าบอกว่าอย่างนั้น)
เชื่อฟังและเป็นลูกที่ดีของพ่อแม่และครูบาอาจารย์ เรียนไม่ค่อยเก่ง โง่ตั้งแต่เด็กๆ แต่ตอนเรียนอนุบาลก็ได้4.00มาตลอด ไม่รู้ได้มาได้ยังไง สงสัยมันง่ายมั๊งใครๆก็ได้กัน ตอนสอบเข้าม.1ก็ได้ที่หนึ่งของโรงเรียนในเขตพ่อแม่งี้งงเป็นแถบ5555+ ตัวเองยังงง ก็เป็นคนดังของโรงเรียนไปเพราะเป็นลูกอาจารย์ด้วยใครก็รู้จัก พอเรียนขึ้นม.2ม.3มาเรื่อยๆก็เริ่มโง่ขึ้นเรื่อยๆเป็นลำดับ5555+ ความโง่นั้นไม่เข้าใครออกใคร อืม...
เด็กๆตอนเรียนพระพุทธศาสนาก็จะชอบ ชอบฝังเรื่องเกี่ยวกับ
ธรรมมะ นรก สวรร แต่ไม่เห็นมีเรื่องนิพพานเล่าให้ฟัง เคยได้ยินแต่พระพุทธเจ้าทรงปรินิพพาน เราก็นึกว่าแปลว่ามรณะภาพปกติ ที่แท้ก็ทรงไปนิพพาน บางทีว่างๆก็นึกอยากจะทำสมาธิขึ้นมา ก็นั่งๆไปมันก็ดีนะ
วูบๆวาบๆน่ากลัวดี ก็ไม่รู้ไรหลอก แต่ไม่ค่อยชอบสวดมนต์เพราะขี้เกียจจำ แต่เวลาเข้าพิธีทางศาสนาที่มีการสวดมนต์ผมจะตั้งใจมากๆ เพราะรู้สึกว่ามันศักสิทธิ์ ขลังมีพลัง ชอบเรื่องอิทธิฤทธิ์พุทธานุภาพ เหาะเหินเดินอากาศ
ปฏิหาร
ปกติชอบเรื่องเกี่ยวกับธรรมมะอยู่แล้ว จะชอบพวกศาสนะสุภาษิตต่างๆ เช่น ใดๆในโลกนี้ล้วนอนิจจัง อันนี้รู้จักตั้งแต่ยังไม่เข้ากลุ่ม แล้วก็นำมาใช้ได้ผล ผมชอบธรรมมะของพระพุทธเจ้าเพราะว่านำมาใช้ได้จริงๆ เวลาพูดอะไรทำไร เวลามีปัญหาก็จะนำหลักธรรมของพระพทธเจ้ามาแก้ปัญหาเสมอ ก็เข้ามาทางพุทธตั้งแต่เด็กๆ
ต่อมาเข้ามหาลัยปี1 ก็ได้มาเข้ากลุ่มกับพวกพี่ๆ ก็ได้ความรู้เป็นมาก
เข้าใจหลักธรรมต่างๆมากขึ้น ก็เริ่มถือศีลจริงจังมากขึ้น ทรงพรหมวิหาร
นั่งสมาธิภาวนา ได้ฝึกมโนยิทธิ กสิน กรรมฐานต่างๆ หลวงพ่อบอกให้ฝึกแบบคนโง่ๆ ให้ทำตามไปก่อนอย่าเพิ่งสงสัย ผมก็เลยโง่จริงๆ ไม่ได้อะไรซักอย่าง แต่ก็ยังฝึกอยู่ด้วยความตั้งมั่นน้อยๆคิคิ อยากให้ถึงฌานกับเขาบ้าง เพื่อจะได้พิจารณาตามหลักธรรมของพระพุทธเจ้าแล้วตัดกิเลสได้ เพื่อจะได้ไปพระนิพพานได้ในที่สุด
ฝึกมาขนาดนี้ นานก็นานอยู่ ยังไม่ได้ไรเลย ถ้าเทียบวรยุทธในกลุ่มผมคงต่ำที่สุดในกลุ่ม พรหมวิหารก็ไม่ค่อยจะดี เหอๆ แต่ก็ไม่ได้ทำให้กำลังใจในการปฏิบัติลดน้อยลงไปได้เลย ไม่ได้ทำให้จิตใจของผมนั้นเศร้าหมองได้ ความไม่สำเร็จในการปฏิบัติเป็นเพียงเครื่องเตือนสติของผมเท่านั้น ว่าผมยังไม่ดีพอยังเลวอยู่มากนัก ยังต้องหาข้อผิดพลาดและความรู้ในการปฏิบัติมาเพิ่มอีก เพื่อที่จะทำสำเร็จและไปพระนิพพานให้จงได้
ผลของการปฏิบัติที่พอจะบอกได้ก็น่าจะเป็นอานาปานสติกรรมฐานกระหมั่ง ที่พอจะได้กับเขาบ้าง
ส่วนความมั่นคงในพระรัตนไตรนั้นคงไม่มีอะไรมาทำให้ผมหวั่นไหวได้ ส่วนการรักษาศีลของผมนั้นผมจะอัพเกรดไปเป็น รักษาศีลยิ่งกว่าชีวิต อยู่ในขั้นเตรียมพร้อม รอเพียงจิตผมตั้งมั่นที่จะทำผมคิดว่าจะทำได้แน่นอน
เพราะความประสบความสำเร็จของผมพิจารนาดูแล้วมันเกิดจากความตั้งมั่นของผมทั้งนั้น และพระพุทธเจ้าก็บอกว่าหนทางแห่งความสำเร็จคือ อิทธบาทสี่


อิทธิบาท 4



คำว่า อิทธิบาท แปลว่า บาทฐานแห่งความสำเร็จ หมายถึง สิ่งซึ่งมีคุณธรรม เครื่องให้ลุถึงความสำเร็จตามที่ตนประสงค์ ผู้หวังความสำเร็จในสิ่งใด ต้องทำตนให้สมบูรณ์ ด้วยสิ่งที่เรียกว่า อิทธิบาท ซึ่งจำแนกไว้เป็น ๔ คือ
๑. ฉันทะ ความพอใจรักใคร่ในสิ่งนั้น
๒. วิริยะ ความพากเพียรในสิ่งนั้น
๓. จิตตะ ความเอาใจใส่ฝักใฝ่ในสิ่งนั้น
๔. วิมังสา ความหมั่นสอดส่องในเหตุผลของสิ่งนั้น
ธรรม ๔ อย่างนี้ ย่อมเนื่องกัน แต่ละอย่างๆ มีหน้าที่เฉพาะของตน
ฉันทะ คือความพอใจ ในฐานะเป็นสิ่งที่ ตนถือว่า ดีที่สุด ที่มนุษย์เรา ควรจะได้ ข้อนี้ เป็นกำลังใจ อันแรก ที่ทำให้เกิด คุณธรรม ข้อต่อไป ทุกข้อ
วิริยะ คือความพากเพียร หมายถึง การการะทำที่ติดต่อ ไม่ขาดตอน เป็นระยะยาว จนประสบ ความสำเร็จ คำนี้ มีความหมายของ ความกล้าหาญ เจืออยู่ด้วย ส่วนหนึ่ง
จิตตะ หมายถึงความไม่ทอดทิ้ง สิ่งนั้น ไปจากความรู้สึก ของตัว ทำสิ่งซึ่งเป็น วัตถุประสงค์ นั้นให้เด่นชัด อยู่ในใจเสมอ คำนี้ รวมความหมาย ของคำว่า สมาธิ อยู่ด้วยอย่างเต็มที่
วิมังสา หมายถึงความสอดส่องใน เหตุและผล แห่งความสำเร็จ เกี่ยวกับเรื่องนั้นๆ ให้ลึกซึ้งยิ่งๆ ขึ้นไปตลอดเวลา คำนี้ รวมความหมาย ของคำว่า ปัญญา ไว้อย่างเต็มที่




ไม่รู้จาเล่าไรแล้วงะไว้แค่นี้ก่อนละกัน
ปล. ที่พิมพ์มาอาจจะไม่ถูกทั้งหมดมีอะไรผิดพลาด ก็ขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วย ความผิดที่เกิดขึ้นผมขอรับไว้คนเดียว แต่ที่ครูบาอาจารย์สอนมานั้นถูกต้องแน่นอน ก็ขอให้ทุกคนประสบความสำเร็จนะด้วยอิทธิบาทสี่ ...

lotte
โมทสาธุกับทุกท่านครับ ขอให้ทำความดีเพื่อชาติบ้านเมืองมากๆนะครับท่านใดที่อยากบารมีเต็มเร็วๆก็โทรไปเสนอไอเดียให้รัฐได้ที่ สคบ กรมการค้าภายใน 1569 1396 หรือ โทร 1749 คือแสดงความคิดเห็นร่างรัฐธรรมนูญ หรือโทร1111 กด2 เป็นหน่วยงานทำเนียบรัฐบาลรับร้องทุกข์เรื่องรววทุจริตหรืออยากพัฒนาศาสนาพุทธเป็นอย่างไรก็เสนอได้ ที่wwww.1111.go.th www.parliament.go.th www.thaigov.go.th หรือโทร 1300 กระทรวงพัฒนาสังคม หรือโทร 1567 กระทรวงมหาดไทย หรือโทร 1194 สายด่วนตำรวจแห่งชาติ หรือโทร 1129 เสนอโปรเจคกฟภ ให้ทำอะไรได้สบายครับ

daynight
ขอบคุณคนตั้งกระทู้ที่ทำให้นึกถึงตัวเองขึ้นมา หลีกเลี่ยงกับสิ่งเหล่านี้มาตลอด อยากจะใช้ขีวิตตามปกติ เหมือนกับเพื่อน ๆ และคนอื่น ๆ ที่เขาทำกัน ไม่ค่อยได้เข้ามาเวบนี้อย่างจริงจังนัก เพราะส่วนมาก มีแต่เรื่องคนอยากจะเป็นพระศรีอารย์กันทั้งนั้น โต้ตอบกับพวกเขาบ้าง ทำให้พวกเขาไม่พอใจกันบ้าง เพราะมนุษย์ทุกวันนี้ แค่ศีล 5 ไม่รู้จะมีหรือเปล่า เจอหลายคน ที่บอกว่าตัวเองนั่งสมาธิ แต่โกหกได้ง่าย โลภอยากได้ของคนอื่น
ตัวเรายังไม่รู้ว่า ตัวเราเป็นอะไรเลย ทุกคนบอกว่า กรรม เป็นเรื่องรับแทนกันไม่ได้ แต่ตัวพี่ก็ทำมาแล้ว รับแทนคนอื่น ทุกข์แทนคนอื่น ปล่อยวิญญาณได้ คุยกับผีได้บ้าง เรื่องอะไรที่จะเกิด มันรู้ล่วงหน้าโดยความฝัน ตอนเด็ก ๆ มีคนบอกให้สวดมนต์แล้วจะหาย ก็ไม่เห็นจะหาย แต่ช่างเถอะ ตอนนี้ก็พยายามสวดมนต์อยู่ หลังจากที่ไม่ได้สวดอย่างจริงจังมานานเหลือเกิน เพราะต้องการจะระลึกถึงคุณพระที่เคยช่วยชีวิตเอาไว้ โดยเฉพาะ เจ้าคุณนร

Share |
ตอบพร้อมอ้างอิงข้อความเดิม
สมาชิก 9 คน ได้ "ร่วมมหาโมทนาบุญ" กับคุณ อภิญญา ในข้อความนี้
  #8  
เก่า 26-11-09, 12:48
อภิญญา's Avatar
คณะพระธาตุแก้วมณีโชติ
 
วันที่สมัคร: Apr 2009
ข้อความ: 10,119
จำนวนครั้งที่ได้ร่วมมหาโมทนาบุญ: 6,846
ได้รับการมหาโมทนาบุญ 77,935 ครั้ง ใน 77,935 ข้อความ
พลังบุญ: 56658
อภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished road
Smile ขอร่วมโมทนาบุญทุกอย่าง ถวายเป็นพุทธบูชาฯ ( 7 )

สุริยทรงศีล
โลกมนุษย์มีแต่ความไม่เที่ยงเป็น อนิจจัง ความรู้สึกสังขาร เป็นทุกขัง ล้วนแล้วทุกอย่างเป็นอนัตตา
ขอโมทนา

ขอร่วมโมทนาบุญทุกอย่างถวายเป็นพุทธบูชาฯ
อภิญญา-ชวนพุทธภูมิเตรียมกันให้พร้อม ไปรับพุทธพยากรณ์ด้วยกันครับ ภาคพิเศษ-100_5378_resize-jpg
มาถึงช่วงสุดท้ายกันแล้วนะครับ หลังจากที่ทุกท่านได้ตรวจดูจิตของตนว่าสมบูรณ์พร้อมในพระโพธิญาณ(กระทู้พุทธบารมีฯ)นั้นแล้ว และได้เปล่งวาจาปรารถนาพระโพธิญาณกันแล้ว(กระทู้เชิญพุทธภูมิฯ) ก็ขอพุทธบารมีพระทุกพระองค์อธิษฐานให้ทันพระอนาคตวงศ์(กระทู้พระอนาคตวงศ์ฯ)และได้รับพุทธยากรณ์จากพระอนาคตวงศ์ทุกพระองค์ โดยได้ร่วมทำบุญทุกอย่างกับพระทุกพระองค์ ถวายเป็นพุทธบูชาฯและบุญที่เกี่ยวเนื่องกับสถานที่ที่พระอนาคตวงศ์จักทรงเสด็จไปตามพุทธประเพณี(กระทู้เชิญร่วมซ่อมพระบรมธาตุ,พระบาทพระเจ้าสี่พระองค์ฯ)
ขออาราธนาบารมีพระพุทธเจ้าทุกพระองค์อันมีสมเด็จองค์ปฐมเป็นต้น พระปัจเจกพุทธเจ้าทุกพระองค์ พระธรรม พระอริยสงฆ์ทั้งหมด พระโพธิสัตว์ทุกพระองค์ ตลอดจนพรหมเทพเทวาทั้งหลายที่ได้ปกปักรักษาพระศาสนาฯ ให้พระศาสนาเจริญรุ่งเรืองตั้งมั่นตลอดไป พุทธศาสนิกชนมีดวงตาเห็นธรรม พระโพธิสัตว์มีบารมีเต็ม พรหมเทพเทวามีกำลังในการคุ้มครองปกปักรักษาพระศาสนาให้เป็นไปตามพุทธพยากรณ์ทุกประการเทอญฯ

thakoon
ขอร่วมโมทนาบุญทุกอย่างครับ ด้วยเดชะแห่งบารมีพระทุกองค์ บุญญานุภาพทั้งหมด และด้วยจิตอันตั้งมั่นซึ่งคำอธิษฐาน ขอความปรารถนาของทุกท่านจงเป็นผลสำเร็จ ด้วยเทอญ สาธุ สาธุ

nirvana4485
อนุโมทนากับผู้ที่ปราถนาพุทธภูิมิทุกท่านในเวบนี้กับบารมีทั้งหลายทุกภพทุกชาติ ที่ทำไว้ด้วย กาย วาจา ใจ จนกว่าจะถึงสิ่งที่ท่านตั้งเป้าหมายไว้คับ สาธุ สานุศิษย์สำนักปู่สวรรค์

Thanakarn เวลาที่เสียไป
ขอนอบน้อมแด่คุณพระรัตนตรัยเป็นที่สุดและขอโมทนาความตั้งใจในพระนิพพานของทุกท่านและบุญที่ได้ทำมาทั้งหมด
เนื่องด้วยเป็นผู้มีบุญน้อยและเป็นเด็กดื้อมากทำให้การปรุงแต่งจิตใจไม่ไปถึงไหน แต่ยังได้พี่ผู้มีใจเอื้อเฟื้อได้ค่อยสอนและกล่อมเกลาให้เข้าใจในการปฏิบัติให้อยู่ในเส้นทางของพระนิพพาน และอดทนต่ออารมณ์บ้าคลั่งของเราทำให้เราสงบลงได้ เพื่อให้เราได้เห็นทุกข์และนำทุกข์นั้นมาเป็นปัจจัยในการฝึกตน
แต่อีกนั่นแหละอยู่แสนใกล้แต่ไม่ค่อยได้อะไรเพราะดื้อ
แต่สิ่งที่ไม่ดื้อคือตังใจไปนิพพานตามพระท่าน และหลวงพ่อสอน ไม่เกิดแล้วเหนื่อยเหลือเกิน และจะตั้งใจให้ถึงพระนิพพานเป็นที่สุด
ป.ล. ขอบคุณพี่---ที่อดทนสอนมาแต่เล็กแต่น้อยและเป็นที่ปรึกษาให้มาตลอดในทุกๆเรื่อง

คนขายธูป
ผมเห็นสำนักปู่สวรรค์นั่งสมาธิสวดมนต์เจริญเมตตา
แทบจะทุกวันเลย พร้อมเพรียงกันมาก ห่มขาวสวยงาม
ลำบากช่วงหนึ่ง ที่มีคนต่อต้านหาว่าเป็นสำนักประหลาด
เพราะหลวงปู่สวรรค์ท่านบอกว่า "พระเจ้า" ให้ท่านลงมา
ทำงานนี้
ถึงเวลาเราก็เริ่มเข้าใจกันว่า "พระเยซู" ก็เป็นพระโพธิสัตว์
คำสอนของท่านก็เอามาจากพระพุทธองค์ และคำว่า
"พระเจ้า" ก็คือ ... (ในศาสนาพุทธเรานั่นเอง) อิๆๆ
__________________
ธูปกับการไหว้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ คลิก http://www.palungjit.com/board/showthread.php?t=86137


whitenaga
ต้องพูดว่าไม่รู้มากกว่า ว่าปรารถนาพุทธภูมิหรือไม่ เพราะจิตยังไม่มีความมั่นใจแบบว่าฟันธงว่า ตัวเองปรารถนา อยู่กับความรู้สึกคลุมเคลือ ที่แน่ใจ คือ เรามีพระรัตนตรัยสูงสุดมานานแล้ว คำว่าพุทธภูมิเพิ่งมารู้จัก เมื่อเข้ามาเว็บพลังจิต มีสะดุดบ้างกับคำนี้บ้าง เพราะมีความคิดสงสารสัตว์ที่ร่วมเกิดแก่เจ็บตาย มาอย่างเนิ่นนาน มากมายจนหาที่สุดไม่ได้ เพียงนึกอยากจะช่วยเหลือได้บ้างเท่าที่กำลังเล็กๆ อย่างเราจะทำไหว ก็เลยไม่ได้รอรับพุทธพยากรณ์ค่ะ
สงสารเหลือเกินทั้งตัวเองและคนอื่นที่ต้องวนเวียนเกิดแก่เจ็บตายอยู่แบบนี้ หากพ้นทุกข์ได้ทั้งหมดทั้งเราทั้งเค้าได้คงดี
อนุโมทนาสาธุผู้มีใจเป็นกุศลทุกท่าน
__________________
คือ ความต้องการมีชีวิตอยู่อย่างสงบสุขที่สุด

kong sorakrit
สาธุ สาธุ สาธุ
ขออนุโมทนาสาธุในบุญกุศลทานศีลภาวนาของทุกท่านที่บำเพ็ญมาแล้วด้วยดี
ตั้งแต่ต้นจนบัดนี้ด้วยเทอญ
ขอความปราถนาของท่านที่ตั้งไว้ดีแล้ว
จงประสบผลสำเร็จด้วยอำนาจ
พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์เถิด
สาธุ สาธุ สาธุ
__________________


นวชน

อภิญญา-ชวนพุทธภูมิเตรียมกันให้พร้อม ไปรับพุทธพยากรณ์ด้วยกันครับ ภาคพิเศษ-_tp2-jpg
อนุโมทนา สาธุการ ขอท่านผู้ไม่ละความพยายาม จงสำเร็จ สำเร็จ สำเร็จ ในสิ่งอันชอบประกอบด้วยสุจริตธรรมเทอญ... __________________


[SIGPIC][/SIGPIC]




คิดดี...ก็แค่นั้น ทำแล้ว...ก็แค่นั้น คิดดีแล้วทำ...ก็ดี คิดไม่ดีแล้วไม่ทำ...ยิ่งดี.!



นำธรรม

ขอบารมีแห่งพระพุทธะ อันอนันต์ ขอโปรดบังเกิดในจิตแห่งท่าน มีกำลังแห่งกาย กำลังแห่งใจ เพื่อก้าวพ้นแห่งทุกข์ แลกิเลสเครื่องเศร้าหมองทั้งปวง มีความปรารถนาสำเร็จทุกประการ เพื่อเป็นกำลังแห่งคณะฯช่วยเหลือ เกื้อกูลแก่ผู้เจริญทั้งหลายที่จะได้พบ และแนะนำให้เดินตามทางแห่งพระ
พุทธองค์ ด้วยบารมีแห่งหลวงพ่อ และผู้มีคุณ ในการสงเคราะห์สรรพดวงจิตให้พ้นทุกข์ภัยทั้งปวง มีนิพพานเป็นที่สุดในปัจจุบันชาติ



นำธรรม ตอบคุณสุริยทรงศีล
ขอน้อมโมทนาในธรรมทานอันงาม เพื่อยังประโยนช์แก่ผู้เจริญทั้งหลาย
ขอความรู้แจ้งในธรรมทั้งปวง แลอภิญญา จงสำเร็จแก่ท่าน เพื่อเป็นหนึ่งในกำลังแห่งคณะฯ เพื่อช่วยเหลือแก่ผู้เจริญทั้งหลาย ให้พ้นทุกข์ กาย ใจ มีพระนิพพานเป็นที่สุดในปัจจุบันชาติ
ผู้เจริญย่อม นำความเจริญแก่ผู้อื่นเป็นนิรันดร์






ขอร่วมโมทนาบุญทุกอย่าง ถวายเป็นพุทธบูชาฯ

ขอร่วมโมทนาบุญทุกอย่าง ถวายเป็นพุทธบูชาฯ ไปไหวกันนะครับ ทำตามพระฯท่านสอนไว้เลยครับ ฝึกมาแบบไหนถนัดกันแบบไหนก็ทำกันไปเลยครับ ให้ต่อเนื่องช้าๆแต่ชัวร์ก็ได้นะครับ ชวนกันทำความดี ช่วยกันทำความดี ให้ธรรมของพระฯอยู่คู่โลกตลอดไปเลยครับ สาธุ



nisaau
ไม่ไหวก็ต้องไหวแล้วค่ะตอนนี้ ทุกข์มันอยู่รอบตัวเราเลยมองไปที่ไหนก็เห็นแต่ทุกข์ คงปฏิบัติตามที่หลวงพ่อแนะนำแบบง่ายๆนี้และค่ะ เอาจิตเกาะอารมณ์พระโสดาบันไว้ตลอด แล้วก็เข้ามาโมทนาบุญเอาในเวบนี้ก็พอแล้วค่ะ จิตเป็นสุขดีค่ะ ไม่ค่อยจะอยากเกิดเท่าไรแล้ว ขอบคุณมากสำหรับบทความหรือข้อความธรรมทานของทุกๆท่านนะค่ะ เป็นกำลังใจให้กันและกันดีมากค่ะ สาธุ




Share |
ตอบพร้อมอ้างอิงข้อความเดิม
สมาชิก 9 คน ได้ "ร่วมมหาโมทนาบุญ" กับคุณ อภิญญา ในข้อความนี้
  #9  
เก่า 26-11-09, 12:52
อภิญญา's Avatar
คณะพระธาตุแก้วมณีโชติ
 
วันที่สมัคร: Apr 2009
ข้อความ: 10,119
จำนวนครั้งที่ได้ร่วมมหาโมทนาบุญ: 6,846
ได้รับการมหาโมทนาบุญ 77,935 ครั้ง ใน 77,935 ข้อความ
พลังบุญ: 56658
อภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished road
Smile ขอร่วมโมทนาบุญทุกอย่าง ถวายเป็นพุทธบูชาฯ ( 8 )

zino ขอร่วมโมทนาบุญทุกอย่างครับ
เรื่องการไปรับพุทธพยากรณ์ของผม ตอนนี้มีความมั่นใจในคุณพระรัตนตรัยมากขึ้นเรื่อยๆครับ ตั้งใจบำเพ็ญทาน ศีล ภาวนาตามโอกาสที่จะพึงมีที่สำคัญหลังจากอ่านกระทู้พุทธบารมีและกระทู้ต่างๆเกี่ยวกับการทำบุญร่วมกับพระอนาคตวงศ์รวมถึงได้อธิษฐานบูรณพระบรมธาตุและพระบาทสี่รอยแล้ว ผมก็มีความเชื่อว่าผลบุญพุทธบชาฯที่ผมตั้งใจทำนี้ ทำให้เกิดความเกี่ยวเนื่องกับพระทุกพระองค์โดยเฉพาะพระอนาคตวงศ์ที่จะมาตรัสรู้ในกาลข้างหน้า คิดว่าถ้าไม่ประมาททรงศีลห้ากรรมบทสิบครบ บำเพ็ญบารมีอธิษฐานจิตไปเรื่อยๆแบบนี้คงได้พบพระแน่นอนครับ ส่วนจะได้รับพยากรณ์หรือไม่ใจผมก็เป็นสุขแล้ว ขอบคุณครับสำหรับบทความและความรู้ๆดีที่นำมาให้ ช่วยในการบำเพ็ญเพียรและ
เป็นแรงจูงใจในการทำกุศลมากเลยครับ สาธุ

patuwan
ขออนุโมทนาบุญ ขอพระโพธิสัตว์ทุกท่านจงสำเร็จในพระโพธิญาณ ตามใจปราถนาเถิด สาธุ

แสนฝาง
ดีครับ ใครมีอะไรดีๆก็เอาออกมาแจมกัน มาให้ทุกคนได้รู้ได้โมทนาร่วมกันครับ ผมเองก็เหมือนคนอื่นๆอะ ยังไปไม่ถึงไหนเหมือนกันครับ แต่ก็จะพยามยามต่อไปครับ ขอเป็นกำลังใจให้ตัวเองและทุกๆคนด้วยครับ

ลมหวน
รูปแบบการดำเนินชีวิตตลอดจนสิ่งที่ประสพมาคล้ายของผมมากเลยครับ ที่เหมือนกันมากๆคือความทุกข์ทำให้เราเห็นพระชัดยิ่งขึ้นทุกทีครับ เบื่อการเกิดมากๆแต่ก็จะทำวันนี้ให้ดีที่สุดครับ เป็นกำลังใจให้สู้ต่อไปนะครับเพื่อนๆ

ภพภูมิ
โมทนาครับ ชีวิตเส้นทางธรรมคล้ายของผมมากเลยครับ แต่คงไม่ไปต่อแล้ว
ครับตั้งใจจะทำให้เต็มแล้วไปอยู่นิพพานกับหลวงพ่อฯชาตินี้เลยครับ

จิตว่าง
ขอร่วมโมทนาบุญทุกอย่างนะค่ะ ทุกวันนี้ทำงานก็เหนื่อยมากเหมือนกันค่ะ แต่เทียบดูแล้วยังสบายกว่าคนอื่นๆอีกเยอะเลยค่ะ ขอเป็นกำลังใจให้ทุกๆท่านและทุกๆคนในการปฏิบัติด้วยคนค่ะ ขอบารมีพระคุ้มครองทุกๆคนนะค่ะ

วังตะวันออก
คงเป็นบุญในอดีตที่ได้สั่งสมมามากในชาตินี้จึงมีเหตุ ให้ได้ประสพพบสั่งสมบุญบารมีเพิ่มตั้งแต่ยังเด็กเลยนะครับ ขอร่วมโมทนาบุญทุกอย่างครับ

wawa
เท่าที่จำความได้ผมพบพระครั้งแรก ท่านเป็นพระผู้ใหญ่เจ้าอาวาส ดูเหมือนท่านเกรง ๆ ผมดูหน้าผมแบบเกรง ๆ ผมก็ไม่รู้เป็นเพราะอะไร แต่ส่วนใหญ่พระท่านอื่นภายหลังนี้ท่านจะยิ้ม ๆ มากกว่าไปที่ไหนก็รู้สึกว่าได้รับความสนใจเป็นพิเศษไม่รู้ทำไม มารู้เอาตอนโตนี่เองว่าเพราะอะไร

GUSS
ขอร่วมโมทนาครับ มาถูกทางแล้วครับและก็นับเป็นโชคดีนะครับที่ได้พบกับกัลยาณมิตร ที่คอยช่วยเหลือให้กำลังใจฟันฝ่าอุปสรรคปัญหาต่างๆมาได้ครับ สู้ๆครับ

Share |
ตอบพร้อมอ้างอิงข้อความเดิม
สมาชิก 9 คน ได้ "ร่วมมหาโมทนาบุญ" กับคุณ อภิญญา ในข้อความนี้
  #10  
เก่า 26-11-09, 12:59
อภิญญา's Avatar
คณะพระธาตุแก้วมณีโชติ
 
วันที่สมัคร: Apr 2009
ข้อความ: 10,119
จำนวนครั้งที่ได้ร่วมมหาโมทนาบุญ: 6,846
ได้รับการมหาโมทนาบุญ 77,935 ครั้ง ใน 77,935 ข้อความ
พลังบุญ: 56658
อภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished roadอภิญญา is on a distinguished road
Smile ขอร่วมโมทนาบุญทุกอย่าง ถวายเป็นพุทธบูชาฯ ( 9 )

แสนฝาง
บางทีคนเราไม่ได้เป็นญาติกัน ไม่เคยรู้จักหรือคุ้นเคยกัน แต่มีบุพเพหรือกรรมร่วมกันก็เกิดมาอุปถัมภ์ค้ำชูกันได้ครับ กรรมเป็นตัวกำหนด ดังนั้นเราผู้มีกรรมเป็นทายาทก็ควรแล้วที่จะเลือกทำแต่กรรมดีครับ เพื่อจะพบแต่สิ่งที่ดีๆตลอดไปครับ

เอกา
ขอโมทนาด้วยคนครับ ดีมากเลยครับทำงานไปด้วยเรียนไปด้วยแล้วยังปฏิบัติธรรมได้อีกด้วย หุหุ ความสามรถเยอะจัง สู้ๆนะครับ ผมเองยังแย่ครับขี้เกียจมากครับ แต่ก็คงไม่เกิดแล้วเหมือนกันครับ เบื่อๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ...

SADE
สาธุ สำหรับเรื่องราวที่ได้นำมาเล่าสู่กันฟังให้กำลังใจดีมากเลยครับ นึกถึงหลวงพ่อฯที่ท่านอุส่าห์อบรมสั่งสอนเรามา จะเหนื่อยจะอย่างไรก็คงต้องสู้กับมันต่อไปละครับ ชาติสุดท้ายกันแล้วคงไม่มีใครถอยครับ

เชียงแสน
เป็นการยากนะครับกว่าเราจะบำเพ็ญเพียรจนได้พบพระพุทธเจ้า ระหว่างนั้นต้องเป็นสัมมาทิฏฐิและมีธรรสโมธานแปดอีกถึงจะได้รับการพยากรณ์จากพระท่าน
อาจจะมีคนปรารถนาเป็นแสนเป็นล้าน จะมีสักกี่คนที่ได้รับพุทธพยากรณ์มีน้อยมากครับ วันนี้ถ้ามีการเปลี่ยนแปลงมีการรวมตัวช่วยเหลือกัน ตามแบบที่ว่ามานี้ได้ก็คงมีอีกหลายละครับ ขอร่วมโมทนากับความคิดที่ดีๆนี้ด้วยคนครับ สาธุ

ARTE
โมทนาครับ ขอให้ฟันฝ่าอุปสรรคต่างๆได้เข้าถึงซึ่งพระนิพพานตามความปรารถนานะครับ เล่นเป็นกองเชียร์แล้วมีชิ่งตอนท่ายด้วยอะ ออกมาช่วยกันหน่อยสิครับ เอิ๊กๆๆ

GUSS
เรื่องๆผีนี่เป็นธรรมดาของนักปฏิบัติธรรมเลยนะครับ เป็นเหมือนครูเบื้องต้นของเราทุกคน รวมทั้งผมด้วยเหมือนกัน เอิ๊กๆๆมันหลอกกันจนเป็นเพื่อนกับมันเลย
สู้ๆครับ

อานนท
ธรรมดาชีวิตทุกคนมันก็เป็นแบบนี้และครับ มันต้องเริ่มจากผิดมาก่อนแล้วค่อยมาถูกทางเรื่อยๆครับ ชีวิตคล้ายๆผมเลยครับทุกวันนี้ก็อาศัยพระปฏิบัติตามท่านสอนไปเรื่อยๆครับ เหนื่อยก็พักคงถึงสักวันครับถ้าไม่หยุดเสียก่อน

คนวังหน้า
ถ้าอยากได้รับพุทธพยากรณ์จริงๆละก็ต้องตามรอยเท้าพระท่านไม่ใช่รอยพระบาทบนก้อนหินเเต่รอยพระบาทที่ท่านได้พาดำเนินตามพุทธประเพณีเเล้วพวกเราจะทันได้รับพุทธพยากรณ์
อนุโมทนา
คนวังหน้า

wawa
พระพุทธเจ้าท่านรู้ว่าใครจะเป็นอยู่แล้วดูได้จาก การพยากรณ์ พระพุทธเจ้าของเราสมัยเป็นโพธิสัตว์หญิงสุมิตตรา (ไม่ถูกขออภัยด้วย)ว่า ต่อไปอีก16 อสงไขยแสนกัปท่านจะได้รับการพยากรณ์จากพระพุทธเจ้าทีปังกร ว่าจะได้เป็นพระพุทธเจ้า ดังนั้นถ้ามีพระพุทธเจ้าเกิดขึ้นจริง ๆ หวังว่าคงจะได้รับพยากรณ์กันน่ะ แต่ว่าคงยาก ขนาดหลวงปู่มั่น ยังเพิ่งปราถนาไม่นานยังมีบารมีขนาดนี้(ลูกศิษย์ลูกหามากมาย) พอลาปุ๊บก็อรหันต์ชาตินั้น แล้วเราล่ะฌานได้กันง่าย ๆ หรือยังถึงปราถนา ชาตินี้มีหลักสูตรสมถะ วิปัสนา ถ้าบารมีมากจริงก็ต้องได้ฌานแล้ว นี่นิมิตก็หลงกันแทบเป็นแทบตาย ถ้าลาแล้วจะเป็นอรหันต์กันได้หรือเปล่า หรือเป็นเพียงความปราถนาที่เหมือนกับความอยากอย่างอื่น ที่ไม่มาจากการเสียสละ ความสงสาร อย่างนี้ดวงตาสักดวงจะใช้เวลานานกี่ชาติกว่าจะควักให้คนอื่นได้
อ่านแล้วรู้สึก คิด อย่างไรบ้างครับ โพธิสัตว์เทียม หรือ โพธิสัตว์แท้ เป็นผมถ้าไม่สงสารสัตว์ผมลาไปนานแล้ว... แต่ผมก็หวังนิพพานชาตินี้ไม่ได้หวังพุทธภูมิน่ะ ไม่รู้เป็นโพธิสัตว์กับเขาหรือเปล่า

ดุสิตบุรี
สวัสดีครับ ยอดกัลยาณมิตรทุกท่านครับ
ผมก็เป็นบุคคลหนึ่งที่ได้อธิษฐานตัวเองติดตามและตามติดสายธรรมของพระเดชพระคุณพระมงคลเทพมุนี (หลวงปู่สด วัดปากน้ำภาษีเจริญ)ครับ เพราะท่านอธิษฐานปรารถนาที่จะรื้อสัตว์ ขนสัตว์เข้าฝั่งพระนิพพาน ท่านปรารถสราอันแรงกล้าว่าจะขอเข้าพระนิพพานเป็นคนสุดท้าย จะขอนำพาสรรพสัตว์เข้าสู่ฝั่งพระนิพพานให้หมดเสียก่อนครับ ท่านสงสารเหล่าสรรพสัตว์ทั้งหลายที่ต้องมาลำบากด้วยความความไม่รู้คืออวิชชาครับ ท่านจะขอเกิดไปทุกภพทุกชาติเพื่อขยายวิชชาธรรมกาย และสอนสรรพสัตว์ให้พ้นจากกองทุกข์ โดยท่านไม่เห็นแก่ความเหน็ดเหนื่อยเลย ถึงแม้ท่านจะบอกว่าหนทางนี้อีกยาวไกลมากนัก มากว่าที่จะเอาอสงไขยอัปประมาณังมาเปรียบได้ แต่ท่านก็ต้องทำต่อไป เพราะทำมาเกินครึ่งแล้วครับ ปัจจุบันท่านก็เป็นพระมหาสมณเทพบุตรอยู่บนสรรค์ชั้นดุสิตบุรี วงบุญพิเศษครับ เป็นที่อยู่ของเหล่าพระโพธิสัตว์ทั้งหลายที่จะไปให้ถึงที่สุดแห่งธรรมครับ
ถ้าท่านใดอธิษฐานเข้าพระนิพพานในชาตินี้ ผมก็ขออนุโมทนาบุญด้วยครับ แต่ผมคงจะขอตามติดหมู่คณะไปจนถึงที่สุดแห่งธรรมครับ
__________________
ขอนอบน้อมพระเดชพระคุณพระมงคลเทพมุนี(สด จันทสโร)วัดปากน้ำภาษีเจริญ ด้วยเศียรเกล้า www.dmc.tv , www.kalyanamitra.org -เวปธรรมะดีๆครับ

greatman
หลวงพ่อสด เข้านิพพานแล้ว __________________
อำนาจแผ่ทั่วผืนพสุธา แต่เพลาหาสมอารมณ์หมาย ชาติบุรุษสุดฝืนกล้ำกลืนกลาย ชะตาหมายเมื่อไรนิ่ง.....ไม่ขึ้นลง(ผู้แสวงหาความตาย)

chaiwat13
"อนุโมทนา"

yud
ขออนุโมทนาสาธุกับทุก ๆ ท่านด้วยครับ

ดุสิตบุรี
ผมไม่ทราบว่าหลายท่านจะได้ยินมาว่าอย่างไรนะครับ แต่บุคคลที่อยู่ในสมัยที่หลวงปู่สด วัดปากน้ำอยู่ ทุกคนจะทราบดีว่าท่านเป็นพระมหาโพธิสัตว์ และท่านก็บอกว่าเราจะไม่เข้าพระนิพพาน "แต่หากจะเข้านิพพาน ตดปึ๊งเดียวก็เข้าได้" ท่านบอกว่ายังเข้าไม่ได้ สรรพสัตว์ที่ยังมีอวิชชายังไม่หมด หมู่คณะท่านก็ปรารถนาอย่างนี้มาทุกภพทุกชาติ" นี่เทปท่านยังมีนะครับ เพราะท่านบอกว่าบารมีท่านเต็มมานับภพนับชาติไม่ถ้วนแล้ว แต่ท่านไม่เข้า และบุคคลที่ยังสามารถยืนยันเรื่องนี้ได้คือคุณยายอาจารย์ตรีธา อยู่ที่วัดปากน้ำภาษีเจริญ ปัจจุบันท่านอายุ 80 กว่าแล้วครับ ท่านเป็นบุคคลที่สำเร็จวิชชาธรรมกาย และเป็นหัวหน้าเวรนำปฏิบัติธรรมในสมัยหลวงปู่ยังอยู่ครับ

greatman
อืม ก็แล้วแต่ความคิดเห็นแต่ละครูบาอาจารย์แต่ละสายครับ ส่วนผมปฏิบัติสายหลวงพ่อฤาษีลิงดำ ที่ได้สนทนากับผู้รู้หลายๆๆท่านยังยืนยันว่าท่านเข้านิพพานแล้วครับ ขึ้นอยู่กับวิจารณณาณไม่บังคับ ปฏิบัติเองเห็นเอง __________________
อำนาจแผ่ทั่วผืนพสุธา แต่เพลาหาสมอารมณ์หมาย ชาติบุรุษสุดฝืนกล้ำกลืนกลาย ชะตาหมายเมื่อไรนิ่ง.....ไม่ขึ้นลง(ผู้แสวงหาความตาย)

Mr.Kim
"อนุโมทนาด้วยคนนะครับ"

Share |
ตอบพร้อมอ้างอิงข้อความเดิม
สมาชิก 9 คน ได้ "ร่วมมหาโมทนาบุญ" กับคุณ อภิญญา ในข้อความนี้
ตอบ


ขณะนี้มีคนกำลังดูกระทู้นี้อยู่ : 1 คน ( เป็นสมาชิก 0 คน และ บุคคลทั่วไป 1 คน )
 
คำสั่งเพิ่มเติม
เรียบเรียงคำตอบ

กฎการส่งข้อความ
You may not post new threads
You may not post replies
You may not post attachments
You may not edit your posts

BB code is ใช้ได้
Smilies are ใช้ได้
[IMG] code is ใช้ได้
HTML code is ใช้ได้
Trackbacks are ใช้ได้
Pingbacks are ใช้ได้
Refbacks are ใช้ได้



เวลาทั้งหมดอยู่ในเขตเวลา GMT +7 และเวลาในขณะนี้คือ 15:23


อภิญญา | คณะพระธาตุแก้วมณีโชติ | ทริปทัวร์บุญ | สถานปฏิบัติธรรม
ลิงค์ที่น่าสนใจ: วัดท่าซุง |วัดเมตตาพุทธาราม|ตามรอยพระพุทธบาท|พระบรมสารีริกธาตุ และพระธาตุพระพุทธสาวก

Non-Copyright © 2009 Apinya.com. เว็บอภิญญา เผยแผ่เป็นธรรรมอภิญญาทาน ถวายเป็นพุทธบูชา ธรรมบูชา สังฆบูชา ในกึ่งพุทธกาล ยุคอภิญญาใหญ่