ดูแบบคำตอบเดียว
  #7  
เก่า 22-06-13, 15:33
เพิ่มบุญ's Avatar
เพิ่มบุญ เพิ่มบุญ is offline
Senior Member
 
วันที่สมัคร: Aug 2011
ข้อความ: 1,258
จำนวนครั้งที่ได้ร่วมมหาโมทนาบุญ: 8,965
ได้รับการมหาโมทนาบุญ 3,279 ครั้ง ใน 3,279 ข้อความ
พลังบุญ: 4547
เพิ่มบุญ is on a distinguished roadเพิ่มบุญ is on a distinguished roadเพิ่มบุญ is on a distinguished roadเพิ่มบุญ is on a distinguished roadเพิ่มบุญ is on a distinguished roadเพิ่มบุญ is on a distinguished roadเพิ่มบุญ is on a distinguished roadเพิ่มบุญ is on a distinguished roadเพิ่มบุญ is on a distinguished roadเพิ่มบุญ is on a distinguished roadเพิ่มบุญ is on a distinguished road
Default



::: อยากให้ทุกคนมีความเมตตาต่อสรรพสัตว์ ต่อเพื่อนมนุษย์ :::

“... ครั้งหนึ่งคราวธุดงค์ในป่าลึก ปรากฏว่ามีชาวบ้านขึ้นไปเป็นเด็กวัยรุ่น ขึ้นไปขอดูดวง หลวงพ่อก็ไม่ดูให้ บอกอาตมาเป็นพระธุดงค์ไม่ดูดวงหรอก ขอของดี บอกอาตมาก็ไม่มี อาตมามาธุดงค์จะพกอะไรของดี ของดีก็คือ พุทโธ ธัมโม สังโฆ เขาก็โวยวาย วัยรุ่นกลุ่มสิบกว่าคน โวยวายด่าหลวงพ่อนะว่า “ไอ้เ**้ย เดี๋ยวมึงเจอกูคืนนี้ เจอกูแน่คืนนี้!” ว่างั้น แล้วก็เดินจากไป สักพักหนึ่งก็เย็นมากแล้ว เราก็เดินจงกรม เดินจงกรมเสร็จแล้วก็นั่งสมาธิพอเป็นวิสัย ว่าเออเดี๋ยวซักพักวันนี้อ่อนเพลียเดินทางมาไกล ว่าคืนนี้ไม่เอาดึกภาวนาเนี่ย ก็ปรากฏว่าประมาณสองทุ่มกว่าๆ ล่ะ ก็พอจะดึก ดึกอยู่พอสมควรนะ ... ได้ยินเสียงว่า “ไอ้เ**้ย มึงแน่นักเหรอ มึงแน่นักเหรอน่ะ” ชี้หน้าด่าเรา เรามองไม่เห็นเขาเห็นแต่เงาตะคุ่มๆ “อย่างนี้มึงก็ตายในป่านี้แหละ” ว่างั้น ถึงปั๊ปก็ได้ยินเสียง ตุ๊บๆ ตั๊บๆ ตุ๊บๆ ตั๊บๆ เราก็ไม่ทราบว่าอะไรหรอก เราก็ไม่ลืมตาดู ภาวนาอย่างเดียว อีกคนหนี่งก็บอก “เฮ้ยพอแล้วๆ มันตายแล้ว ดูดิเลือดเต็มไปหมดเลย กลดพังหมดแล้ว” เราก็ ฮึ! ทำไมตาย ทำไมกูไม่รู้สึกเจ็บตัวซักหน่อยเลยวะ เอ้อตายแบบนี้ดีเว้ย ถ้าตายแบบนี้ก็ดีว่างั้น ก็นั่งภาวนาไปเรื่อย พุทโธๆๆๆ ซักพักมันก็รีบหนีกันไป คราวนี้ไปเสร็จ นั่งตั้งนานซักพัก ไม่เห็นมีใครมาสะกิดกูวะ ท่านๆ มานั่งทำไม? ไปอยู่เทวดาชั้นนั้นเถอะ ไปเป็นพรหมชั้นนู้นก็ว่านะ ไม่มีมาสะกิด มันก็ยังมีเสียงจั๊กจั่นเรไรนะ ยังได้ยินเสียงอยู่ เสียงนกเค้าแมวกลางคืนก็ได้ยินอยู่ เอ้ เหมือนอยู่ที่เดิมเว้ย หรือว่าจะเป็นสัมภเวสีไม่ไปผุดไปเกิดซะมั้งเรานี่ ก็กำหนดจิตเราว่า เราก็ไม่ได้ห่วงอะไรนะ แล้วเราก็ไม่ได้กลัวตาย จิตก็สงบอยู่ในสมาธิ พุทโธอยู่ตลอด มันจะเป็นสัมภเวสีไปไม่ได้นะ เราว่างั้น ...

ก็ลืมตาขึ้นมา พอลืมตาขึ้นมาแล้วมันตกใจเจ้าของ เข้าใจไหม? ... เอาไฟฉายส่องแล้ว หินน่ะเป็นหินก้อนใหญ่ๆ เล็กๆ สลับกันไป เรียงเป็นกำแพงอยู่ข้างหน้าหลวงพ่อนะ แล้วไม้เนี่ยเป็นดุ้นๆๆ วางเรียงเป็นระเบียบเรียบร้อยอยู่ข้างหน้าของเรา แล้วมันว่าเราตายยังไงวะ เราว่า ... กลดกูก็ยังอยู่ครบสมบูรณ์หมดเลย มุ้งก็ยังอยู่ เลือดซักหยดนึงก็ไม่ออก เลยเดินออกไปนอกกลดแล้วไปยืนดู เอามือไขว้หลังดูนะ ไอ้ห่านี่มันเรียงเป็นกำแพงเลยเนี่ย นี่ถ้าเอามาเรียงเป็นกำแพงที่วัด โห อัศจรรย์สวยมากเลย นี่อัศจรรย์อันหนึ่ง เพราะจิตหลวงพ่อไม่มีคิดว่าจะทำร้ายใครหรือไม่มีความคิดว่า จะเอารัดเอาเปรียบใคร มีความคิดอย่างเดียว “อยากให้สรรพสัตว์พ้นภัย”

เวลาหลวงพ่อไปโรงพยาบาลก็เหมือนกัน โรงพยาบาลธรรมศาสตร์(รังสิต) พอเข้าโรงพยาบาล หมอทรายมาบอก โห คนเต็มไปหมดหลวงพ่อ ห้องฉุกเฉินนะ โหต้องแหวกหัวคนป่วยเข้าไปทำงานนะ ว่ามันเยอะซ้อนเตียงกัน แต่พอหลวงพ่อมาแล้วเตียงหายหมดเลย คนป่วยกลับบ้านหมด ห้อง ICU ก็รอดตาย ไอ้คนที่ร่อแร่ก็ปกติกลับบ้านได้ หมอกับพยาบาลว่างงานเลยตอนหลวงพ่อไปโรงพยาบาล นี่สองเที่ยวแล้ว หมอทรายก็บอกว่านี่จับสถิติได้เลยว่า แปลกที่สุด ว่างั้น ... คราวนี้เราก็ได้ความมาอันหนึ่งว่าเราแผ่เมตตาตลอด ใจของเราคิดว่า ขอบรรดาญาติโยมทั้งหลายที่ป่วยไม่สบายใกล้จะตายของให้รอด ข้าพเจ้าขอทอนอายุขัยให้หมด ไม่ขอเอาอายุกลับวัด คนที่ป่วยไข้ไม่สบายอาการเป็นโรคตรวจไม่พบ โรคจงมาหาข้าพเจ้านี่ ขอให้หาโรคเจอ และให้หมอรักษาหาย ขอให้รอดปลอดภัย คนป่วยน้อยขอให้หายเลยไม่ต้องกินยา ไม่ต้องฉีดยา ไม่ต้องหาหมอ กลับบ้านโลด ... ไอ้คนเป็นหนักขอให้อาการเบาทุเลาถึงขนาดหาย โรคทั้งหลายมาอยู่ที่ข้าพเจ้านี่ ข้าพเจ้าจะเป็นให้เอง ... คนขาหัก ให้ข้าพเจ้าขาหัก ให้เขาขาดี คนแขนหัก ให้ข้าพเจ้าแขนหัก ให้เขาแขนดี เราก็แผ่ไปให้หมดอย่างนี้ด้วยเจตนาอันบริสุทธิ์ใจ แม้อายุขัยก็ให้ หัวใจก็จะควักให้เขา ไม่สนใจว่าคนนั้นจะเป็นคนดีคนชั่วก็ตาม เราเป็นพระ เราเป็นกลาง เรามีความเมตตาต่อสรรพสัตว์เพราะมีความสงสาร แผ่ออกไปอย่างนี้หมด ... ฉะนั้นจิตใจของหลวงพ่อนี้ก็มีแต่ความเมตตา ถ้าว่าเลือดก็แดงแป๊ดล่ะ ว่างั้นเถอะ ฉะนั้นก็จะพึงได้อานิสงส์นี้เช่นกัน ...

ที่หลวงพ่อพูดนี้พูดเป็นตัวอย่าง ก็อยากให้ลูกหลานได้มีจิตเมตตาต่อสัตว์ ต่อเพื่อนมนุษย์ด้วยกันด้วยจะได้มีอานิสงส์ และก็จะไม่ตายด้วยศาสตราอาวุธ ไม่ตายด้วยยาพิษ ไม่ตายด้วยไฟเผาครอกเราตาย ยาพิษกรอกปากก็เข้าคอไม่ได้ ในประวัติว่าไว้นะ เมตตาพรหมวิหารเนี่ย แล้วตายไปแล้วถ้ายังไม่ถึงอริยบุคคลชั้นใดก็จะไปเกิดที่พรหมโลก ถ้าตายจะมีสติ ไม่ตายแบบฟั่นเฟือน สั่งเสียได้ ตายสงบ ...”

ตอนหนึ่งของพระธรรมเทศนาเรื่อง นำความเมตตา รักษาใจ รักษาโลก
โดย หลวงพ่อครูบาเจ้าเพชร วชิรมโน
ภาพ: หลวงพ่อนำปล่อยปลา ณ ท่าน้ำวัดทองบน


ขอผลบุญธรรมทานในครั้งนี้จงเป็นปัจจัยให้ข้าพเจ้าสำเร็จเป็นพระพุทธเจ้าพระองค์หนึ่งในอนาคตกาล
ด้วยบารมีพระได้โปรดสงเคราะห์ให้เป็นผลสำเร็จตามที่ข้าพเจ้าตั้งใจด้วยเทอญ สาธุ สาธุ

ตอบพร้อมอ้างอิงข้อความเดิม
สมาชิก 2 คน ได้ "ร่วมมหาโมทนาบุญ" กับคุณ เพิ่มบุญ ในข้อความนี้